Inbakeren

/

Vroeger werd het heel veel gebruikt: inbakeren. Tegenwoordig zien we het ook nog regelmatig voorbij komen, vooral bij baby’s die veel huilen of onrustig zijn. Maar wat is inbakeren eigenlijk? Hoe werkt het? Wanneer gebruik je het? Zijn er nadelen? Je leest het hieronder.

Van oorsprong
Tot eind 18e eeuw werd inbakeren veel toegepast. Het kindje werd volledig ingepakt in linnen doeken en zwachtels. Dit werd gedaan door een vroedvrouw of door een baker, een wijze vrouw die we nu zouden omschrijven als een kraamverzorgende. Vroeger werden de kindjes ingebakerd met het idee dat het kindje hierdoor kon genezen van kneuzingen opgelopen tijdens de geboorte en om ervoor te zorgen dat het kindje later een rechte rug, rechte benen en stevige schouders zou krijgen. Tevens zou het helpen om een navelbreuk te voorkomen, althans dat is wat er toen gedacht werd. Kindjes werden tot 3 maanden volledig ingebakerd, daarna werden de armen vrijgelaten. Na een half jaar werd het kindje niet meer ingebakerd.
Na de 18e eeuw werd er ontdekt dat inbakeren een kindje in de groei kan belemmeren en werd het niet meer gebruikt. Ongeveer 20 jaar geleden werd het inbakeren herontdekt voor kindjes die onrustig zijn en slecht slapen. (Inbakeren, s.a.)

Wat is inbakeren?
Inbakeren houdt in dat je je kindje wikkelt in een doek, strak ter hoogte van de armen en los ter hoogte van de benen. Hierbij kan het kindje zijn armen niet bewegen. Hierdoor wordt het kindje beperkt in zijn bewegingen, waardoor het zich makkelijker zou kunnen overgeven aan de slaap. (MC Zuiderzee, s.a.; Inbakeren, s.a.; Veiligheid, s.a.)

Wetenschappelijk onderzoek
In tussentijd is er al regelmatig onderzoek gedaan naar inbakeren.

Onrustige baby’s
Mogelijk zou inbakeren wat kunnen betekenen wanneer een kindje overmatig huilt. Vaak is bij kinderen die heel onrustig zijn rust en regelmaat en dus prikkelvermindering al voldoende, maar kinderen die echt overmatig huilen kunnen baat hebben bij inbakeren, bijvoorbeeld wanneer ouders het moeilijk vinden om rust en regelmaat toe te passen. Echter kleven er wel risico’s aan inbakeren, dus zijn andere manieren die eerder te overwegen zijn, zoals nabijheid van ouders.
(Jansen & Maaskant, 2009; NCJ, 2013, NCJ, 2013b)

Wiegendood
Inbakeren wordt in verband gebracht met een risico op wiegendood. De kans op wiegendood neemt toe wanneer een kindje ingebakerd is en op zijn buik gelegd wordt of zelf op zijn buik draait. (NCJ, 2013, Healthy Children, 2017) Daarom is het zeer belangrijk om een ingebakerd kindje altijd op de rug te leggen en het inbakeren af te bouwen voordat het kindje zichzelf gaat omrollen. Mogelijk kan inbakeren wel beschermend werken voor wiegendood wanneer het kindje ingebakerd om de rug ligt en zichzelf nog niet kan omdraaien, echter hier is nog extra onderzoek voor nodig. (NCJ, 2013)

Indicaties
Een indicatie voor het gebruik van inbakeren zou dus kunnen zijn wanneer een kindje extreem overprikkeld en onrustig is en/of overmatig huilt en een aanwijsbare medische oorzaak is uitgesloten. (MC Zuiderzee, s.a.)

Risico’s
Aan inbakeren kleven risico’s.

Warmtestuwing
Een kind dat ingebakerd ligt kan zijn warmte minder goed kwijt. Het is dus niet verstandig om inbakeren toe te passen bij een kind met koorts of in een situatie waar overmatige warmte te verwachten is (tropische temperaturen of na een vaccinatie).
Tevens kan een kindje dat ingebakerd is de deken niet wegduwen, aangezien de armen en benen ingepakt zijn, dus een deken gebruiken is zeer onverstandig. (NCJ, 2013)

Heupontwikkeling
Voor de heupontwikkeling is het belangrijk dat de benen van het kindje voldoende ruimte hebben om te bewegen en te spreiden. En te strak aangebrachte inbakerde kan er voor zorgen dat de heupen niet meer vrij kunnen bewegen en hierdoor kan er een heupafwijking gevormd worden of verergeren. (NCJ, 2013; Healthy Children, 2017)

Wiegendood
Ook is er dus een kans op wiegendood wanneer je een kindje ingebakerd op de buik legt of wanneer het kindje dat wordt ingebakerd al in staat is zichzelf om te draaien. (NCJ, 2013; Healthy Children, 2017)

Contra-indicaties (NCJ, 2013)
– Koorts
– De eerste uren na een vaccinatie (24 uur)
– Mogelijke heupdysplasie of al aangetoonde heupdysplasie
– Ernstige luchtweginfecties
– Blijvende zuigelingenscoliose. Dit wil zeggen dat de scoliose aanwezig blijft, ook wanneer de wervelkolom zich passief beweegt.

Preventie
Om de risico’s te verkleinen is het belangrijk dat je je kindje enkel inbakert wanneer dit de enige overgebleven optie is en wanneer een medische oorzaak voor excessief huilen of onrustigheid is uitgesloten. In de meeste gevallen kun je een kindje dat veel huilt of erg onrustig is ook op andere manieren rustig krijgen, bijvoorbeeld door veel nabijheid, het dragen van je kindje en de vermindering van prikkels. Rust en regelmaat en dus de reductie van prikkels is al bewezen nuttig. Het dragen van een kindjes die excessief huilen is nog niet goed wetenschappelijk onderzocht om te kunnen vast stellen of ook dit er werkelijk voor zorgt dat er minder kindjes excessief huilen, echter is het heel natuurlijk om een kindje dat huilt op te pakken, dus kunnen we hier wel enigszins vanuit gaan. (NCJ, 2013b)
Pas wanneer er echt geen oplossing is, zou ik inbakeren overwegen. Daarbij is het wel belangrijk om inbakeren te zien als een tijdelijk hulpmiddel en niet als een permanente oplossing.

