De vlokkentest

Wanneer je een NIPT of een combinatietest hebt laten uitvoeren en hier een verhoogde kans uitkomt op een kindje met een trisomie, of wanneer je al een verhoogd risico hebt, kun je kiezen voor een vlokkentest of een vruchtwaterpunctie. Maar wat is nu eigenlijk een vlokkentest?

Een vlokkentest
Bij een vlokkentest wordt er een klein stukje van de placenta weggenomen uit de baarmoeder. Dit gebeurt doormiddel van een dunne naald of tangetje/slangetje. Aangezien het weggenomen weefsel er uit ziet als vlokken, wordt dit de vlokkentest genoemd. (De verloskundige, s.a.; NPDN, 2010)

Het weefsel kan weggenomen worden via je buikwand, maar ook via de vagina. Dit is afhankelijk van de positie van de placenta in je baarmoeder en tevens van de ligging van de baarmoeder zelf. Op het moment van de vlokkentest wordt er een echo gemaakt om te kijken waar de placenta precies ligt en wordt de techniek bepaald. (NPDN, 2010; De verloskundige, s.a.) Na het lokaliseren van de positie wordt de echo gebruikt om de vlokken zo nauwkeurig mogelijk af te nemen. Wanneer de vlokken via de vagina afgenomen worden, wordt er een eendenbek gebruikt en gebruikt de gynaecoloog een dun tangetje om op geleide van de echo een klein beetje placentaweefsel af te nemen.
Wanneer de vlokken via de buikwand verwijdert worden, gebruikt de gynaecoloog een dunne naald om op geleide van de echo wat vlokken te verwijderen. Hierbij krijg je geen verdoving.

Het gaat om 20-50 mg placentaweefsel. Wanneer er te weinig weefsel is afgenomen (dit checken ze direct), kan het nodig zijn om nogmaals weefsel af te nemen. (NPDN, 2010)

Na het onderzoek krijgen Rhesus negatieve vrouwen anti-D toegediend om eventuele vorming van antistoffen te voorkomen doordat de kans op bloedcontact is toegenomen.
Wanneer het weefsel via je buik verwijdert is, kun je dezelfde dag wat last houden van een gevoelige buik. Wanneer het weefsel via je vagina verwijdert is, kun je enkele dagen last hebben van bloedverlies. Om die reden wordt er geadviseerd om de dag van het onderzoek thuis te blijven en zo min mogelijk te doen. (NPDN, 2010)

Indicaties (LUMC, s.a.)
Er zijn verschillende indicaties waarbij je kunt kiezen voor een vlokkentest:
– Een verhoogde uitslag uit de combinatietest: de kans is meer dan 1 op 200.
– Een afwijkende uitslag uit de NIPT.
– Op de echo worden afwijkingen gezien bij het kindje.
– Een of beide ouders is drager van een chromosoomafwijking.
– Ouders die ooit al een kindje hebben gekregen of zwanger zijn geweest van een kindje met een chromosoomafwijking.
– Ouders die een verhoogde kans hebben op een kindje met een erfelijke ziekte.

Termijn
De vlokkentest wordt verricht vanaf 11 en tot 14 weken zwangerschap. (De verloskundige, s.a; Erfelijkheid, s.a.)

Risico’s
De vlokkentest draagt een risico met zich mee. Door de vlokkentest krijg je een risico op een miskraam van 0,5%. (De verloskundige, s.a.)
Betrouwbaarheid (NPDN, 2010)
De vlokkentest is niet 100% betrouwbaar. De betrouwbaarheid is 98-99%. Dit wil zeggen dat bij 98-99% van alle onderzoeken de vlokken dezelfde chromosoomsamenstelling bevatten als de cellen van het ongeboren kindje. Dit wil zeggen dat er in 1-2% van alle gevallen het voor kan komen dat er op de placenta wel een chromosoomafwijking te zien is, maar bij het kindje niet, of andersom.
Dit kan er voor zorgen dat je kiest voor een zwangerschapsafbreking, omdat je kindje niet gezond is, terwijl dit in feite niet het geval is, je kindje heeft die chromosoomafwijking niet. Het kan er natuurlijk ook voor zorgen dat je gerustgesteld wordt, je kindje lijkt geen chromosoomafwijking te hebben, terwijl dit in de praktijk wel het geval is.

Het komt ook voor (1-2%) van alle testen dat er geen of een onduidelijke uitslag volgt. Er kan dan voor gekozen worden om de test nogmaals uit te voeren of om dan een vruchtwaterpunctie te laten verrichten.

Uitslag
De uitslag is afhankelijk van de test die er gedaan wordt. De snelle test geeft uitslag binnen 3 dagen. De uitgebreide test geeft een uitslag binnen 2 tot 3 weken. Dit is ook afhankelijk van de indicatie waardoor het onderzoek wordt uitgevoerd. De uitslag krijg je in de meeste gevallen van het ziekenhuis of het centrum waar de vlokkentest is uitgevoerd. (Erfelijkheid, s.a.; NPDN, 2010)

De uitslag geeft aan of je kindje een afwijking heeft of niet. Wanneer je kindje een afwijking blijkt te hebben, komen veel mensen voor een zeer moeilijke keuze te staan. Is dit kindje gewenst en kan dit kindje een plekje krijgen in jullie gezin of kiezen ze er toch voor om de zwangerschap niet uit te dragen? Soms kiezen mensen er voor om de vlokkentest enkel uit te voeren om zo te weten of hun kindje ziek is, zodat ze zich hierop kunnen voorbereiden door zich goed te laten informeren en bepaalde keuzes (bijv. plaats van bevallen) te maken.

