Stichting Earlybirds

Als je kindje te vroeg geboren wordt, ga je een hele heftige periode tegemoet. Stichting Earlybirds kan daarin een kleine verlichting bieden.

Wat doet stichting Earlybirds? (Earlybirds, 2013)
Stichting Earlybirds is een belangeloze organisatie, die aanbiedt om te vroeg geboren kindjes op de foto te zetten. Ouders die te maken krijgen met een vroeg geboorte, gaan door een moeilijke periode met emoties die zich in een rap tempo afwisselen. Je wordt in deze periode geleefd en maakt de periode niet geheel bewust mee. Vaak worden er wel foto’s gemaakt, maar dit zijn foto’s die je toch niet heel graag aan anderen laat zien en die kinderen later niet altijd prettig vinden om naar terug te kijken.

Hoe gaat het in zijn werking? (Earlybirds, 2013)
Stichting Earlybirds biedt professionele fotografie aan, waar niet de nadruk wordt gelegd op het medische. Uiteraard zijn de slangetjes en sensoren wel zichtbaar, maar niet nadrukkelijk, waardoor ze niet eng zijn. De foto’s worden gemaakt in de dagelijkse routine. Als je je kindje bijvoorbeeld net op dat moment in bad gaat doen, dan worden er foto’s gemaakt van het baden. De fotosessie vormt op die manier geen extra belasting voor jullie of voor jullie kindje. Je hoeft er niet voor te poseren. De fotosessie duurt in totaal ongeveer een uurtje.

Voor wie? (Earlybirds, 2013)
Kindjes die geboren worden tussen de 24ste en de 36ste zwangerschapsweek en die vermoedelijke meer dan 3 weken in het ziekenhuis zullen moeten verblijven.

Aanmelden (Earlybirds, 2013)
Als je kindje te vroeg geboren wordt, kun je je na de bevalling aanmelden via www.earlybirdsfotografie.nl. Na je aanmelding ontvang je een informatiepakketje en een bevestiging. Daarna wordt er binnen 2 weken contact opgenomen om een afspraak te plannen.

Kosten
(Earlybirds, 2013)
De fotosessie is geheel kosteloos. Je ontvangt na afloop ongeveer 20 tot 50 bewerkte foto’s digitaal. Aangezien de stichting blijft bestaan op basis van donaties, wordt er wel altijd aan de ouders gevraagd om een donatie te doen, maar dit is niet verplicht.

Earlybirds en NiCU (Earlybirds, 2013)
Stichting Earlybirds heeft nog een extra service, kleine knuffeltjes. Deze knuffeltjes worden allemaal gemaakt door vrijwilligers en worden zeer goed gecontroleerd, voordat deze worden weggegeven.

Earlybirds
De earlybirds knuffeltjes zijn kleine knuffeltjes in de vorm van een vogel, met een uitrekbare staart. Deze knuffeltjes zijn vergelijkbaar met de inktvisjes, die in andere landen gebruikt worden op de neonatologie. Met deze uitrekbare staart, wordt de navelstreng nagebootst. Hierdoor zal het kindje snel naar de staart grijpen en minder snel naar alle snoertjes om zich heen.

NiCU
Ook de NiCU is een knuffeltje in de vorm van een vogel, maar dan zonder vulling. Deze zijn speciaal voor de zeer kwetsbare kindjes, aangezien je zonder vulling minder kans hebt op bacteriegroei.

Hoe kom je in aanmerking?
Je je hebt aangemeld voor de fotosessie, krijg je van de fotograaf een knuffeltje, maar als je geen fotosessie wilt, kun je het vogeltje zelf aanvragen via haakeenearlybirdje@gmail.com. Ook voor zieke kindjes, die liggen op de neonatologie kun je zo’n knuffeltje aanvragen.
Tevens kunnen ziekenhuizen deze knuffels aanvragen om uit te delen op de neonatologie.