Wanneer je er dan voor kiest om je kindje in te bakeren is het belangrijk om dit goed te doen. Hierbij kun je je het beste laten adviseren door een arts of een verpleegkundige van het consultatiebureau, die geschoold zijn in het assisteren bij inbakeren. Het is ook belangrijk om je kindje vooraf na te laten kijken door een arts om contra-indicaties, bijvoorbeeld afwijkende heupontwikkeling uit te sluiten. (NCJ, 2013)

Belangrijk is om inbakeren op tijd af te bouwen, aangezien het dus mogelijk een verhoogd risico op wiegendood met zich meebrengt wanneer het kindje kan omrollen. Vanaf 6 maanden is inbakeren niet meer geschikt. (NCJ, 2013)

Conclusie
Inbakeren is iets wat je bij een gezonde zuigeling, wanneer het niet nodig is, beter kunt vervangen door een andere methode om wille van de risico’s. Echter kan het wel een hulpmiddel zijn bij kinderen die excessief huilen, waarbij een andere medische oorzaak is uitgesloten. Hierbij is het belangrijk om inbakeren te zien als laatste, tijdelijk, hulpmiddel en niet als een oplossing. Belangrijk is om rekening te houden met de risico’s die vastkleven aan inbakeren en je altijd goed te laten informeren voordat je hier aan begint.

Inbakeren
Bron: Shegingerly @Flickr

Bronnen

Healthy Children (2017)
Gevonden op het internet op 29 juni 2017 via https://www.healthychildren.org/English/ages-stages/baby/diapers-clothing/Pages/Swaddling-Is-it-Safe.aspx

Inbakeren (s.a.)
Gevonden op het internet op 29 juni 2017 via http://www.inbakeren.nl/inbakeren/wat-is-inbakeren/

Jansen, M., & Maaskant, J. (2009) Inbakeren van huilbaby’s: helpt dat? Nursing. Gevonden op het internet op 29 juni 2017 via https://www.nursing.nl/verpleegkundigen/achtergrond/2009/12/inbakeren-van-huilbabyas-helpt-dat-nurs005513w/

MC Zuiderzee (s.a.)
Gevonden op het internet op 29 juni 2017 via https://www.mczuiderzee.com/kinderen/ouders-algemeen/aandoeningen/huilbaby/inbakeren

NCJ (2013)
Gevonden op het internet op 29 juni 2017 via https://www.ncj.nl/richtlijnen/alle-richtlijnen/richtlijn/?richtlijn=21&rlpag=815

NCJ (2013b)
Gevonden op het internet op 29 juni 2017 https://www.ncj.nl/richtlijnen/alle-richtlijnen/richtlijn/?richtlijn=21&rlpag=813

Veiligheid (s.a.)
Gevonden op het internet op 29 juni 2017 via https://www.veiligheid.nl/kinderveiligheid/slapen/beddengoed-voor-kinderen/inbakeren

Advertenties

Een blaasontsteking

Hoe vervelend, een blaasontsteking. Nog vervelender als je zwanger bent! Hoe ontstaat nu eigenlijk een blaasontsteking en hoe voorkomen en genees je het?

Wat is een blaasontsteking?
Een blaasontsteking houdt in dat het slijmvlies van je blaas ontstoken is. (Apotheek, 2017)

Hoe ontstaat een blaasontsteking?
Een blaasontsteking wordt veroorzaakt door bacteriën. Meestal door bacteriën die zich normaal gezien bevinden in de darmen. Wanneer deze bacteriën via je urinebuis in je blaas terecht komen, kan dit een blaasontsteking veroorzaken. Vrouwen zijn vatbaarder voor een blaasontsteking, aangezien hun urinebuis korter is dan die van de man. (Apotheek, 2017)

Tijdens je zwangerschap verwijdt je urinebuis en je nierbekken onder invloed van hormonen. Tevens gaan je urineleider en je blaas minder hard werken om je urine te verplaatsen, waardoor er mogelijk wat urine achter blijft in je blaas. Je baarmoeder begint te groeien en duwt op je blaas en je nieren laten glucose door richting je urine. Al deze processen samen zorgen ervoor dat het gemakkelijker is voor een bacterie om te groeien. Hierdoor ben je vatbaarder voor een blaasontsteking. (NVOG, 2011; Nolst, s.a.)

Symptomen (Apotheek, 2017)
De symptomen van een blaasontsteking zijn soms lastig vast te stellen tijdens een zwangerschap, omdat je een aantal symptomen sowieso gaat krijgen puur door de zwangerschap zelf, bijvoorbeeld het vaker plassen. Bij twijfel kun je altijd voor de zekerheid je urine laten controleren.
– Je plast vaker, maar minder grote hoeveelheden
– Het plassen doet pijn of brandt
– Je urine is troebel
– Pijn in de onderbuik

Wanneer een blaasontsteking niet behandeld wordt en daardoor uitgroeit tot een nierbekkenontsteking, ga je je ook ziek voelen. Tevens krijg je koorts en vaak ook flankpijn.

Risico’s tijdens de zwangerschap
Wanneer een blaasontsteking tijdens de zwangerschap niet behandeld wordt, is er kans op complicaties voor zowel moeder als kind. Zo is de kans groter dat je een nierbekkenontsteking krijgt.
De kans op een nierbekkenontsteking, wanneer je een blaasontsteking niet behandeld tijdens de zwangerschap, is 15-45%.

Tevens is er mogelijk een link gevonden tussen een blaasontsteking en vroegtijdig bevallen (voor 37 weken). In een onderzoek werd gevonden dat in de groep vrouwen met een onbehandelde urineweginfectie 10,4% vroegtijdig beviel, terwijl van de groep vrouwen zonder urineweginfectie 9,1% vroegtijdig beviel. (RIVM, 2011; Nolst, s.a.; Bánhidy, Acs, Puhó & Czeizel, 2007)

Er wordt ook een verband gezien tussen onbehandelde urineweginfecties en een laag geboortegewicht. (Loh & Sivalingam, 2007; NVOG, 2011)

Hoe voorkom je een blaasontsteking?
Een blaasontsteking is heel vervelend en voorkomen is beter dan genezen.
De volgende tips kunnen je hierbij helpen:
– Drink voldoende. Zeker 1,5 tot 2 liter op een dag.
– Zorg dat je goed uit plast.
– Ga plassen als je het gevoel hebt dat je moet plassen, hou het niet onnodig op.
– Ga na het vrijen plassen. Tijdens het vrijen is de kans groter dat er in de plasbuis terecht komen. Door na het vrijen te gaan plassen, zorg je ervoor dat die bacteriën weggespoeld worden. (Apotheek, s.a.; Thuisarts, 2013)
– Cranberry’s! Cranberry sap drinken of andere cranberryproducten gebruiken kan er voor zorgen dat je een blaasontsteking voorkomt. Cranberry zorgt ervoor dat bacteriën die tegen de blaaswand zitten worden losgeweekt en dat nieuwe bacteriën zich niet kunnen hechten aan de blaaswand. (Dokter Dokter, 2016)

Hoe kom je er vanaf?
Wanneer je werkelijk een blaasontsteking hebt, krijg je meestal antibiotica voorgeschreven. Daarbij is het ook belangrijk om de tips te blijven gebruiken die hierboven beschreven staan, zodat je niet gelijk weer een nieuwe blaasontsteking krijgt.
Tevens kan het helpen om daarbij kamillethee te drinken en producten met vitamine C te eten!

