Osteopathie

Osteopathie is iets wat ik regelmatig aanraad aan onze zwangere en kraamvrouwen. Maar wat is dat nu eigenlijk, een osteopaat? Wat kan hij/zij doen? En hoe werkt het nu eigenlijk?

Wat is osteopathie?
Bij osteopathie richt de osteopaat zich op het vinden van mogelijke bewegingsbelemmeringen in weefsels en gewrichten. Deze bewegingsbelemmeringen kunnen in verband staan met een klacht, bijvoorbeeld rugpijn of darmklachten. Dit wil niet zeggen dat de klacht ook altijd op de plaats van de verminderde beweeglijkheid zit. Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat er een verminderde beweeglijkheid zit in je bekken en dat dit zorgt voor buikpijn of andersom. Wanneer de osteopaat de functiestoornis in de beweeglijkheid gevonden heeft, gaat hij deze behandelen doormiddel van zijn handen. Door middel van manipulaties en spiertechnieken worden bewegingsbelemmeringen opgeheven. Hierdoor gaat het lichaam zichzelf genezen en verdwijnt de klacht. De osteopaat maakt geen gebruik van apparaten of medicijnen, maar puur zijn kennis van fysiologie, de anatomie, pathologie en neurologie in combinatie met zijn handen. Hij weet welke lichaamsdelen met elkaar in verbinding staan en hoe deze elkaar kunnen beïnvloeden. (NVO, s.a.; Optimum osteopathie, s.a.; IAOTV, 2017; Osteopathie Achten, 2016)

Indicaties
Er kunnen verschillende klachten zijn waarvoor je een osteopaat kunt raadplegen, zowel als je zwanger bent als straks met je baby’tje.

Moeder (Osteopathie Feijen, s.a.)
Doordat je zwanger bent, verandert er veel in je lichaam. Je buik begint te groeien, waardoor de organen in je buik een andere plek gaan innemen en er komt meer druk te staan op je rug en bekken. Vaak gaat dit goed, maar niet ieder lichaam is in staat om dit zonder klachten op te vangen. Osteopathie kan je lichaam helpen om terug in evenwicht te komen en meer ruimte en beweeglijkheid in je lichaam te creëren.
Osteopathie kan bijvoorbeeld helpen bij:
– Rugklachten
– Bekkenklachten
– Nek- en/of schouderklachten
– Harde buiken
– Maagzuur
– Misselijkheid
– Hoofdpijn

Ook na de zwangerschap kan osteopathie je helpen om de beweeglijkheid (bijvoorbeeld in je buik) te herstellen en je lichaam weer zichzelf te laten genezen. Denk hierbij aan klachten als: urineverlies, bekkenbodemklachten, nek/rugklachten, pijn bij je stuitje, doof gevoel in je handen en blaasontstekingen.

Baby (Osteopathie Achten, 2016)
Ook baby’s kunnen het tijdens de bevalling (bijv. na een vacuüm of juist na een hele snelle bevalling) of zwangerschap erg zwaar gehad hebben, waardoor ze veel stress in hun lichaam hebben en dus verminderde beweeglijkheid. Osteopathie kan helpen om klachten te verminderen. Denk hierbij aan klachten als: excessief huilen, onrustig kindje, obstipatie en reflux.

Wetenschappelijk onderzoek
Naar osteopathie is wetenschappelijk onderzoek gedaan, maar voornamelijk bij rugpijn.  In 2009 is er een onderzoek gepubliceerd (Licciardone et al, 2009)  waarin duidelijk wordt dat osteopathie effect heeft op lage rugpijn tijdens de zwangerschap. Het zorgt ervoor dat lage rugpijn stopt of vermindert. Dit wordt tevens bevestigd in een klein Duits onderzoek in 2015. (Schwerla et al, 2015) Osteopathie bij andere klachten moet uitgebreider onderzocht worden om hiervan de effectiviteit te kunnen beoordelen.

Naar osteopathie bij baby’s is maar heel weinig onderzoek gedaan. We weten hierbij dus niet zeker of dit effectief is bij de pasgeborene of dat vermindering van klachten ergens anders vandaan komt. Het is nodig om hier meer onderzoek naar te doen.

Kosten
Door veel verzekeringen wordt osteopathie vergoed. Je hoeft hiervoor geen eigen bijdrage te betalen. (NVO, s.a.)

Behandeling
Wanneer je naar de osteopaat gaat lig je op de behandelbank, terwijl de osteopaat in eerste instantie enkel je lichaam onderzoekt. Na dit onderzoek worden de gevonden resultaten doorgenomen en wordt er een eventueel behandelplan opgesteld. Een behandeling duurt gemiddeld 45 minuten. Het is afhankelijk van de klacht en de tijd die je lichaam nodig heeft om de nieuwe bewegingsmogelijkheden te gebruiken, hoeveel behandelingen je nodig hebt. Je hebt geen verwijzing van een arts nodig om naar een osteopaat te gaan. (Optimum osteopathie, s.a.)

Conclusie
Osteopathie is een behandelwijze die in mijn ogen steeds meer in opkomst is. Het wordt bekender en daarmee ook toegankelijker. Er is wel onderzoek gedaan naar osteopathie, maar er is eigenlijk nog veel meer onderzoek nodig om de effectiviteit hiervan vast te leggen.

speaker-1024883_960_720.jpg
Bron: Jeffy @Pixabay

Bronnen

IAO TV (2017)
Gevonden op het internet op 11 september 2017 via http://www.osteopathie.eu/nl/osteopathie/wat-doet-een-osteopaat

Licciardone, J. C., Buchanan, S., Hensel, K. L., King, H.H., Fulda, K.G., & Stoll, S.T. (2009) Osteopathic manipulative treatment of back pain and related symptoms during pregnancy: a randomized controlled trial. American Journal of Obstetrics and Gynecology, 202(1).