Hoe kan de stichting blijven bestaan? (Earlybirds, 2013)
De stichting werkt met ongeveer 100 fotografen op vrijwillige basis. Deze fotografen krijgen dus niets betaald, enkel hun vervoers- en parkeerkosten worden vergoed. Om te blijven bestaan is de stichting afhankelijk van donaties die worden gedaan. Tevens worden ze gesponsord (bijvoorbeeld in de wasproducten voor de knuffels), veilen ze regelmatig gedoneerde artikelen via Facebook en hebben ze een jaarlijkse loterij.

Hoe kun je helpen?
Wil je deze stichting een handje helpen? Dat kan altijd! Je kunt je aanmelden als vrijwillige fotograaf. Hiervoor moet je uiteraard wel eerst door een keuring heen. Je kunt ook meehelpen met het haken van de knuffeltjes. Tevens kun je altijd een donatie doen, alle kleine beetjes helpen.

@wikimedia
@wikimedia

Bronnen
Earlybirds (2013)
Gevonden op het internet op 22 april 2015 via http://www.earlybirdsfotografie.nl/wp-content/uploads/2013/03/Brochure-algemeen1.pdf

Advertenties

Een miskraam

Niet  elke zwangerschap loopt zoals wij het graag zien. Soms eindigt een zwangerschap in een miskraam.

Wat is een miskraam?
Als het hartje stopt met kloppen in de eerste 16 weken van de zwangerschap, heb je een miskraam.
Een miskraam krijg je meestal, omdat het kindje een afwijking heeft. Door deze afwijking kan je kindje niet verder groeien, waardoor het hartje stopt met kloppen. Zo’n afwijking is meestal een chromosoomafwijking. (KNOV, 2007).

De start van een miskraam (KNOV, 2007).
Eén op de 10 zwangerschappen eindigt uiteindelijk in een miskraam. Bij sommige vrouwen nemen de zwangerschapsverschijnselen langzaam af. Zo worden de borsten minder gespannen en stopt bijvoorbeeld de ochtendmisselijkheid en de moeheid.

Bij de meeste vrouwen begint een miskraam met bloedverlies. Eén op de 5 vrouwen krijgt tijdens het begin van de zwangerschap te maken met vaginaal bloedverlies. Bij de helft hiervan, houdt het bloedverlies vanzelf op. De andere helft krijgt een miskraam.
Het bloedverlies neemt gedurende enkele uren/dagen toe en gaat vaak gepaard met (menstruatie) krampen. Je verliest niet enkel bloed, maar ook weefselresten en stolsels, het vruchtje komt daarmee naar buiten, al kan het best 2 weken duren voordat het vruchtje naar buiten komt. Hierna wordt het bloedverlies snel minder, maar dit kan nog wel enkele dagen tot weken aanhouden.

Andere vrouwen hebben helemaal niet door dat ze een miskraam hebben. Bij deze vrouwen wordt de miskraam vaak ontdekt tijdens een echo. Op de echo is geen kloppend hartje meer te vinden. Hierna krijg je de tijd om rustig te wachten of je lichaam het vruchtje alsnog vanzelf uit drijft.

Hoe wordt een miskraam bevestigd?
Indien je bloed verliest tijdens de eerste weken van de zwangerschap, bel je altijd de verloskundige. De verloskundige zal je vragen stellen en ook mogelijk een lichamelijk onderzoek doen. Op deze manier probeert ze andere verschijnselen uit te sluiten. Daarna kan een echo volgen, om te kijken of het hartje nog klopt. Als het hartje nog klopt, sluit dat een latere miskraam niet uit, maar maakt het de kans wel kleiner. (KNOV, 2007).

Afwachten
Indien je bloed verliest tijdens de zwangerschap, wordt er vaak voor gekozen om rustig af te wachten. Indien je bloed verliest en er is bevestigd dat je een miskraam hebt, krijg je de mogelijkheid om rustig af te wachten, totdat het vruchtje vanzelf wordt af gestoten. Meestal gebeurt dit binnen 2 weken na het begin van het bloedverlies. Afwachten kan bevorderlijk zijn voor de verwerking. Indien het voor jezelf te lang duurt of je erg veel pijn krijgt, kan er alsnog voor gekozen worden om een curettage te ondergaan. (KNOV, 2007).