Conclusie
Een blaasontsteking is altijd vervelend en tijdens je zwangerschap zit je er al helemaal niet op te wachten. Er zijn allerlei tips om een blaasontsteking te voorkomen. Mocht je toch een blaasontsteking hebben is het goed om hier niet mee door te blijven lopen.

pregnant-woman-1910302_960_720
Bron: Brusalvate @Pixabay


Bronnen
Apotheek (2017)
Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via http://www.apotheek.nl/klachten-ziektes/blaasontsteking#wat-is-blaasontsteking

Bánhidy, F., Acs, N., Puhó, E.H., & Czeizel, A.E. (2007) Pregnancy complications and birth outcomes of pregnant women with urinary tract infections and related drug treatments. Scandinavian Journal of infectious diseases, 39(5), 390-7.
Dokter (2016)
Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via https://www.dokterdokter.nl/gezond-leven/eten-drinken/cranberrys-tegen-blaasontsteking/

Loh, K.Y., & Sivalingam, N. (2007) Urinary Tract Infections In Pregnancy. Malays Fam Physician, 2(2), 54-57.

Nolst, L. (s.a.) Urineweginfecties tijdens de zwangerschap in de huisartspraktijk. Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via http://www.icho-info.be/masterproefpdf/thesis/%7Bd8660536-c910-c09d-0e3e-24ab689052be%7D_MasterproefNolstLeticia.pdf

NVOG (2011)
Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via http://nvog-documenten.nl/index.php?pagina=/richtlijn/item/pagina.php&richtlijn_id=879
RIVM (2011)
Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via http://www.rivm.nl/Onderwerpen/B/Blaasontsteking/Blaasontsteking_en_zwangerschap
Thuisarts (2013)
Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via https://www.thuisarts.nl/blaasontsteking/ik-ben-zwanger-en-heb-blaasontsteking

Zwangerschapsmisselijkheid

Een van de meest gehoorde zwangerschapskwaaltjes: misselijkheid. Vooral in de ochtend is de misselijkheid vaak sterk aanwezig. Waardoor ontstaat deze misselijkheid eigenlijk en wat kun je er tegen doen?

Hoe ontstaat zwangerschapsmisselijkheid?
Ongeveer 60 tot 80% van alle zwangeren krijgt te maken met zwangerschapsmisselijkheid, het overgrote deel dus! Er is op dit moment nog niet precies duidelijk waardoor deze misselijkheid ontstaat. Uiteraard is er wel een vermoeden: de hormoonhuishouding. (ZEHG, s.a.; St. Antonius Ziekenhuis, s.a.)

De hormonen in je lichaam veranderen. Het zwangerschapshormoon, HCG, komt vrij in grote getalen. Deze hormonen zorgen voor veel veranderingen in je lichaam, zodat deze wordt klaargestoomd voor de groei en ontwikkeling van je kindje. Deze hormonen zouden er ook voor kunnen zorgen dat je misselijk wordt. We merken dit bijvoorbeeld bij een meerlingzwangerschap. In dat geval is er meer HCG aanwezig en deze vrouwen hebben ook regelmatig meer last van zwangerschapsmisselijkheid. Hoewel het nog niet met onderzoek is bevestigd, zou misselijkheid ook juist een goed teken kunnen zijn wanneer dit gelinkt is aan hormonen. Juist wanneer je dus misselijk bent, heb je veel zwangerschapshormonen in je lichaam. Dit zou mogelijk een kleinere kans geven op een miskraam, maar dit moet nog verder onderzocht worden. Wanneer je niet misselijk bent, hoef je je ook geen zorgen te maken. Er zijn ook vrouwen met een hoog HCG level die juist niet misselijk zijn, precies het punt waar het onderzoek dus op blijft steken. (St. Antonius Ziekenhuis, s.a.; Mayoclinic, 2016)

Symptomen (ZEHG, s.a.)
De symptomen van de zwangerschapsmisselijkheid kunnen erg verschillen per persoon.

Meest voorkomende klachten
– Periodes van misselijkheid met evt. overgeven
– Erg vermoeid zijn
– Minder eet- en drinklust
– Gevoelig zijn voor beweging (bij beweging wordt de misselijkheid heviger)
– Gevoeligheid voor geuren
– Je smaak van eten veranderd (minder zin in bepaalde voedingsmiddelen of juist zin in voedingsmiddelen die je normaal niet eet)
– Sneller de neiging tot kokhalzen
– Brandend maagzuur
– Overmatig speeksel

Normale misselijkheid vs. extreme misselijkheid
In de meeste gevallen is zwangerschapsmisselijkheid volkomen normaal, maar in sommige gevallen ontstaat er extreme misselijkheid. De misselijkheid gaat hierbij je hele leven beïnvloeden. Dit resulteert erin dat je niet (veel) meer kunt eten en drinken en uitgedroogd begint te raken. Zelfs een slokje water komt er vaak direct weer uit. Hierbij wordt dan ook vaak overmatig overgegeven. Dit noemen we hyperemesis gravidarum. Dit komt voor bij zo’n 0,5 tot 2% van alle zwangerschappen. Deze klachten zijn niet meer normaal. (ZEHG, s.a.)

Symptomen van hyperemesis gravidarum (NHS, 2015)
– Niet kunnen binnenhouden van vocht en/of voedsel
– Overmatig braken
– Donkere urine
– Niet kunnen plassen (gedurende meer dan 8 uur)
– Buikpijn
– Duizelig of slap worden bij opstaan
– Koorts
– Overgeven van bloed

Mocht je deze klachten herkennen is het dan ook zeer belangrijk om aan de bel te trekken bij je zorgverlener.

Wat kun je tegen zwangerschapsmisselijkheid doen?
De misselijkheid verdwijnt vaak nadat je de 4 maanden bereikt hebt, maar dit verschilt per persoon. Tot die tijd is het wel fijn als je wat vindt om de misselijkheid draaglijker te maken. Uiteraard is er ook medicatie mogelijk, maar mocht je natuurlijke remedies proberen: de volgende tips kunnen hierbij helpen.