NVO (s.a.)
Gevonden op het internet op 11 september 2017 via https://www.osteopathie.nl/over-osteopathie/

Optimum osteopathie (s.a.)
Gevonden op het internet op 11 september 2017 via http://www.optimum-osteopathie.nl/over-osteopathie/

Osteopathie Achten (2016)
Gevonden op het internet op 11 september 2017 via http://osteopathie-achten.nl/over-ons/over-osteopathie/

Osteopathie Feijen (s.a.)
Gevonden op het internet op 11 september 2017 via http://www.osteopathiefeijen.nl/Osteopathie-bij-zwangeren

Schwerla F., Rother, K., Rother, D., Ruetz, M., & Resch, K.L. (2015) Manipulative Therapy in Women With Postpartum Low Back Pain and Disability: A Pragmatic Randomized Controlled Trial. The Journal of the American Osteopathic Association, 115 (7).

Advertenties

De vlokkentest

Wanneer je een NIPT of een combinatietest hebt laten uitvoeren en hier een verhoogde kans uitkomt op een kindje met een trisomie, of wanneer je al een verhoogd risico hebt, kun je kiezen voor een vlokkentest of een vruchtwaterpunctie. Maar wat is nu eigenlijk een vlokkentest?

Een vlokkentest
Bij een vlokkentest wordt er een klein stukje van de placenta weggenomen uit de baarmoeder. Dit gebeurt doormiddel van een dunne naald of tangetje/slangetje. Aangezien het weggenomen weefsel er uit ziet als vlokken, wordt dit de vlokkentest genoemd. (De verloskundige, s.a.; NPDN, 2010)

Het weefsel kan weggenomen worden via je buikwand, maar ook via de vagina. Dit is afhankelijk van de positie van de placenta in je baarmoeder en tevens van de ligging van de baarmoeder zelf. Op het moment van de vlokkentest wordt er een echo gemaakt om te kijken waar de placenta precies ligt en wordt de techniek bepaald. (NPDN, 2010; De verloskundige, s.a.) Na het lokaliseren van de positie wordt de echo gebruikt om de vlokken zo nauwkeurig mogelijk af te nemen. Wanneer de vlokken via de vagina afgenomen worden, wordt er een eendenbek gebruikt en gebruikt de gynaecoloog een dun tangetje om op geleide van de echo een klein beetje placentaweefsel af te nemen.
Wanneer de vlokken via de buikwand verwijdert worden, gebruikt de gynaecoloog een dunne naald om op geleide van de echo wat vlokken te verwijderen. Hierbij krijg je geen verdoving.

Het gaat om 20-50 mg placentaweefsel. Wanneer er te weinig weefsel is afgenomen (dit checken ze direct), kan het nodig zijn om nogmaals weefsel af te nemen. (NPDN, 2010)

Na het onderzoek krijgen Rhesus negatieve vrouwen anti-D toegediend om eventuele vorming van antistoffen te voorkomen doordat de kans op bloedcontact is toegenomen.
Wanneer het weefsel via je buik verwijdert is, kun je dezelfde dag wat last houden van een gevoelige buik. Wanneer het weefsel via je vagina verwijdert is, kun je enkele dagen last hebben van bloedverlies. Om die reden wordt er geadviseerd om de dag van het onderzoek thuis te blijven en zo min mogelijk te doen. (NPDN, 2010)

Indicaties (LUMC, s.a.)
Er zijn verschillende indicaties waarbij je kunt kiezen voor een vlokkentest:
– Een verhoogde uitslag uit de combinatietest: de kans is meer dan 1 op 200.
– Een afwijkende uitslag uit de NIPT.
– Op de echo worden afwijkingen gezien bij het kindje.
– Een of beide ouders is drager van een chromosoomafwijking.
– Ouders die ooit al een kindje hebben gekregen of zwanger zijn geweest van een kindje met een chromosoomafwijking.
– Ouders die een verhoogde kans hebben op een kindje met een erfelijke ziekte.

Termijn
De vlokkentest wordt verricht vanaf 11 en tot 14 weken zwangerschap. (De verloskundige, s.a; Erfelijkheid, s.a.)

Risico’s
De vlokkentest draagt een risico met zich mee. Door de vlokkentest krijg je een risico op een miskraam van 0,5%. (De verloskundige, s.a.)
Betrouwbaarheid (NPDN, 2010)
De vlokkentest is niet 100% betrouwbaar. De betrouwbaarheid is 98-99%. Dit wil zeggen dat bij 98-99% van alle onderzoeken de vlokken dezelfde chromosoomsamenstelling bevatten als de cellen van het ongeboren kindje. Dit wil zeggen dat er in 1-2% van alle gevallen het voor kan komen dat er op de placenta wel een chromosoomafwijking te zien is, maar bij het kindje niet, of andersom.
Dit kan er voor zorgen dat je kiest voor een zwangerschapsafbreking, omdat je kindje niet gezond is, terwijl dit in feite niet het geval is, je kindje heeft die chromosoomafwijking niet. Het kan er natuurlijk ook voor zorgen dat je gerustgesteld wordt, je kindje lijkt geen chromosoomafwijking te hebben, terwijl dit in de praktijk wel het geval is.

Het komt ook voor (1-2%) van alle testen dat er geen of een onduidelijke uitslag volgt. Er kan dan voor gekozen worden om de test nogmaals uit te voeren of om dan een vruchtwaterpunctie te laten verrichten.

Uitslag
De uitslag is afhankelijk van de test die er gedaan wordt. De snelle test geeft uitslag binnen 3 dagen. De uitgebreide test geeft een uitslag binnen 2 tot 3 weken. Dit is ook afhankelijk van de indicatie waardoor het onderzoek wordt uitgevoerd. De uitslag krijg je in de meeste gevallen van het ziekenhuis of het centrum waar de vlokkentest is uitgevoerd. (Erfelijkheid, s.a.; NPDN, 2010)

De uitslag geeft aan of je kindje een afwijking heeft of niet. Wanneer je kindje een afwijking blijkt te hebben, komen veel mensen voor een zeer moeilijke keuze te staan. Is dit kindje gewenst en kan dit kindje een plekje krijgen in jullie gezin of kiezen ze er toch voor om de zwangerschap niet uit te dragen? Soms kiezen mensen er voor om de vlokkentest enkel uit te voeren om zo te weten of hun kindje ziek is, zodat ze zich hierop kunnen voorbereiden door zich goed te laten informeren en bepaalde keuzes (bijv. plaats van bevallen) te maken.