Medicatie
Indien het vruchtje niet spontaan afgedreven wordt, hoef je niet direct te kiezen voor een curettage. Je kunt ook eerst vaginaal medicatie krijgen. Deze medicatie helpt de uitdrijving van de miskraam op te wekken. Bij 50% van de vrouwen is dit effectief en hoeft er dus niet overgegaan te worden op een curettage. (de verloskundige, s.a.).

Curettage
Niet iedereen vindt het fijn om de miskraam af te wachten. Sommige vrouwen willen het vruchtje het liefst gelijk uit hun lichaam na de vaststelling van de miskraam. Er kan dan gekozen worden voor een curettage. Bij een curettage wordt er onder narcose de baarmoeder leeggezogen of leeg geschraapt. Dit duurt ongeveer 5 tot 10 minuten. Je mag vaak dezelfde dag nog naar huis en het bloedverlies stopt vrij snel daarna. (KNOV, 2007).

Lichamelijk herstel
Na een miskraam, herstelt het lichaam vrij snel. Vaak is er gedurende 2 weken nog wat bloedverlies, maar na het stoppen van het bloedverlies, mag je terug zwanger worden, ook al ben je er dan vaak emotioneel gezien nog niet aan toe. (KNOV, 2007).

De verwerking (KNOV, 2007)
Hoewel we allemaal weten dat miskramen bestaan, gaan we er toch vaak vanuit dat het ons niet treft. Helaas kan dit wel degelijk. In een klap vallen dan alle toekomstdromen in duigen. In eerste instantie ben je vaak geschokt, maar daarna kunnen emoties zich in rap tempo afwisselen:
– Schuldgevoel: Omdat je de zwangerschap niet hebt kunnen voldragen en je partner nu ook geen vader zal worden
– Jaloezie: Ten opzichte van vrouwen die geen miskraam gehad hebben
– Gevoel van falen: Omdat je lichaam je in de steek laat
– Kwaadheid: Omdat jou dit overkomt
– Ongeloof: Dit kan niet waar zijn
– Schaamte: Omdat jouw lichaam je kindje niet volledig heeft kunnen dragen, dat niet heeft kunnen doen wat veel andere vrouwen wel hebben kunnen doen

Zo zijn er nog veel meer gevoelens die langs kunnen komen. Soms komen er ook heel ambivalente gevoelens voor bij: kwaadheid en dan daarna opluchting, aangezien het vruchtje nu is af gestoten, maar ook soms omdat je toch nog even niet die verantwoordelijkheid hebt. Vooral voor dit laatste gevoel schamen vrouwen zich vaak enorm, terwijl ook dat erbij hoort. Ook dat is een compleet normaal gevoel, ook al was je kindje totaal gewenst.

Omgaan met al deze gevoelens en tegelijkertijd het verdriet verwerken is heel moeilijk, zeker bij een miskraam. Veel mensen weten vaak nog niet dat je zwanger bent en het is dan ook moeilijk om een plekje te vinden om erover te praten. Toch is dit heel belangrijk. Praat erover, niet alleen met je partner, maar ook met mensen om je heen. Zij kunnen je extra steun geven en het lucht vaak enorm op. Als je even niet terug kunt bij vrienden of familie, kun je ook veel steun vinden bij lotgenoten, zowel om je heen als op het internet. Bijvoorbeeld via de besloten facebookgroep ‘miskraam mama’s’ of via  ‘www.miskramen.nl’. Ook bij je verloskundige kun je terecht. Niet alleen tijdens of vlak na de miskraam, maar ook tijdens een eventuele volgende zwangerschap. Hoewel je het gevoel kan hebben dat je de miskraam achter je hebt gelaten, komt het verdriet vaak helemaal weer boven als je zwanger raakt van een volgend kindje.