Conclusie
De vlokkentest is geen standaard onderzoek. Deze test wordt enkel verricht op indicatie. De uitslag kan goed zijn, waardoor je gerustgesteld wordt, maar de uitslag kan er ook voor zorgen dat je voor een extreem moeilijke keuze komt te staan.

index
Bron: wikipedia

Bronnen

De verloskundige (s.a.)
Gevonden op het internet op 21 augustus 2017 via http://deverloskundige.nl/zwangerschap/subtekstpagina/42/vlokkentest
Erfelijkheid (s.a.)
Gevonden op het internet op 21 augustus 2017 via https://www.erfelijkheid.nl/kinderwens/vlokkentest

LUMC (s.a.)
Gevonden op het internet op 21 augustus 2017 via https://www.lumc.nl/org/verloskunde/patientenzorg/132898/132948/

NPDN (2010)
Gevonden op het internet op 21 augustus 2017 via http://www.npdn.nl/vervolgonderzoekVlokkentest.php

Advertenties

Infacol

Veel pasgeborene baby’s hebben er last van: darmkrampjes. Sta je dan als kersverse papa en mama met een huilend kindje in je armen die je niet stil krijgt, wat je ook probeert. Een heel machteloos gevoel waar je graag een oplossing voor vindt. Regelmatig hoor ik dan dat er Infacol wordt aangeraden. Wat is infacol? En veel belangrijker nog: helpt het echt tegen darmkrampjes?

Wat is Infacol?
Infacol zijn druppeltjes die je voor de voeding (zowel borst- als flesvoeding) kunt geven vanaf de geboorte. Deze druppeltjes zouden het effect hebben dat gasbelletjes die in de darmen van het kindje zitten aan elkaar gaan zitten zodat er grote gasbellen ontstaan. De darmen van het kindje zouden grotere gasbellen makkelijker kunnen afvoeren dan al die kleine gasbelletjes, waardoor krampen zouden verminderen. (Infacol, 2013)

Ingrediënten (De online apotheek, 2015)

1 Het hoofd bestandsdeel van Infacol is Simeticon. Simeticon is een middel dat gebruikt wordt bij een overmaat aan darmgassen. (BCFI, 2010; Laekeman et al, 2000)
2 Natriumsacharine: een zoetstof.
3 Hypromellose: een bevochtigingsmiddel.
4 Sinaaasappelsmaak.
5 methyl hydroxybenzoate: een conserveermiddel
6 propyl hydroxybenzoate: een conserveermiddel
7 Gezuiverd water

Veel middeltjes dus in deze Infacol, waarvan ik me afvraag of je dit echt al vanaf de geboorte aan je kindje wilt geven.

Wetenschappelijk onderzoek
Wanneer je kindje veel last heeft van darmkrampjes en je je zo machteloos voelt begrijp ik dat je op zoek bent naar een middeltje dat de krampjes verlicht. Wanneer je huisarts, verloskundige, kraamverzorgster of verpleegkundige dan Infacol aanraad, snap ik dat je dit wilt proberen.
Echter naar Infacol is al regelmatig (klein) onderzoek gedaan en daaruit is naar voren gekomen dat Infacol niet werkt tegen darmkrampjes. (NCJ, s.a.; Johnsen, Cocker & Chang, 2015) Het zou uiteraard het beste zijn als er nog groot onderzoek naar gedaan wordt, maar op dit moment lijkt Infacol niet te werken. Infacol zou net zo veel effect hebben als een placebo. (Metcalf, Irons, Sher & Young, 1994) Het lijkt er op dat het gas niet de oorzaak is van de krampjes, maar een symptoom van het inslikken van lucht en darmkrampen. Infacol zou dus, wanneer het enkel richt op de vermindering van gasontwikkeling, geen effectief hulpmiddel zijn om krampen te verminderen, enkel om het symptoom te verminderen: gas. (Roberts, Ostapchuk & O’brien 2004)

Conclusie
Darmkrampjes zijn heel erg vervelend. Je staat er bij en kijkt er naar en wil heel graag iets doen om de pijn te verlichten. Echter is Infacol geen middel wat ik zou aanraden. Dit middeltje heeft op dit moment volgens verschillende wetenschappelijke onderzoeken geen effect en tevens zitten er veel stofjes in die je je kindje (nog) niet zou moeten willen geven. Wat kun je dan wel doen? Lees hiervoor mijn post over darmkrampjes: https://dekritischeverloskundige.wordpress.com/2015/11/09/darmkrampjes/

 

9456683444_90cc24f7d4_o
Bron: Cheon Fong Liew @ Flickr

Bronnen
BCFI (2010) Gecommentarieerd geneesmiddelen repertorium.

De online apotheek (2015)
Gevonden op het internet op 21 juli 2017 via http://www.de-online-apotheek.com/infacol-50-ml.html

Infacol (2013)
Gevonden op het internet op 21 juli 2017 via http://www.infacol.nl/infacol.html

Johnson, J., Cocker, K., & Chang, E. (2015) Infantile Colic: Recognition and Treatment. American Family Physician, 92(7), 577-582.

Laeman, G., de Rijdt, T., de Vriese, V., Geukens, J., Jorens, P., Provost, C., Spitz, B., & van Gool, D. (2000) Geneesmiddelen bij zwangerschap deel 2. Leuven: Acco.

Metcalf, T.J., Irons, T.G., Sher, L.D., & Young, P.C. (1994) Simethicone in the Treatment of Infant Colic: A Randomized, Placebo-Controlled, Multicenter Trial. Pedriatics, 94(1).

NCJ (s.a.)
Gevonden op het internet op 21 juli 2017 via https://www.ncj.nl/richtlijnen/alle-richtlijnen/richtlijn/?richtlijn=21&rlpag=805

Roberts, D.M., Ostapchuck, M., & O’brien, J. (2004) Infantile Colic. Am Fam Physician, 70(4), 735-740.