Conclusie
De vlokkentest is geen standaard onderzoek. Deze test wordt enkel verricht op indicatie. De uitslag kan goed zijn, waardoor je gerustgesteld wordt, maar de uitslag kan er ook voor zorgen dat je voor een extreem moeilijke keuze komt te staan.

index
Bron: wikipedia

Bronnen

De verloskundige (s.a.)
Gevonden op het internet op 21 augustus 2017 via http://deverloskundige.nl/zwangerschap/subtekstpagina/42/vlokkentest
Erfelijkheid (s.a.)
Gevonden op het internet op 21 augustus 2017 via https://www.erfelijkheid.nl/kinderwens/vlokkentest

LUMC (s.a.)
Gevonden op het internet op 21 augustus 2017 via https://www.lumc.nl/org/verloskunde/patientenzorg/132898/132948/

NPDN (2010)
Gevonden op het internet op 21 augustus 2017 via http://www.npdn.nl/vervolgonderzoekVlokkentest.php

Foliumzuur

Wanneer je zwanger wilt worden of al zwanger bent, wordt er aangeraden om foliumzuur in te nemen. Maar wat is foliumzuur eigenlijk? En wat zijn de effecten van foliumzuur? En waarom raden ze aan om dit in te nemen?

Wat is foliumzuur?
Foliumzuur is een vitamine, deze wordt ook wel vitamine B11 genoemd. Foliumzuur komt van nature voor in voedingsmiddelen zoals groene bladgroenten, peulvruchten, volkorenproducten, zuivel, bananen, sinaasappelen en vlees, maar dan noemen we het Folaat. Foliumzuur is goed voor de aanmaak van bloedcellen, rode en witte, tevens is het belangrijk voor de groei. Ook voor de ontwikkeling van een ongeboren kindje is het belangrijk. (Voedingscentrum, s.a.)

Foliumzuur vs. Folaat
Foliumzuur is synthetische vitamine B11. Dit wil zeggen dat in supplementen een kunstmatige vitamine B11 is toegevoegd. Folaat is de natuurlijke vorm die in de voeding voorkomt, voornamelijk in groene bladgroenten. In veel landen wordt er geadviseerd om foliumzuur bij te nemen vanaf de kinderwens, maar deze synthetische vorm krijgt het lichaam niet goed omgezet, waardoor er te veel foliumzuur in je bloedbaan kan ophopen en er mogelijk ook negatieve nevenbevindingen zijn, zie het kopje ‘Te veel foliumzuur’. (A Healthy Life, 2015)

Aangezien foliumzuur dus niet gemakkelijk is voor je lichaam om dit te verwerken, zou het beter zijn om je lichaam te voorzien van voldoende Folaat. Folaat is de natuurlijk vorm van foliumzuur en kan je lichaam dus veel beter verwerken. Aangezien het lastig is om voldoende folaat uit voeding te krijgen, aangezien je dan grote hoeveelheden groene groenten en bijvoorbeeld veel lever moet eten, is het wijs om dit aan te vullen met supplementen. We weten nu dat foliumzuur dus niet goed bij te nemen is, maar je kunt ook de natuurlijke vorm bijnemen. Het is dan de kunst om te zoeken naar een supplement met 5-MTHF (5-methyltetrahydrofolaat). In multivitamine ga je deze niet tegenkomen, aangezien hier altijd foliumzuur aan is toegevoegd. (Kresser, 2012)

Folaat en zwangerschap
Folaat is niet enkel belangrijk voor ons als volwassenen, maar ook voor de ontwikkeling van het kindje. Folaat verkleint de kans op afwijkingen aan het zenuwstelsel (neurale buisdefecten) en ook op bijvoorbeeld een open gehemelte of hazenlip. De neurale buis is een structuur waaruit het ruggenmerg en de hersenen van het kindje gevormd worden. Een neurale buisdefect is bijvoorbeeld een open ruggetje of een open schedel. Een open ruggetje kan er voor zorgen dat het kindje lichamelijk en soms ook verstandelijk beperkt is. Een kindje met een open schedel overlijdt vrijwel altijd tijdens of na de bevalling.
Het zenuwstelsel wordt al vroeg in de zwangerschap gevormd.

Aangezien het lastig is om voldoende folaat binnen te krijgen om de kans op een neurale buisdefect te verkleinen, wordt er aangeraden om een folaat van 400 microgram bij te nemen tot en met de 10e zwangerschapsweek. (Voedingscentrum, s.a.; De verloskundige, s.a.) Wanneer een zwangere al eerder een kindje met een neurale buisdefect heeft gehad of een andere indicatie heeft, kan het zijn dat het nodig is om een nog hogere dosis in te nemen. (Straks zwanger worden, s.a.)

Folaat werkt samen met vitamine B12. Wanneer je dus supplementen inneemt met folaat is het belangrijk om ook vitamine B12 bij te gaan nemen. Als je dit niet doet, kun je een vitamine B12 gebrek krijgen. (Vitamine B12 tekort, s.a.)

Wetenschappelijk onderzoek
Vanuit onderzoek worden er verschillende mogelijke effecten gevonden, maar deze zijn nog niet goed aangetoond.

Positieve effecten

Verkleining kans neurale buisdefect
Dit is het enige bewezen positieve effect op dit moment. Uit onderzoek komt naar voren dat wanneer er gestart wordt met inname van 400 microgram folaat voor de conceptie, meer dan 50% van de neurale buisdefecten voorkomen kunnen worden. (American Academy of Pediatrics, 1999) Wanneer een zwangere al eerder een kindje heeft gehad met een neurale buisdefect en bij haar volgende zwangerschap al begint met het slikken van foliumzuur vanaf de kinderwens, wordt de kans op herhaling met 87% verkleind. (Grosse & Collins, 2007)

Dementie
Mogelijk zou er een verband zijn gevonden tussen een laag folaatgehalte en dementie, maar hier is nog niet voldoende onderzoek naar gedaan. (Voedingscentrum, s.a.)