Je miskraam een plekje geven is heel moeilijk. Gelukkig zijn er ook veel deskundigen te vinden die je hierbij kunnen helpen. Zo kun je bijvoorbeeld terecht bij Miriam Kreij, van www.mirremaan.nl, die jullie kan helpen bij de verwerking van het verlies van jullie ongeboren kindje.

Andere manier van rouwen
Soms is het moeilijk om met je partner te praten over jullie miskraam, omdat jullie op een andere golflengte zitten. Veel mensen rouwen op een andere manier. De een praat er bijvoorbeeld veel over, terwijl iemand anders juist zijn gedachten zelf wil verwerken bijvoorbeeld tijdens het tuinieren of sporten. Voor iemand anders kan het lijken of je dan geen moeite hebt met het verlies, terwijl je er juist wel moeite mee hebt. Probeer elkaar ruimte te geven om het verlies op je eigen manier te verwerken, maar probeer hier ook met elkaar over te praten. Vaak is het alleen al prettig om te weten dat iedereen het op een eigen manier verwerkt, maar elkaar hierin niet te verliezen en tegelijkertijd ook aandacht te blijven hebben voor elkaar. (KNOV, 2007).

De omgeving
Veel miskramen vinden plaats, voordat je iedereen verteld hebt dat je zwanger bent. Aan de ene kant is dit handig, aangezien je nu ook niet iedereen hoef te vertellen dat het mis is gegaan, aan de andere kant heb je op deze manier ook minder steun. Veel vrouwen vinden het juist wel prettig om erover te kunnen praten en dan is het wel zo goed om je omgeving te betrekken bij je miskraam.

Miskramen zijn helaas vaak nog een taboe en veel mensen in je omgeving vinden het moeilijk om hier mee om te gaan. Ze zijn bang om je te kwetsen en zeggen dan maar niets of zeggen dan toch de verkeerde dingen. Mensen doen dit niet bewust. Ze hebben het beste met je voor. Soms kan het heel prettig zijn, ook voor de omgeving, om wat handvaten te hebben. Deze handvaten kun je bijvoorbeeld vinden in het gratis E-book van Miriam Kreij (de 5 misverstanden rondom miskramen). Deze kun je downloaden via https://www.e-act.nl/ah/site?a=1228&p=62948

Dwight Sipler @Flickr
Dwight Sipler @Flickr


Bronnen
De verloskundige (s.a.)
Gevonden op het internet op 20 april 2015 via http://www.deverloskundige.nl/miskraam/tekstpagina/24/begin-van-een-miskraam/

KNOV (2007)
Gevonden op het internet op 20 april 2015 via http://www.knovzwanger.nl/docs/uploads/Folder_Miskraam_1.pdf

Moedermelksieraden

De borstvoedingsperiode is een hele bijzondere periode. Of je nu kort of lang voedt, het is een periode die je heel bewust meemaakt, samen met je kindje. Voor de een gaat deze periode heel makkelijk, zonder tegenslagen, de ander heeft wat meer moeite met voeden. Elke borstvoedingsperiode is uniek en veel vrouwen vinden het moeilijk om deze periode achter zich te laten en af te sluiten. Daar is wat op gevonden: moedermelksieraden.

Wat zijn dat?
Moedermelksieraden zijn sieraden, waarin een beetje van je eigen moedermelk verwerkt is. Het kan gaan om een ketting, een armband, bedeltjes voor aan een armband, een ring of juist oorbellen. Er zijn talloze mogelijkheden, die jou een blijvende en tastbare herinnering aan je borstvoedingsperiode geven. Wanneer je interesse hebt in zo’n sieraad, wordt er altijd gekeken naar je persoonlijke wens. Via MOM-moedermelksieraden worden de sieraden speciaal voor jou gemaakt, waardoor ze naar alle wensen aan te passen zijn. Denk hierbij bijvoorbeeld aan glitters, een gedroogde bloem, een combinatie met placenta of bladgoud. (MOM-moedermelksieraden, s.a.)