1. Iets lichts eten voor je opstaat (bijvoorbeeld een cracker), zodat er iets in je maag zit voordat je op staat. (De verloskundige, s.a.)
2. Zorg ervoor dat je niet te vet,  te zout of te gasrijk eet. Dit kan er voor zorgen dat de misselijkheid verergerd. (De verloskundige, s.a.)
3. Eet en drink verspreid over de dag kleine beetjes. Dit gaat beter dan 3 grote maaltijden op 1 dag. En een lege maag kan ook voor misselijkheid zorgen. (De verloskundige, s.a.)
4. Zorg dat je voldoende rust. Juist door vermoeidheid kan de misselijkheid erger worden. (Minime, s.a.; NHS, 2015)
5. Koffie kan misselijkheid oproepen. Deze kun je dus beter even laten staan. (Mini me, s.a.)
6. Koude maaltijden werken vaak beter dan warme maaltijden. De geur van een warme maaltijd kan misselijkheid oproepen. (Mini me, s.a.; NHS, 2015)
7. Laat iemand anders voor je koken. Door de geuren tijdens het koken, kan het er voor zorgen dat de misselijkheid al opgeroepen wordt voordat je begint met eten. (NHS, 2015)
8. Draag comfortabele, niet knellende kleding. (Mini me, s.a.; NHS, 2015)
9. Gember! Gember kan helpen om de misselijkheid te verminderen. Gemberthee en capsules worden hiervoor het meeste gebruikt.
10. Acupunctuur! Uit onderzoek blijkt dat acupunctuur kan helpen tegen misselijkheid. (West, 2002)
11. Cola (geen light), zou mogelijk kunnen helpen tegen de misselijkheid.
12. Pepermunt. Ook pepermunt zou kunnen helpen om de misselijkheid tegen te gaan.

Aandachtspunt: let er op dat je voldoende blijft drinken!

Conclusie
Misselijkheid komt heel regelmatig voor tijdens de zwangerschap. Gelukkig zijn er allerlei kleine tips die er voor kunnen zorgen dat de misselijkheid beter te handelen is. Mocht de misselijkheid echt uit de hand lopen, bel dan je zorgverlener!

nausea.jpg
Bron: Alagich Katya @Flickr

Bronnen
De verloskundige (s.a.)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via http://deverloskundige.nl/zwangerschap/subtekstpagina/195/misselijk/

Mayoclinic (2016)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via http://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/pregnancy-week-by-week/expert-answers/nausea-during-pregnancy/faq-20057917

Mini me (s.a.)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via https://www.minime.nl/artikelen/356/misselijkheid-tijdens-zwangerschap

NHS (2015)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via http://www.nhs.uk/conditions/pregnancy-and-baby/pages/morning-sickness-nausea.aspx

St. Antonius Ziekenhuis (s.a.)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via https://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=33&ved=0ahUKEwiovPGRsfnTAhWJYVAKHdc-BD44HhAWCC4wAg&url=https%3A%2F%2Fwww.antoniusziekenhuis.nl%2Ffile%2F668%2Fdownload%3Ftoken%3DmZPFBiAf&usg=AFQjCNHa-ybDT–B_ejQkGK2JPIdD6sIyQ&sig2=p77cKk2VDcZ05wEGS-fhqw

West, Z. (2002) Acupuncture in pregnancy and childbirth. Elsevier.

Centering pregnancy

Normaal gezien ga je snel even op controle bij je verloskundige. Je vertelt hoe het met je gaat, beantwoordt en stelt wat vragen, je bloeddruk wordt gemeten en als laatste luister je nog even naar het hartje van je kindje. Maar wist je dat er ook een andere vorm van begeleiding door de verloskundige is?

Wat is centering pregnancy?
Bij centering pregnancy word je ingedeeld in een groepje met zwangeren met ongeveer dezelfde zwangerschapstermijn. Samen krijg je 10 groepsconsulten. Deze consulten duren 1,5 tot 2 uur. (Mini me, s.a.)

Tijdens deze controles krijg je uitgebreid informatie over relevante onderwerpen en is er tijd om samen ervaringen te delen en vragen te beantwoorden. Het is geen lesvorm, dat wil zeggen je niet als het ware ‘geschoold’ wordt, maar het is de bedoeling dat je samen met de andere zwangeren interactief meer te weten komt over alle onderwerpen rondom je zwangerschap en bevalling. De verloskundige leidt het gesprek, maar verder is er veel ruimte voor eigen inbreng. Elke controle staat er een thema centraal. Zo worden er ook regelmatig andere collega’s uitgenodigd, zoals een lactatiekundige of een bekkenbodemfysiotherapeute. Hierdoor is het niet meer per se nodig om naar allerlei andere voorlichtingsavonden te gaan. (Mini me, s.a.)

Voor de uitwendige controles wordt je door de verloskundige even afgezonderd van de rest van de groep. (Centering Healthcare, 2017)

Voordelen van centering pregnancy (Centering Healthcare, 2017)

1. Ongeveer 17u meer zorg dan wanneer je individuele consulten krijgt.
Normaal gezien duurt een controle zo’n 10 tot 15 minuten bij de verloskundige. Hierdoor is er niet heel veel tijd. Wanneer je in een centering pregnancy traject zit, krijg je dus meer zorg dan individueel.

2. Meer ruimte voor het bespreken van onderwerpen, zodat je er ook dieper op in kunt gaan.
Doordat er meer tijd is gedurende de consulten kunnen er meer onderwerpen besproken worden en kan hier ook dieper op in gegaan worden.

3. Meer contact met zwangeren die ongeveer even ver zwanger zijn.
Veel vrouwen kennen eigenlijk weinig andere zwangeren, waardoor ze wat contact met gelijkgestemde missen. Doordat je participeert in centering pregnancy leer je automatisch vrouwen kennen die in hetzelfde schuitje zitten.

4. Je bent meer betrokken bij je eigen zorg.
Tijdens de centering pregnacy leer je zelf je bloeddruk opmeten, je zwangerschapsboekje invullen, eventueel jezelf wegen of je urine onderzoeken. Hierdoor voel je je meer betrokken bij je eigen zorg.

5. Medische onderzoeken krijg je afgezonderd van de groep.
De uitwendige (en eventueel inwendige) onderzoeken gebeuren afgezonderd van de groep, waardoor je ook nog 1 op 1 contact hebt met je verloskundige.