Depressiviteit
Voldoende folaat inname zou een positief effect kunnen hebben op depressiviteit. (Voedingscentrum, s.a.)

Hart- en vaatziekten
Mogelijk zou voldoende folaat er voor zorgen dat je minder kans hebt op hart- en vaatziekten. (Voedingscentrum, s.a.)

Kanker
Mogelijk zou voldoende folaat beschermend kunnen zijn tegen darmkanker, maar te veel folaat zou juist het risico op darmkanker verhogen, alhoewel beide nog niet bevestigd zijn. Het lijkt dus belangrijk om zowel niet te veel als te weinig folaat in je lichaam te hebben. (Voedingscentrum, s.a.)

Negatieve effecten

Te veel foliumzuur
Te veel foliumzuur vanuit de voeding, folaat dus, vertoont geen negatieve effecten, maar te veel foliumzuur inname doormiddel van supplementen (>1000 microgram per dag), zou wel negatief kunnen zijn. Zo werd er mogelijk dus een verband gevonden tussen te veel foliumzuur en darmkanker. Ook zou een te hoog foliumzuur gehalte er voor kunnen zorgen dat afwijkingen aan het zenuwstelsel, bij mensen die een vitamine B12 te kort hebben, kunnen maskeren. (Voedingscentrum, s.a.)
Tevens zou een hoog foliumzuur gehalte mogelijk gelinkt kunnen worden aan autisme. (Webmd, 2016)

Obesitas
Mogelijk zou het doorslikken van foliumzuur na 10 weken een verhoogde kans geven op obesitas bij het kindje. Echter ook dit is op dit moment nog niet bewezen. (RTL Nieuws, 2017)

Conclusie
Foliumzuur is de synthetische vorm, Folaat is de natuurlijke vorm. Foliumzuur kost je lichaam veel moeite om dit om te zetten naar de actieve vorm, waardoor er veel kan ophopen in je bloedbaan met mogelijke negatieve effecten tot gevolg. Folaat wordt goed door je lichaam verwerkt, geeft geen ophoping en geen negatieve effecten. Ook deze kun je bijnemen met een supplement. Het is dus verstandig om te kijken naar supplementen met Folaat, zodat je kunt genieten van de positieve effecten van deze vitamine en niet hoeft stil te staan bij mogelijke nevenbevindingen.

FlattenedRoundPills

Bronnen
A Healthy Life (2015)
Gevonden op het internet op 17 juli 2017 via https://www.ahealthylife.nl/foliumzuur-versus-folaat-wat-is-het-verschil/

American Academy of Pediatrics (1999) Folic Acid for the Prevention of Neural Tube Defects. Pediatrics, 104(2). http://pediatrics.aappublications.org/content/104/2/325

De verloskundige (s.a.)
Gevonden op het internet op 14 juli 2017 via http://deverloskundige.nl/zwanger-worden/subtekstpagina/14/foliumzuur/

Grosse, S.D., Collins, J.S. (2007) Folic acid supplementation and neurale tube defect recurrence prevention. Birth Defects Res A Clin Mol Teratol, 79(11), 737-42.

Kresser (2012)
Gevonden op het internet op 17 juli 2017 via https://chriskresser.com/folate-vs-folic-acid/
Straks zwanger worden (s.a.)
Gevonden op het internet op 14 juli 2017 via http://www.strakszwangerworden.nl/meer-weten/foliumzuur/foliumzuur-

RTL Nieuws (2017)
Gevonden op het internet op 14 juli 2017 via https://www.rtlnieuws.nl/gezondheid/te-lang-foliumzuur-slikken-tijdens-zwangerschap-verhoogt-kans-op-obesitas-bij-kinderen

Vitamine B12 tekort (s.a.)
Gevonden op het internet op 17 juli 2017 http://vitamineb12tekort.nl/vitamineb12-tekort-vraag-antwoord.php#foliumzuur

Voedingscentrum (s.a.)
Gevonden op het internet op 14 juli 2017 via http://www.voedingscentrum.nl/encyclopedie/foliumzuur.aspx

Webmd (2016)
Gevonden op het internet op 14 juli 2017 via http://www.webmd.com/baby/news/20160511/too-much-folic-acid-in-pregnancy-tied-to-raised-autism-risk-in-study#1

Een blaasontsteking

Hoe vervelend, een blaasontsteking. Nog vervelender als je zwanger bent! Hoe ontstaat nu eigenlijk een blaasontsteking en hoe voorkomen en genees je het?

Wat is een blaasontsteking?
Een blaasontsteking houdt in dat het slijmvlies van je blaas ontstoken is. (Apotheek, 2017)

Hoe ontstaat een blaasontsteking?
Een blaasontsteking wordt veroorzaakt door bacteriën. Meestal door bacteriën die zich normaal gezien bevinden in de darmen. Wanneer deze bacteriën via je urinebuis in je blaas terecht komen, kan dit een blaasontsteking veroorzaken. Vrouwen zijn vatbaarder voor een blaasontsteking, aangezien hun urinebuis korter is dan die van de man. (Apotheek, 2017)

Tijdens je zwangerschap verwijdt je urinebuis en je nierbekken onder invloed van hormonen. Tevens gaan je urineleider en je blaas minder hard werken om je urine te verplaatsen, waardoor er mogelijk wat urine achter blijft in je blaas. Je baarmoeder begint te groeien en duwt op je blaas en je nieren laten glucose door richting je urine. Al deze processen samen zorgen ervoor dat het gemakkelijker is voor een bacterie om te groeien. Hierdoor ben je vatbaarder voor een blaasontsteking. (NVOG, 2011; Nolst, s.a.)

Symptomen (Apotheek, 2017)
De symptomen van een blaasontsteking zijn soms lastig vast te stellen tijdens een zwangerschap, omdat je een aantal symptomen sowieso gaat krijgen puur door de zwangerschap zelf, bijvoorbeeld het vaker plassen. Bij twijfel kun je altijd voor de zekerheid je urine laten controleren.
– Je plast vaker, maar minder grote hoeveelheden
– Het plassen doet pijn of brandt
– Je urine is troebel
– Pijn in de onderbuik

Wanneer een blaasontsteking niet behandeld wordt en daardoor uitgroeit tot een nierbekkenontsteking, ga je je ook ziek voelen. Tevens krijg je koorts en vaak ook flankpijn.