Hoe gaat het in zijn werking?
Nee, je hoeft niet helemaal je moedermelk te gaan brengen. Je kunt je moedermelk gewoon opsturen. Dit kan bijvoorbeeld in een goed afgesloten flesje of spuitje. (MOM-moedermelksieraden, s.a.)

Prijzen
De prijzen zijn uiteraard afhankelijk van je wensen en de sieraadkeuze. Gemiddeld kost zo’n sieraad 100 euro. Er zijn verschillende sites te vinden op internet met moedermelksieraden. ‘MOM-moedermelksieraden’, maakt bijvoorbeeld hele mooie creaties, die zeer betaalbaar zijn en compleet aan je eigen smaak aan te passen. ‘Moedermelksieraden’ en ‘moeders mooiste sieraden’ zijn wat luxere sites en hebben dan ook duurdere sieraden. (MOM-moedermelksieraden, s.a.; Moedermelk-sieraden, s.a.; Moeders mooiste sieraden, 2015)

Conclusie
Om je borstvoedingsperiode af te sluiten met een tastbare herinnering, kun je een prachtig sieraad laten maken met je eigen moedermelk daarin verwerkt. De mogelijkheden zijn eindeloos.

Bron: MOM moedermelksieraden
Bron: MOM moedermelksieraden

Bronnen
Moedermelk-sieraden (s.a.)
Gevonden op het internet op 8 april 2015 via https://www.moedermelk-sieraden.nl/ringen

Moeders mooiste sieraden (2015)
Gevonden op het internet op 8 april 2015 via http://www.moedersmooistesieraden.nl/c-2744730/moedermelk-sieraden-kettingen/

MOM-moedermelksieraden (s.a.)
Gevonden op het internet op 8 april 2015 via http://www.mom-moedermelksieraden.nl/

Zwangerschapsyoga

Ontspannen tijdens je zwangerschap is heel belangrijk. Zwangerschapsyoga kan je hierbij helpen.
Tevens vinden vele vrouwen het moeilijk om tijdens hun zwangerschap actief te blijven en te sporten, ook hiervoor kan zwangerschapsyoga een uitkomst zijn. Voordeel: voorkennis is niet nodig!

Wat houdt het in?
Zwangerschapsyoga is niet enkel yoga an sich. Tijdens deze yogalessen leer je ook verschillende houdingen aan te nemen, waarmee je je rug en heupen minder belast en je leert luisteren naar je eigen lichaam. Je leert ontspanningsoefeningen en ook ademhalingsoefeningen, die je kunt gebruiken tijdens je zwangerschap en tijdens je bevalling. Tevens kun je van te voren al verschillende bevallingshoudingen proberen, tijdens de yogalessen, en leer je perstechnieken. De onderwerpen kunnen per cursus verschillen, maar het komt er op neer dat je actief bezig bent met je lichaam, je leert ontspannen en je tegelijkertijd voorbereidt op de bevalling. (Yoga voor mama, 2015; Praktijk leef, s.a.; Zo mam, s.a.)

Groepscursus
Zwangerschapsyoga volg je vaak in groep. Hierdoor heb je de kans om samen met andere zwangere actief bezig te zijn. Hiermee bouw je contacten op met mensen die hetzelfde meemaken als jij. Dit zijn vaak contacten, die je na de zwangerschap behoudt en die heel waardevol zijn.