6. Ruimte om ervaringen te delen en te leren van anderen.
Normaal gezien heb je tijdens een zwangerschapsconsult geen ruimte om met andere zwangere te overleggen over hun ervaringen. Tijdens de centering pregnancy is hier wel ruimte voor.

7. Betere vertrouwensband
Doordat je meer tijd hebt tijdens de consulten, leer je je verloskundige beter kennen. Niet alleen fijn voor jou, maar ook voor je verloskundige!

8. Er is ook een bijeenkomst na de bevalling.
Ook na de bevalling is er nog een bijeenkomst, waar alle vrouwen terug samen komen.

Voordelen vanuit wetenschappelijk onderzoek (Centering Healthcare, 2017)
Buiten dat er allerlei voor de hand liggende voordelen zijn, is centering pregnancy ook werkelijk wetenschappelijk onderzocht. Hieruit komen allerlei mogelijke voordelen naar voren:
– 33% minder vroeggeboortes (in een hoog risico populatie)
– Hoger geboortegewicht
– Meer kennis
– Betere voorbereiding op de bevalling
– Er wordt vaker borstvoeding gegeven
– Er wordt meer sociale steun ervaren
– Minder stress
– Minder bijstimulatie tijdens de bevalling nodig
– Minder medicamenteuze pijnbestrijding
– Minder verwijzingen gedurende de zwangerschap nodig

Centering pregnancy in Nederland
Centering pregnancy is overgewaaid vanuit Amerika. In Nederland is dit dus nog niet helemaal ingeburgerd. Dat wil zeggen dat niet elke verloskundigenpraktijk hier al gebruik van maakt, maar mogelijk leidt meer bekendheid ook tot meer deelnames! Graag zien welke praktijken centering pregnancy al aanbieden? Kijk op de volgende site: https://www.centeringhealthcare.nl/zwanger/zoek-zorgverlener/

sebagee @Pixabay.com.jpg
Bron: Sebagee @Pixabay

Conclusie
Centering pregnancy is nog vrij nieuw in Nederland, maar een hele mooie nieuwe vorm van het begeleiden van een zwangerschap! Er zitten veel voordelen aan en dus hoop ik ook stiekem dat veel praktijken in Nederland dit gaan inburgeren.

Bronnen
Centering Healthcare (2017)
Gevonden op het internet op 30 april 2017 via https://www.centeringhealthcare.nl/zwanger/

Mini me (s.a.)
Gevonden op het internet op 30 april 2017 via https://www.minime.nl/artikelen/1665/centering-pregnancy

Paracetamol tijdens je zwangerschap

Paracetamol is een van de meest bekende pijnstillers. Veel vrouwen gebruiken paracetamol gedurende hun zwangerschap, maar hoe veilig is paracetamol eigenlijk?

Wat is paracetamol?
Paracetamol is een analgeticum, ofwel een pijnstiller. Deze pijnstiller wordt veel en laagdrempelig gebruikt bij verscheidene indicaties, zoals hoofdpijn, koorts, griep, spierpijn, menstruatiepijn en kiespijn. De normale dosering bij gezonde volwassenen is 0,5 – 1 gram, elke 6 uur, met een maximum van 4 gram per dag.

Aan paracetamol zitten weinig bijwerkingen en deze bijwerkingen treden tevens zelden op. 1 op de 100 à 1000 mensen krijgt last van duizeligheid, koorts, jeuk of andere bijwerkingen. (Farmacotherapeutisch kompas, s.a.)

Tijdens de zwangerschap
Ook tijdens de zwangerschap wordt paracetamol veelvuldig aangeraden. Zo wordt er regelmatig paracetamol aangeraden bij bijvoorbeeld voorweeën, bandenpijn en rugpijn. Studies laten zelfs zien dat 45-65 % van alle zwangeren vrouwen paracetamol gebruikt gedurende de zwangerschap. (Andrade, 2016) Uiteraard kun je medicijngebruik, indien mogelijk, het beste vermijden tijdens de zwangerschap, maar zitten er eigenlijk ook mogelijke risico’s aan gebruik van paracetamol?

Mogelijke risico’s
Paracetamol komt via de placenta bij het ongeboren kindje. (Farmacotherapeutisch kompas, s.a.) Om meer duidelijkheid te geven over mogelijke risico’s, heb ik verscheidene mogelijke risico’s opgesomd, die ik zelf wel eens vernomen heb. Hierbij heb ik wetenschappelijk onderbouwde informatie geplaatst of dit een fabel is of dat het risico werkelijk een mogelijk risico is.

1. Aangeboren afwijkingen
Fabel.
Volgens het farmacotherapeutisch kompas (s.a.) is paracetamol veilig in gebruik tijdens de zwangerschap. Uit dierproeven komt naar voren dat er geen risico is dat paracetamol zou zorgen voor aangeboren afwijkingen. Wel adviseert het farmacotherapeutisch kompas om paracetamol zo laag mogelijk te doseren en het zo kort mogelijk te gebruiken.

2. Autisme
Fabel. Regelmatig wordt paracetamol gebruik ook gelinkt aan een mogelijk risico op autisme. Dit is met geen enkel onderzoek bevestigd. (Andrade, 2016)

3. Stoornis in motorische ontwikkelingen
Mogelijk. Een onderzoek ziet een link tussen meer dan 28 dagen gebruik van paracetamol gedurende de zwangerschap en slechtere ontwikkeling in communicatie, fijne en grove motoriek en meer hyperactiviteit. Sociale en emotionele ontwikkeling toonde geen verandering. Mogelijk beïnvloed langdurige gebruik van paracetamol dus de neurologische ontwikkeling van je kindje. (Brandlistuen, Ystrom, Nulman, Koren & Nordeng, 2013

4. Miskraam
Fabel. Studies laten geen verhoogde kans zien op het krijgen van een miskraam wanneer je paracetamol gebruikt. (Medicines in pregnancy, 2017)

5. Onderontwikkelde testikels
Mogelijk. Er is onderzoek gedaan naar de mogelijkheid dat paracetamol er voor zorgt dat jongetjes geboren worden met onderontwikkelde testikels en daardoor op latere leeftijd mogelijk verminderde vruchtbaarheid. Hier is nog geen consensus over. Sommige studies laten een verhoogd risico zien op onderontwikkelde testikels, andere studies zien geen verschil. Een onderzoek met dieren laat zien dat paracetamol er mogelijkerwijs voor zorgt dat jongetjes minder testosteron aanmaken. Hier zal dus nog meer onderzoek naar gedaan moeten worden om hier meer duidelijkheid over te geven. (Medicines in pregnancy, 2017)