Risico’s tijdens de zwangerschap
Wanneer een blaasontsteking tijdens de zwangerschap niet behandeld wordt, is er kans op complicaties voor zowel moeder als kind. Zo is de kans groter dat je een nierbekkenontsteking krijgt.
De kans op een nierbekkenontsteking, wanneer je een blaasontsteking niet behandeld tijdens de zwangerschap, is 15-45%.

Tevens is er mogelijk een link gevonden tussen een blaasontsteking en vroegtijdig bevallen (voor 37 weken). In een onderzoek werd gevonden dat in de groep vrouwen met een onbehandelde urineweginfectie 10,4% vroegtijdig beviel, terwijl van de groep vrouwen zonder urineweginfectie 9,1% vroegtijdig beviel. (RIVM, 2011; Nolst, s.a.; Bánhidy, Acs, Puhó & Czeizel, 2007)

Er wordt ook een verband gezien tussen onbehandelde urineweginfecties en een laag geboortegewicht. (Loh & Sivalingam, 2007; NVOG, 2011)

Hoe voorkom je een blaasontsteking?
Een blaasontsteking is heel vervelend en voorkomen is beter dan genezen.
De volgende tips kunnen je hierbij helpen:
– Drink voldoende. Zeker 1,5 tot 2 liter op een dag.
– Zorg dat je goed uit plast.
– Ga plassen als je het gevoel hebt dat je moet plassen, hou het niet onnodig op.
– Ga na het vrijen plassen. Tijdens het vrijen is de kans groter dat er in de plasbuis terecht komen. Door na het vrijen te gaan plassen, zorg je ervoor dat die bacteriën weggespoeld worden. (Apotheek, s.a.; Thuisarts, 2013)
– Cranberry’s! Cranberry sap drinken of andere cranberryproducten gebruiken kan er voor zorgen dat je een blaasontsteking voorkomt. Cranberry zorgt ervoor dat bacteriën die tegen de blaaswand zitten worden losgeweekt en dat nieuwe bacteriën zich niet kunnen hechten aan de blaaswand. (Dokter Dokter, 2016)

Hoe kom je er vanaf?
Wanneer je werkelijk een blaasontsteking hebt, krijg je meestal antibiotica voorgeschreven. Daarbij is het ook belangrijk om de tips te blijven gebruiken die hierboven beschreven staan, zodat je niet gelijk weer een nieuwe blaasontsteking krijgt.
Tevens kan het helpen om daarbij kamillethee te drinken en producten met vitamine C te eten!

Conclusie
Een blaasontsteking is altijd vervelend en tijdens je zwangerschap zit je er al helemaal niet op te wachten. Er zijn allerlei tips om een blaasontsteking te voorkomen. Mocht je toch een blaasontsteking hebben is het goed om hier niet mee door te blijven lopen.

pregnant-woman-1910302_960_720
Bron: Brusalvate @Pixabay


Bronnen
Apotheek (2017)
Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via http://www.apotheek.nl/klachten-ziektes/blaasontsteking#wat-is-blaasontsteking

Bánhidy, F., Acs, N., Puhó, E.H., & Czeizel, A.E. (2007) Pregnancy complications and birth outcomes of pregnant women with urinary tract infections and related drug treatments. Scandinavian Journal of infectious diseases, 39(5), 390-7.
Dokter (2016)
Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via https://www.dokterdokter.nl/gezond-leven/eten-drinken/cranberrys-tegen-blaasontsteking/

Loh, K.Y., & Sivalingam, N. (2007) Urinary Tract Infections In Pregnancy. Malays Fam Physician, 2(2), 54-57.

Nolst, L. (s.a.) Urineweginfecties tijdens de zwangerschap in de huisartspraktijk. Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via http://www.icho-info.be/masterproefpdf/thesis/%7Bd8660536-c910-c09d-0e3e-24ab689052be%7D_MasterproefNolstLeticia.pdf

NVOG (2011)
Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via http://nvog-documenten.nl/index.php?pagina=/richtlijn/item/pagina.php&richtlijn_id=879
RIVM (2011)
Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via http://www.rivm.nl/Onderwerpen/B/Blaasontsteking/Blaasontsteking_en_zwangerschap
Thuisarts (2013)
Gevonden op het internet op 8 juni 2017 via https://www.thuisarts.nl/blaasontsteking/ik-ben-zwanger-en-heb-blaasontsteking

Zwangerschapsmisselijkheid

Een van de meest gehoorde zwangerschapskwaaltjes: misselijkheid. Vooral in de ochtend is de misselijkheid vaak sterk aanwezig. Waardoor ontstaat deze misselijkheid eigenlijk en wat kun je er tegen doen?

Hoe ontstaat zwangerschapsmisselijkheid?
Ongeveer 60 tot 80% van alle zwangeren krijgt te maken met zwangerschapsmisselijkheid, het overgrote deel dus! Er is op dit moment nog niet precies duidelijk waardoor deze misselijkheid ontstaat. Uiteraard is er wel een vermoeden: de hormoonhuishouding. (ZEHG, s.a.; St. Antonius Ziekenhuis, s.a.)