Wetenschappelijk onderzoek
Veel onderzoek naar zwangerschapsyoga is er nog niet gedaan, dus om echt zeker van de uitkomsten te zijn, moet er meer onderzoek gedaan worden. Tot nu zijn lijken de volgende effecten zichtbaar (Manchester, 2014):
– Minder stress
– Minder angst
– Minder kans op het ontwikkelen van een depressie

Doordat er mogelijk minder kans is op stress tijdens de zwangerschap, lijkt het ook dat zwangere vrouwen die zwangerschapsyoga gevolgd hebben, minder kans hebben op een laag geboortegewicht, groeivertraging en een vroeggeboorte. (Narendran, Nagarathna, Narendran, Gunasheela & Nagendra, 2005)

Kosten
De kosten voor een yogacursus verschillen per organisatie. Gemiddeld kost het per les €15,-. Hoeveel lessen je volgt, kun je helemaal zelfs beslissen. Gemiddeld volgen vrouwen rond de 10 lessen. (Yoga voor mama, 2015; Praktijk leef, s.a.; Zo mam, s.a.)

Wanneer aanmelden?
Ben je zwanger en van plan je aan te melden voor zwangerschapsyoga? Ben er dan op tijd bij, want zo kunnen de cursusleidsters rekening houden met het opstarten van nieuwe groepen. Je kunt je vaak aanmelden tussen je 15e en 20ste zwangerschapsweek. (Yoga voor mama, 2015; Praktijk leef, s.a.; Zo mam, s.a.)

Conclusie
Op zoek naar een zwangerschapscursus, waar je voorbereid wordt op je bevalling en tevens actief bezig bent? Dan kan zwangerschapsyoga zeker wat voor jou zijn. Informeer vooral rond in je buurt, want vaak kun je van te voren een gratis proefles volgen om te kijken of het echt bij je past.

Bonbon @Flickr
Bonbon @Flickr


Bronnen
Manchester (2014)
Gevonden op het internet op 8 april 2015 via http://www.manchester.ac.uk/discover/news/article/?id=11996

Narendran, S., Nagarathna, R., Narendran, V., Gunasheela, S., &Nagendra H.R. (2005) Efficacy of yoga on pregnancy outcome. Journal of Alternative and Complementary Medicine, 11(2), 237-44.

Praktijk leef (s.a.)
Gevonden op het internet op 8 april 2015 via http://www.praktijkleef.nu/-groepscursus1.html

Yoga voor mama (2015)
Gevonden op het internet op 8 april 2015 via http://yogavoormama.nl/aanbod/zwanger/

Zo mam (s.a.)
Gevonden op het internet op 8 april 2015 via http://www.zomam.nl/pagina23.html

De invloed van emoties op je bevalling

De start van je bevalling en de bevalling op zich worden beïnvloed door je eigen emoties. Tijdens de bevalling spelen verschillende hormonen hierbij een rol. Het ene hormoon heeft een positief effect op de baring, terwijl een ander hormoon de bevalling kan hinderen. De belangrijkste hormonen, die een invloed op je bevalling kunnen uitoefenen, zijn oxytocine en adrenaline.

Hormonen

Oxytocine
Tijdens de bevalling zorgt de druk van het hoofdje ervoor dat er oxytocine vrijkomt. Dit zorgt ervoor dat je baarmoeder samentrekt en dat je weeën uiteindelijk steeds krachtiger worden.  Ook zorgt oxytocine ervoor dat je baarmoederhals steeds verder open gaat. (la Leche League, s.a.; Bogaerts, Geerdens & Gooris, 2009).

Adrenaline
Adrenaline komt vrij als je psychische stress ervaart. De bevalling kan deze stress oproepen. Wanneer deze stress omslaat in paniek of angst, komt er een enorme hoeveelheid adrenaline vrij. Deze adrenaline zorgt voor een ‘vecht of vlucht’ reactie. Je harstslag versnelt, je bloeddruk verhoogt en je weeën worden geremd. Wanneer je je tijdens je bevalling dus flink gestrest voelt, kan dit er voor zorgen dat je bevalling stil komt te liggen. (Bogaerts et al, 2009).

Dat je tijdens je bevalling wat gestrest bent is volkomen normaal. Het is alleen de kunst om een mooi evenwicht te vinden tussen gezonde spanning en ontspanning. Wanneer je namelijk te angstig of gestrest bent tijdens de bevalling, zorgt dit er voor dat je weeën geremd zullen worden. Tegelijkertijd zal dit er voor zorgen dat je sneller gaat ademen, er minder bloed naar de baarmoeder en placenta gaat en op die manier ook minder zuurstof naar je kindje. (Bogaerts et al, 2009).