6. Astma
Mogelijk. Paracetamol zou mogelijk gelinkt kunnen worden aan het krijgen van astma. Sommige studies beweren een verhoogde kans, andere studies beweren van niet. Mogelijkerwijs zijn vrouwen met astma eerder in een situatie waarin ze paracetamol zouden gebruiken. Hier moet dus nog meer onderzoek naar gedaan worden. (Medicines in pregnancy, 2017)

Conclusie

Hoewel in eerste instantie altijd werd beweerd dat paracetamol veilig gebruikt kan worden tijdens de zwangerschap, komen hier nu wat vaker vraagtekens bij te staan. Op dit moment is paracetamol nog niet bewezen onveilig, maar moet er echt nog meer onderzoek naar gedaan worden om te zien wat mogelijke effecten zijn op het kindje, zoals bijvoorbeeld een verhoogde kans op astma, een verhoogde kans op onderontwikkelde testikels of een verhoogde kans op een verstoring in de neurologische ontwikkeling. Om die reden lijkt het me verstandig om voorzichtig om te gaan met paracetamol. Het liefst in een lage dosering en zo kort mogelijk, maximaal 5 dagen en maximaal 6 per dag (3 gram). (Apotheek, s.a.)

David Pacey @Flickr
Bron: David Pacey @Flickr

Bronnen
Andrade, C. (2016) Use of acetaminophen (paracetamol) during pregnancy and the risk of autism spectrum disorder in the offspring. The Journal of Clinical Psychiatry, 77(2), 152-4.

Apotheek (s.a.)
Gevonden op het internet op 10 april 2017 via http://www.apotheek.nl/medicijnen/paracetamol?product=paracetamol#mag-ik-dit-medicijn-gebruiken-als-ik-zwanger-ben-wil-worden-of-borstvoeding-geef

Brandlistuen, R.E., Ystrom, E., Nulman, I., Koren, G., & Nordeng, H. (2013) Prenatal paracetamol exposure and child neurodevelopment: a sibling-controlled cohort study. International Journal of Epidemiology, 42(6), 1702-1713.

Farmacotherapeutisch kompas (s.a.)
Gevonden op het internet op 10 april 2017 via https://www.farmacotherapeutischkompas.nl/bladeren/preparaatteksten/p/paracetamol

Medicines in pregnancy (2017)
Gevonden op het internet op 10 april 2017 via http://www.medicinesinpregnancy.org/medicine–pregnancy/paracetamol/

Kruiken

In veel gevallen zie ik dat er in de kraamweek snel wordt afgezien van het gebruik van kruiken. Immers het kindje groeit en het kan zijn temperatuur mooi stabiel houden. Maar dan zien we ineens dat het kindje stagneert in groei of zelfs terug afvalt. Daarbij blijft wel zijn temperatuur mooi. Hoe komt dit? Hoe kan een kruik hierbij helpen? Hoe gebruik je een kruik? En wat voor soorten kruiken zijn er eigenlijk?

Temperatuurregulatie
Een pasgeborene vindt het moeilijk om zijn eigen lichaamstemperatuur mooi op peil te houden in de eerste periode na zijn geboorte. Dit komt omdat er nog weinig vet aanwezig is als isolatie en het kindje tevens een groot lichaamsoppervlakte heeft als je dit vergelijkt met de lichaamsmassa. Hierdoor koelt het kindje sneller af. (Reinke, 2011) Wanneer de omgeving niet stabiel is in temperatuur, zal het kindje toch proberen om zijn lichaamstemperatuur zelf stabiel te houden, waardoor zijn stofwisseling zal toenemen en daarmee dus ook het energieverbruik. Dit zorgt er voor dat het kindje minder energie over heeft om te drinken en te groeien. (Moore, Kollee & Vrancken, 2003) Des te belangrijker dat wij, zeker in de kwetsbare periode van de kraamweek, er voor zorgen dat de omgevingstemperatuur zo stabiel mogelijk is, waardoor het kindje geen energie hoeft te verspillen aan het op peil houden van zijn/haar lichaamstemperatuur.

Hoe gebruik je een kruik?
In de eerste periode na de geboorte is een kruik heel belangrijk. De kruik zorgt er voor dat de temperatuur rondom de baby voldoende warm is, waardoor de lichaamstemperatuur van het kindje mooi stabiel blijft, zonder dat het kindje hier energie voor hoeft te gebruiken. Een voordeel dus van de kruik! Toch is het belangrijk voorzichtig om te gaan met een kruik, want er zijn ook risico’s verbonden aan het gebruik.

Risico’s
1. Brandwonden. Wanneer er gebruikt wordt gemaakt van een hete kruik, is er kans op de ontwikkeling van brandwonden. Dit ontstaat niet enkel bij direct contact tussen de huid en de kruik, maar bijvoorbeeld ook als er een erg hete kruik vlakbij het kindje ligt, zonder direct contact. Ook kunnen er brandwonden ontstaan wanneer een kruik lekt. Daarom is het heel belangrijk om de kruiken regelmatig te controleren, gebruik te maken van een kruikenhoes en de kruik op voldoende afstand van het kindje te leggen met de dop naar het voeteneind. (Vet, Canninga-van Dijk & de Waal, 2009)
2. Oververhitting. De meest voorkomende oorzaak van een te hoge temperatuur bij een pasgeborene is een verhoogde omgevingstemperatuur. (Moore, Kollee & Vrancken, 2003). Het kan voorkomen dat wanneer een kindje al goed in staat is om zijn temperatuur stabiel te houden, zonder veel gebruik van energie, dat kruiken er bijvoorbeeld voor zorgen dat de temperatuur van het kindje boven de 37,5 uit komt. Wanneer een kindje en te hoge temperatuur heeft, is het altijd goed om kritisch te kijken naar de omgeving van het kindje en in eerste instantie daarin iets te veranderen: 1 kruik in plaats van 2, muts af, extra wollen deken weg, etc. Belangrijk is dus om regelmatig de temperatuur van het kindje te blijven controleren om daarop in te kunnen spelen.

Gebruik (Veiligheid, s.a.)
1. Gebruik een kruikenzak (bij elke soort kruik)
2. Leg de kruik op de deken, met een handbreedte afstand van je kindje.
3. Leg de kruik met de dop naar het voeteneind.
4. Controleer de kruik voor elk gebruik op eventueel lekken. Controleer hierbij goed de dop.
5. Gebruik in principe heet water uit de kraan. Gebruik enkel kokend water op advies van kraamverzorgster/verloskundige/arts.

Welke soorten kruiken zijn er? (Veiligheid, s.a.; Baby op komst, s.a.)