De hormonen in je lichaam veranderen. Het zwangerschapshormoon, HCG, komt vrij in grote getalen. Deze hormonen zorgen voor veel veranderingen in je lichaam, zodat deze wordt klaargestoomd voor de groei en ontwikkeling van je kindje. Deze hormonen zouden er ook voor kunnen zorgen dat je misselijk wordt. We merken dit bijvoorbeeld bij een meerlingzwangerschap. In dat geval is er meer HCG aanwezig en deze vrouwen hebben ook regelmatig meer last van zwangerschapsmisselijkheid. Hoewel het nog niet met onderzoek is bevestigd, zou misselijkheid ook juist een goed teken kunnen zijn wanneer dit gelinkt is aan hormonen. Juist wanneer je dus misselijk bent, heb je veel zwangerschapshormonen in je lichaam. Dit zou mogelijk een kleinere kans geven op een miskraam, maar dit moet nog verder onderzocht worden. Wanneer je niet misselijk bent, hoef je je ook geen zorgen te maken. Er zijn ook vrouwen met een hoog HCG level die juist niet misselijk zijn, precies het punt waar het onderzoek dus op blijft steken. (St. Antonius Ziekenhuis, s.a.; Mayoclinic, 2016)

Symptomen (ZEHG, s.a.)
De symptomen van de zwangerschapsmisselijkheid kunnen erg verschillen per persoon.

Meest voorkomende klachten
– Periodes van misselijkheid met evt. overgeven
– Erg vermoeid zijn
– Minder eet- en drinklust
– Gevoelig zijn voor beweging (bij beweging wordt de misselijkheid heviger)
– Gevoeligheid voor geuren
– Je smaak van eten veranderd (minder zin in bepaalde voedingsmiddelen of juist zin in voedingsmiddelen die je normaal niet eet)
– Sneller de neiging tot kokhalzen
– Brandend maagzuur
– Overmatig speeksel

Normale misselijkheid vs. extreme misselijkheid
In de meeste gevallen is zwangerschapsmisselijkheid volkomen normaal, maar in sommige gevallen ontstaat er extreme misselijkheid. De misselijkheid gaat hierbij je hele leven beïnvloeden. Dit resulteert erin dat je niet (veel) meer kunt eten en drinken en uitgedroogd begint te raken. Zelfs een slokje water komt er vaak direct weer uit. Hierbij wordt dan ook vaak overmatig overgegeven. Dit noemen we hyperemesis gravidarum. Dit komt voor bij zo’n 0,5 tot 2% van alle zwangerschappen. Deze klachten zijn niet meer normaal. (ZEHG, s.a.)

Symptomen van hyperemesis gravidarum (NHS, 2015)
– Niet kunnen binnenhouden van vocht en/of voedsel
– Overmatig braken
– Donkere urine
– Niet kunnen plassen (gedurende meer dan 8 uur)
– Buikpijn
– Duizelig of slap worden bij opstaan
– Koorts
– Overgeven van bloed

Mocht je deze klachten herkennen is het dan ook zeer belangrijk om aan de bel te trekken bij je zorgverlener.

Wat kun je tegen zwangerschapsmisselijkheid doen?
De misselijkheid verdwijnt vaak nadat je de 4 maanden bereikt hebt, maar dit verschilt per persoon. Tot die tijd is het wel fijn als je wat vindt om de misselijkheid draaglijker te maken. Uiteraard is er ook medicatie mogelijk, maar mocht je natuurlijke remedies proberen: de volgende tips kunnen hierbij helpen.

1. Iets lichts eten voor je opstaat (bijvoorbeeld een cracker), zodat er iets in je maag zit voordat je op staat. (De verloskundige, s.a.)
2. Zorg ervoor dat je niet te vet,  te zout of te gasrijk eet. Dit kan er voor zorgen dat de misselijkheid verergerd. (De verloskundige, s.a.)
3. Eet en drink verspreid over de dag kleine beetjes. Dit gaat beter dan 3 grote maaltijden op 1 dag. En een lege maag kan ook voor misselijkheid zorgen. (De verloskundige, s.a.)
4. Zorg dat je voldoende rust. Juist door vermoeidheid kan de misselijkheid erger worden. (Minime, s.a.; NHS, 2015)
5. Koffie kan misselijkheid oproepen. Deze kun je dus beter even laten staan. (Mini me, s.a.)
6. Koude maaltijden werken vaak beter dan warme maaltijden. De geur van een warme maaltijd kan misselijkheid oproepen. (Mini me, s.a.; NHS, 2015)
7. Laat iemand anders voor je koken. Door de geuren tijdens het koken, kan het er voor zorgen dat de misselijkheid al opgeroepen wordt voordat je begint met eten. (NHS, 2015)
8. Draag comfortabele, niet knellende kleding. (Mini me, s.a.; NHS, 2015)
9. Gember! Gember kan helpen om de misselijkheid te verminderen. Gemberthee en capsules worden hiervoor het meeste gebruikt.
10. Acupunctuur! Uit onderzoek blijkt dat acupunctuur kan helpen tegen misselijkheid. (West, 2002)
11. Cola (geen light), zou mogelijk kunnen helpen tegen de misselijkheid.
12. Pepermunt. Ook pepermunt zou kunnen helpen om de misselijkheid tegen te gaan.

Aandachtspunt: let er op dat je voldoende blijft drinken!

Conclusie
Misselijkheid komt heel regelmatig voor tijdens de zwangerschap. Gelukkig zijn er allerlei kleine tips die er voor kunnen zorgen dat de misselijkheid beter te handelen is. Mocht de misselijkheid echt uit de hand lopen, bel dan je zorgverlener!

nausea.jpg
Bron: Alagich Katya @Flickr

Bronnen
De verloskundige (s.a.)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via http://deverloskundige.nl/zwangerschap/subtekstpagina/195/misselijk/

Mayoclinic (2016)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via http://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/pregnancy-week-by-week/expert-answers/nausea-during-pregnancy/faq-20057917

Mini me (s.a.)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via https://www.minime.nl/artikelen/356/misselijkheid-tijdens-zwangerschap

NHS (2015)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via http://www.nhs.uk/conditions/pregnancy-and-baby/pages/morning-sickness-nausea.aspx

St. Antonius Ziekenhuis (s.a.)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via https://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=33&ved=0ahUKEwiovPGRsfnTAhWJYVAKHdc-BD44HhAWCC4wAg&url=https%3A%2F%2Fwww.antoniusziekenhuis.nl%2Ffile%2F668%2Fdownload%3Ftoken%3DmZPFBiAf&usg=AFQjCNHa-ybDT–B_ejQkGK2JPIdD6sIyQ&sig2=p77cKk2VDcZ05wEGS-fhqw

West, Z. (2002) Acupuncture in pregnancy and childbirth. Elsevier.