Angst/stress
Stress en angst heeft niet alleen een invloed op je bevalling, maar kan natuurlijk ook al invloed uitoefenen op jou of je kindje tijdens de zwangerschap, hierover meer in een latere blog. Tevens kan het invloed uitoefenen op het moment dat je gaat bevallen. Zo heb je bijvoorbeeld overdag meer adrenaline in je lichaam dan ’s nachts, aangezien je ’s nachts meer ontspannen bent en er minder indrukken zijn. Een van de redenen waarom vrouwen dan ook meer ’s nachts bevallen. (Witsenkade, s.a.; Smulders, 2003) Overdag zijn de mannen ook vaak niet thuis, onbewust zijn vrouwen mogelijk dan ook meer ontspannen als hun man eenmaal thuis is, waardoor de bevalling vaak ’s avonds of ’s nachts begint.

Veel vrouwen ervaren angst of stress voor en tijdens hun bevalling. Hier kunnen verschillende oorzaken voor zijn. Zo hebben sommige vrouwen een heel verkeerd beeld van bevallen. Door verkeerde informatie, zoals bijvoorbeeld de angst voor de navelstreng om het nekje of het idee dat iedereen ingeknipt moet worden, kan er veel angst ontstaan. Als je tijdens je zwangerschap al merkt dat je bang bent voor je bevalling, kun je dit aangeven aan je verloskundige. Zij kan goed aangeven of je juiste informatie hebt gehoord, eventueel informatie verbeteren of geven en zij kan je ook wijzen op juiste bronnen van informatie. Dit geeft je meer vertrouwen in je eigen kunnen en zal je angst verminderen.

Ontspanning bevorderen
Om ervoor te zorgen dat je optimaal kunt profiteren van de voordelen van oxytocine, is het de bedoeling dat je de kans op het vrijkomen van adrenaline vermindert en dat je zorgt voor zoveel mogelijk ontspanning en een ongestoord geboorteproces. Hoe kun je hier voor zorgen (Bogaerts, 2009):
– Geen onbekenden en zo min mogelijk mensen in de buurt
– Zelfvertrouwen
– Warmte
– Dim het licht
– Geen onnodige handelingen
– Privacy
– Honger of dorst voorkomen
– Geen harde geluiden
– Ontspanningsoefeningen
– Mensen in de buurt moeten tevens rust uitstralen
– Vertrouwensband tussen de bevallende vrouw en de verloskundige
– Vertrouwde omgeving (thuisbevalling is hier uiteraard in het voordeel, maar je kunt ook het ziekenhuis al leren kennen, eens langs gaan voor een rondleiding bijvoorbeeld)
– Denk aan je kindje, na 9 maanden ga je eindelijk je kindje ontmoeten. Voor sommige vrouwen kan het een extra motivatie zijn om bijvoorbeeld het geslacht nog niet te weten of eindelijk hun kindje werkelijk te kunnen zien buiten de echobeelden om.
– Angst bespreekbaar maken en proberen weg te nemen als het toch de kop opsteekt.

TryJimmy @pixabay
TryJimmy @pixabay


Bronnen
Bogaerts, A., Geerdens, L., & Gooris, F. (2009). Normale baring en kraambed (3e dr.). Antwerpen: Garant.

La Leche League, s.a.
Gevonden op het internet op 2 april 2015 via https://www.lalecheleague.nl/borstvoeding-abc/artikel/181-seksualiteit-en-borstvoeding-hormonen

Smulders, B. (2003) Weeën in de nacht. Ervaringen van een vroedvrouw. Kostmos-Z&K: Utrecht/Antwerpen.

Witsenkade, s.a.
Gevonden op het internet op 2 april 2015 via http://www.witsenkade.nl/bevalling/over-de-bevalling/