Heetwater (metalen) kruik
Deze kruiken zijn het meest verkrijgbaar in metaal, maar soms ook in kunststof. Dit is de vorm van kruik die het langste warm blijft. Meestal blijft deze warm genoeg om hem slechts 1 keer per nacht te hoeven verversen. De dop is in de vorm van een schroefdop met een rubberen afsluitplaatje.

Belangrijk bij deze kruik is om zeer regelmatig de dop te controleren. De rubberen plaatjes kunnen verslijten en hierdoor lekken mogelijk maken. Je kunt bij verschillende baby winkels nieuwe doppen kopen. Tevens kunnen deze kruiken gaan roesten. Door de roest kan er een gat in de kruik komen wat ook kan zorgen voor een lek. Controleer deze kruik dus goed voor gebruik!

Gebruik: Vul de kruik in de gootsteen. Vul de kruik tot aan de rand. Draai de dop goed dicht en controleer op lekken. Doe een kruikenzak om de kruik heen. Leg de kruik op een handbreedte afstand van je kindje met de dop naar beneden.

Kersenpit
De kersenpit kun je niet gebruiken bij je kindje. Het is namelijk wel eens voorgekomen dat kersenpitten spontaan ontvlammen.
Je kunt de kersenpit wel gebruiken om het bedje voor te verwarmen.
De zak met kersenpitten warm je op in de magnetron. De magnetron verwarmt niet gelijkmatig, waardoor het belangrijk is om na het verwarmen de kersenpitten wat te schudden, waardoor de warmte gelijkmatig verdeeld.

Gebruik: Gebruik deze kruik niet bij je kindje! Verwarm de kersenpit in de magnetron volgens gebruiksaanwijzing. Gebruik een kruikenzak.

Elektrische kruik
De elektrische kruiken zijn in opkomst. De meeste kraamverzorgster zullen nog wat afhoudend zijn voor het gebruik van deze kruiken, omdat ze nog zo nieuw zijn. Deze kruiken koelen sneller af dan de metalen kruiken. Het duurt gemiddeld 10 minuten voordat de kruik opnieuw op temperatuur is. Voordeel: de kruik kan niet lekken.

Bij deze kruiken is het belangrijk om de kruiken op te warmen op een vuurvaste stabiele ondergrond. Tevens is het belangrijk om in de gaten te houden of de kruik vanzelf uit gaat wanneer de juiste temperatuur is bereikt.

Gebruik: Raadpleeg de gebruiksaanwijzing. Warm de kruik op volgens de gebruiksaanwijzing. Haal de stekker uit het stopcontact. Plaats de kruik in een kruikenzak. Leg de kruik op een handbreedte afstand van je kindje.

Gelkruik
De gelkruik warm je op in de magnetron. De magnetron verwarmt niet gelijkmatig, waardoor er koude en hete plekken ontstaan in de kruik, het is dus belangrijk om de kruik te kneden na het opwarmen, zodat de warme gelijkmatig verdeeld wordt. Deze kruiken blijven maar kortdurend warm en zijn daardoor niet geschikt om te gebruiken bij je kindje. Wel kun je hem gebruiken om het bedje voor te verwarmen.

Controleer de kruik regelmatig, want in de gel kunnen barsten ontstaan. Dit zou er voor kunnen zorgen dat de kruik lekt.

Gebruik: Warm de kruik op in de magnetron volgens gebruiksaanwijzing. Kneed de gel, zodat de warmte goed verdeeld wordt over de gehele kruik. Plaats de kruik in een kruikenzak.

Rubberen kruik
Een rubberen zak, die je kunt vullen met warm water. Dit soort kruiken zijn niet geschikt voor pasgeborene, omdat hier een groot risico op lekkage aan zit en daarmee dus verbranding van de pasgeborene. Je kunt de kruik wel gebruiken om het bedje te verwarmen.

Gebruik: Gebruik deze kruik niet bij je kindje! Vul de rubberen kruik met warm water. Controleer de kruik op lekken. Gebruik een kruikenzak.

Conclusie
Een kindje is in de eerste periode van zijn/haar leven nog niet in staat om zijn/haar temperatuur stabiel te houden zonder veel onnodige energie te gebruiken. Hierdoor kunnen kruiken nuttig zijn om je kindje te helpen zijn/haar temperatuur stabiel te houden. Er zijn heel veel verschillende kruiken. Belangrijk is om voorzichtig om te gaan met kruiken en ze regelmatig te controleren.

PublicDomainPictures @Pixabay
Bron: pixabay

Bronnen
Baby op komst (s.a.)
Gevonden op het internet op 27 maart 2017 via https://www.babyopkomst.nl/babyuitzet/kruiken/

Kraamzorggroep (2015)
Gevonden op het internet op 27 maart 2017 via https://www.kraamzorgmetpassie.nl/wp-content/uploads/2017/01/borstvoedingsbeleid-de-kraamzorggroep-2015.docx

Moore, M.L., Kollee, L.A.A., & Vrancken, S.L.A.G. (2003) Perinatologie: leerboek neonatologie en verloskunde voor verpleegkundige. Bohn Stafleu van Loghum, 156-162.

Reinke, X. (2011) Kraamzorg. Bohn Stafleu van Loghum, 96.

Veiligheid (s.a.)
Gevonden op het internet op 27 maart 2017 via https://www.veiligheid.nl/kinderveiligheid/slapen/beddengoed-voor-kinderen/kruik?gclid=CjwKCAjw8OLGBRAkEiwAj-AR64tXWw9pIJUGLmtUINVmeOHyQprBDIFBdhpU48QXppcs4wtD7QZh_xoC-BIQAvD_BwE

Vet, N.J., Canninga-van Dijk, M.R., & de Waal, W.J. (2009) Brandwonden bij pasgeborenen door warme kruiken. Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde, (153).

 

Meconium houdend vruchtwater

Meconium houdend vruchtwater, de medische term voor het feit dat het ongeboren kindje in het vruchtwater heeft gepoept. De eerste ontlasting van de pasgeborene heet immers meconium. Waar het vruchtwater normaal helder of lichtroze is, soms met wat vlokjes door het huidsmeer, kleurt het vruchtwater nu groen of bruin. Hoe ontstaat meconium houdend vruchtwater en wat zijn de gevolgen?