Centering pregnancy

Normaal gezien ga je snel even op controle bij je verloskundige. Je vertelt hoe het met je gaat, beantwoordt en stelt wat vragen, je bloeddruk wordt gemeten en als laatste luister je nog even naar het hartje van je kindje. Maar wist je dat er ook een andere vorm van begeleiding door de verloskundige is?

Wat is centering pregnancy?
Bij centering pregnancy word je ingedeeld in een groepje met zwangeren met ongeveer dezelfde zwangerschapstermijn. Samen krijg je 10 groepsconsulten. Deze consulten duren 1,5 tot 2 uur. (Mini me, s.a.)

Tijdens deze controles krijg je uitgebreid informatie over relevante onderwerpen en is er tijd om samen ervaringen te delen en vragen te beantwoorden. Het is geen lesvorm, dat wil zeggen je niet als het ware ‘geschoold’ wordt, maar het is de bedoeling dat je samen met de andere zwangeren interactief meer te weten komt over alle onderwerpen rondom je zwangerschap en bevalling. De verloskundige leidt het gesprek, maar verder is er veel ruimte voor eigen inbreng. Elke controle staat er een thema centraal. Zo worden er ook regelmatig andere collega’s uitgenodigd, zoals een lactatiekundige of een bekkenbodemfysiotherapeute. Hierdoor is het niet meer per se nodig om naar allerlei andere voorlichtingsavonden te gaan. (Mini me, s.a.)

Voor de uitwendige controles wordt je door de verloskundige even afgezonderd van de rest van de groep. (Centering Healthcare, 2017)

Voordelen van centering pregnancy (Centering Healthcare, 2017)

1. Ongeveer 17u meer zorg dan wanneer je individuele consulten krijgt.
Normaal gezien duurt een controle zo’n 10 tot 15 minuten bij de verloskundige. Hierdoor is er niet heel veel tijd. Wanneer je in een centering pregnancy traject zit, krijg je dus meer zorg dan individueel.

2. Meer ruimte voor het bespreken van onderwerpen, zodat je er ook dieper op in kunt gaan.
Doordat er meer tijd is gedurende de consulten kunnen er meer onderwerpen besproken worden en kan hier ook dieper op in gegaan worden.

3. Meer contact met zwangeren die ongeveer even ver zwanger zijn.
Veel vrouwen kennen eigenlijk weinig andere zwangeren, waardoor ze wat contact met gelijkgestemde missen. Doordat je participeert in centering pregnancy leer je automatisch vrouwen kennen die in hetzelfde schuitje zitten.

4. Je bent meer betrokken bij je eigen zorg.
Tijdens de centering pregnacy leer je zelf je bloeddruk opmeten, je zwangerschapsboekje invullen, eventueel jezelf wegen of je urine onderzoeken. Hierdoor voel je je meer betrokken bij je eigen zorg.

5. Medische onderzoeken krijg je afgezonderd van de groep.
De uitwendige (en eventueel inwendige) onderzoeken gebeuren afgezonderd van de groep, waardoor je ook nog 1 op 1 contact hebt met je verloskundige.

6. Ruimte om ervaringen te delen en te leren van anderen.
Normaal gezien heb je tijdens een zwangerschapsconsult geen ruimte om met andere zwangere te overleggen over hun ervaringen. Tijdens de centering pregnancy is hier wel ruimte voor.

7. Betere vertrouwensband
Doordat je meer tijd hebt tijdens de consulten, leer je je verloskundige beter kennen. Niet alleen fijn voor jou, maar ook voor je verloskundige!

8. Er is ook een bijeenkomst na de bevalling.
Ook na de bevalling is er nog een bijeenkomst, waar alle vrouwen terug samen komen.

Voordelen vanuit wetenschappelijk onderzoek (Centering Healthcare, 2017)
Buiten dat er allerlei voor de hand liggende voordelen zijn, is centering pregnancy ook werkelijk wetenschappelijk onderzocht. Hieruit komen allerlei mogelijke voordelen naar voren:
– 33% minder vroeggeboortes (in een hoog risico populatie)
– Hoger geboortegewicht
– Meer kennis
– Betere voorbereiding op de bevalling
– Er wordt vaker borstvoeding gegeven
– Er wordt meer sociale steun ervaren
– Minder stress
– Minder bijstimulatie tijdens de bevalling nodig
– Minder medicamenteuze pijnbestrijding
– Minder verwijzingen gedurende de zwangerschap nodig

Centering pregnancy in Nederland
Centering pregnancy is overgewaaid vanuit Amerika. In Nederland is dit dus nog niet helemaal ingeburgerd. Dat wil zeggen dat niet elke verloskundigenpraktijk hier al gebruik van maakt, maar mogelijk leidt meer bekendheid ook tot meer deelnames! Graag zien welke praktijken centering pregnancy al aanbieden? Kijk op de volgende site: https://www.centeringhealthcare.nl/zwanger/zoek-zorgverlener/

sebagee @Pixabay.com.jpg
Bron: Sebagee @Pixabay

Conclusie
Centering pregnancy is nog vrij nieuw in Nederland, maar een hele mooie nieuwe vorm van het begeleiden van een zwangerschap! Er zitten veel voordelen aan en dus hoop ik ook stiekem dat veel praktijken in Nederland dit gaan inburgeren.

Bronnen
Centering Healthcare (2017)
Gevonden op het internet op 30 april 2017 via https://www.centeringhealthcare.nl/zwanger/

Mini me (s.a.)
Gevonden op het internet op 30 april 2017 via https://www.minime.nl/artikelen/1665/centering-pregnancy

Paracetamol tijdens je zwangerschap

Paracetamol is een van de meest bekende pijnstillers. Veel vrouwen gebruiken paracetamol gedurende hun zwangerschap, maar hoe veilig is paracetamol eigenlijk?

Wat is paracetamol?
Paracetamol is een analgeticum, ofwel een pijnstiller. Deze pijnstiller wordt veel en laagdrempelig gebruikt bij verscheidene indicaties, zoals hoofdpijn, koorts, griep, spierpijn, menstruatiepijn en kiespijn. De normale dosering bij gezonde volwassenen is 0,5 – 1 gram, elke 6 uur, met een maximum van 4 gram per dag.