Meconium houdend vruchtwater
In de meeste gevallen is het heel duidelijk. Wanneer de vliezen breken is het vruchtwater zichtbaar groen of bruin. Soms is het zelfs zo dik als erwtensoep. Meconium houdend vruchtwater komt regelmatig voor. In de literatuur varieert de prevalentie enorm, van zo’n 5,6 tot 25% van alle bevallingen. (KNOV, 2015) Voor de uitgerekende datum komt het niet zo vaak voor, ongeveer bij 5% van alle bevallingen, terwijl als we voorbij de 42 weken gaan de prevalentie stijgt naar 25 tot zelfs 50%. (NVOG, 2011)

Oorzaak van de meconium houdend vruchtwater
Vanuit onderzoeken komen er 2 mogelijke oorzaken van meconium houdend vruchtwater naar voren.

1. Stress
Al vanaf de 10e week van de zwangerschap kan er meconium aangetroffen worden in de darmen van het ongeboren kindje. We gaan er vanuit dat het kindje al vroeg in de zwangerschap af en toe wat meconium loost, maar omdat het kindje het vruchtwater ook weer drinkt, wordt het vruchtwater steeds opnieuw helder.
Stress zou er aan de ene kant voor kunnen zorgen dat de anale spieren ontspannen, waardoor er meconium geloosd wordt, aan de andere kant zou stress er voor kunnen zorgen dat het kindje minder vruchtwater drinkt, waardoor het vruchtwater niet voldoende verschoond wordt. Wat er precies gebeurt bij stress waardoor er meconium houdend vruchtwater ontstaat, is dus nog niet geheel bekend. (NVOG, 2011)

2. Rijpe darmen
Meconium houdend vruchtwater kan optreden doordat de darmen rijp zijn en meer meconium gaan lozen. Dit verklaart mogelijk ook waarom de prevalentie van meconium houdend vruchtwater toeneemt na de 42e zwangerschapsweek. (KNOV, 2015)

Risico’s voor het ongeboren kindje

Uit onderzoeken komt naar voren dat er een verband gezien wordt tussen meconium houdend vruchtwater en slechtere uitkomsten voor het kindje. Het grootste probleem is het meconium aspiratie syndroom.

Meconium aspiratie syndroom
Sommige baby’s ademen tijdens de bevalling of na de bevalling meconium in. Dit kan na de geboorte zorgen voor ernstige ademhalingsproblemen dit noemen we het meconium aspiratie syndroom (MAS). MAS treedt op bij ongeveer 5% van alle pasgeborene met meconium houdend vruchtwater. (NVOG, 2011) Doordat er meconium terecht komt in de luchtwegen, kan er geen normale gasuitwisseling plaats vinden, aangezien de luchtwegen volledig of gedeeltelijk worden afgesloten. (UZ Leuven, 2010)  Symptomen zijn een snelle ademhaling, kreunen, blauw zien, intrekken van de borstkas of juist een uitgezette borstkas. (UMC Utrecht, s.a.) Ernstige MAS kan zorgen voor hersenbeschadigingen en zelfs overlijden (1,5 op 1000 kindjes overlijden bij meconium houden vruchtwater, tegenover 0,3 op 1000 bij helder vruchtwater (NVOG, 2011). MAS ontstaat eerder bij dik meconium houdend vruchtwater (erwtensoep), dan bij dun meconium houdend vruchtwater. (KNOV, 2015)

Preventie

Voorkomen van meconium houdend vruchtwater
Helaas kunnen we niet voorkomen dat er meconium houdend vruchtwater optreedt. Uiteraard proberen we wel altijd om eventuele problemen door meconium houdend vruchtwater te voorkomen.

Voorkomen van MAS
Vroeger werd gedacht dat kinderen de meconium pas inademende bij hun eerste ademteugen. Om dit te voorkomen werd er toen standaard bij meconium houdend vruchtwater er voor gekozen om de luchtwegen uit te zuigen. Ondertussen weten we dat veel kinderen tijdens de bevalling al meconium inademen en dat het uitzuigen meer beschadigd dan dat het goed doet. Er is dus voor gekozen om bij een kindje dat gelijk goed begint met ademen na de geboorte, niet uit te zuigen (NVOG, 2011). Onderzoeken laten zien dat er geen verschil wordt aangetoond in het ontstaan van MAS bij het wel of niet uitzuigen.

Beleid bij meconium houdend vruchtwater

In Nederland is het beleid bij meconium houdend vruchtwater een ziekenhuisbevalling met continue bewaking van het kindje met behulp van een CTG en in principe dus overdracht van zorg aan het ziekenhuis. Waarom? Omdat het bij meconium houdend vruchtwater niet altijd duidelijk is of dit veroorzaakt wordt door rijpe darmen of door stress.

MAS ontstaat bij 5% van alle bevallingen met meconium houdend vruchtwater en meestal bij dik meconium houdend vruchtwater. Er zijn nog geen onderzoeken die aantonen of er betere uitkomsten zijn bij continue gebruik van een CTG of intermitterend foetale bewaking. Indien het gaat om een bevalling waarin het kindje in de uitgerekende periode zich aandient en het gaat om dun meconium houdend vruchtwater, kan in mijn ogen de verloskundige ook prima de zorg dragen, indien ze regelmatig de conditie van het kindje bepaald. Indien er twijfels zijn of het kindje stress vertoont, kan er altijd nog over gegaan worden op overdracht van zorg.
Anders bekeken. Bij 5% van alle bevallingen ontstaat er een fluxus (meer dan een liter bloedverlies). Hierdoor kiezen we er toch ook niet voor om iedereen verplicht in het ziekenhuis te laten bevallen onder leiding van de gynaecoloog?

kala-bernier
Bron: Kala Bernier @Flickr

Conclusie
Meconium houdend vruchtwater kan een teken zijn van rijpe darmen van het kindje, maar het kan dus ook een teken zijn van stress. Om die reden wordt er in Nederland op dit moment vrijwel altijd overgegaan op overdracht aan het ziekenhuis, maar of dit altijd echt nodig is daar kunnen we nog over discussiëren.

Bronnen

KNOV (2015)
Gevonden op het internet op 6 maart 2017 via http://www.knov.nl/fms/file/knov.nl/knov_downloads/903/file/Def_versie_factsheet_meconiumhoudendvw_13_april_2015_met_logo.pdf?download_category=overig
NVOG (2011)
Gevonden op het internet op 6 maart 2017 via http://nvog-documenten.nl/index.php?pagina=/richtlijn/item/pagina.php&richtlijn_id=880
UMC Utrecht (s.a.)
Gevonden op het internet op 6 maart 2017 via http://geboortecentrumfolders.umcutrecht.nl/nl/magazine/9072/779424/mas.html

UZ Leuven (2010)
Gevonden op het internet op 6 maart 2017 via https://www.uzleuven.be/video/Meconiumaspiratiesyndroom%20(MAS)