Aan paracetamol zitten weinig bijwerkingen en deze bijwerkingen treden tevens zelden op. 1 op de 100 à 1000 mensen krijgt last van duizeligheid, koorts, jeuk of andere bijwerkingen. (Farmacotherapeutisch kompas, s.a.)

Tijdens de zwangerschap
Ook tijdens de zwangerschap wordt paracetamol veelvuldig aangeraden. Zo wordt er regelmatig paracetamol aangeraden bij bijvoorbeeld voorweeën, bandenpijn en rugpijn. Studies laten zelfs zien dat 45-65 % van alle zwangeren vrouwen paracetamol gebruikt gedurende de zwangerschap. (Andrade, 2016) Uiteraard kun je medicijngebruik, indien mogelijk, het beste vermijden tijdens de zwangerschap, maar zitten er eigenlijk ook mogelijke risico’s aan gebruik van paracetamol?

Mogelijke risico’s
Paracetamol komt via de placenta bij het ongeboren kindje. (Farmacotherapeutisch kompas, s.a.) Om meer duidelijkheid te geven over mogelijke risico’s, heb ik verscheidene mogelijke risico’s opgesomd, die ik zelf wel eens vernomen heb. Hierbij heb ik wetenschappelijk onderbouwde informatie geplaatst of dit een fabel is of dat het risico werkelijk een mogelijk risico is.

1. Aangeboren afwijkingen
Fabel.
Volgens het farmacotherapeutisch kompas (s.a.) is paracetamol veilig in gebruik tijdens de zwangerschap. Uit dierproeven komt naar voren dat er geen risico is dat paracetamol zou zorgen voor aangeboren afwijkingen. Wel adviseert het farmacotherapeutisch kompas om paracetamol zo laag mogelijk te doseren en het zo kort mogelijk te gebruiken.

2. Autisme
Fabel. Regelmatig wordt paracetamol gebruik ook gelinkt aan een mogelijk risico op autisme. Dit is met geen enkel onderzoek bevestigd. (Andrade, 2016)

3. Stoornis in motorische ontwikkelingen
Mogelijk. Een onderzoek ziet een link tussen meer dan 28 dagen gebruik van paracetamol gedurende de zwangerschap en slechtere ontwikkeling in communicatie, fijne en grove motoriek en meer hyperactiviteit. Sociale en emotionele ontwikkeling toonde geen verandering. Mogelijk beïnvloed langdurige gebruik van paracetamol dus de neurologische ontwikkeling van je kindje. (Brandlistuen, Ystrom, Nulman, Koren & Nordeng, 2013

4. Miskraam
Fabel. Studies laten geen verhoogde kans zien op het krijgen van een miskraam wanneer je paracetamol gebruikt. (Medicines in pregnancy, 2017)

5. Onderontwikkelde testikels
Mogelijk. Er is onderzoek gedaan naar de mogelijkheid dat paracetamol er voor zorgt dat jongetjes geboren worden met onderontwikkelde testikels en daardoor op latere leeftijd mogelijk verminderde vruchtbaarheid. Hier is nog geen consensus over. Sommige studies laten een verhoogd risico zien op onderontwikkelde testikels, andere studies zien geen verschil. Een onderzoek met dieren laat zien dat paracetamol er mogelijkerwijs voor zorgt dat jongetjes minder testosteron aanmaken. Hier zal dus nog meer onderzoek naar gedaan moeten worden om hier meer duidelijkheid over te geven. (Medicines in pregnancy, 2017)

6. Astma
Mogelijk. Paracetamol zou mogelijk gelinkt kunnen worden aan het krijgen van astma. Sommige studies beweren een verhoogde kans, andere studies beweren van niet. Mogelijkerwijs zijn vrouwen met astma eerder in een situatie waarin ze paracetamol zouden gebruiken. Hier moet dus nog meer onderzoek naar gedaan worden. (Medicines in pregnancy, 2017)

Conclusie

Hoewel in eerste instantie altijd werd beweerd dat paracetamol veilig gebruikt kan worden tijdens de zwangerschap, komen hier nu wat vaker vraagtekens bij te staan. Op dit moment is paracetamol nog niet bewezen onveilig, maar moet er echt nog meer onderzoek naar gedaan worden om te zien wat mogelijke effecten zijn op het kindje, zoals bijvoorbeeld een verhoogde kans op astma, een verhoogde kans op onderontwikkelde testikels of een verhoogde kans op een verstoring in de neurologische ontwikkeling. Om die reden lijkt het me verstandig om voorzichtig om te gaan met paracetamol. Het liefst in een lage dosering en zo kort mogelijk, maximaal 5 dagen en maximaal 6 per dag (3 gram). (Apotheek, s.a.)

David Pacey @Flickr
Bron: David Pacey @Flickr

Bronnen
Andrade, C. (2016) Use of acetaminophen (paracetamol) during pregnancy and the risk of autism spectrum disorder in the offspring. The Journal of Clinical Psychiatry, 77(2), 152-4.

Apotheek (s.a.)
Gevonden op het internet op 10 april 2017 via http://www.apotheek.nl/medicijnen/paracetamol?product=paracetamol#mag-ik-dit-medicijn-gebruiken-als-ik-zwanger-ben-wil-worden-of-borstvoeding-geef

Brandlistuen, R.E., Ystrom, E., Nulman, I., Koren, G., & Nordeng, H. (2013) Prenatal paracetamol exposure and child neurodevelopment: a sibling-controlled cohort study. International Journal of Epidemiology, 42(6), 1702-1713.

Farmacotherapeutisch kompas (s.a.)
Gevonden op het internet op 10 april 2017 via https://www.farmacotherapeutischkompas.nl/bladeren/preparaatteksten/p/paracetamol

Medicines in pregnancy (2017)
Gevonden op het internet op 10 april 2017 via http://www.medicinesinpregnancy.org/medicine–pregnancy/paracetamol/