De geboortefotograaf

Enkele jaren geleden was dit nog een onbekend fenomeen, terwijl er nu steeds meer geboortefotografen verschijnen. Maar wat houdt het nu eigenlijk in zo’n geboortefotograaf?

Inhoud geboortefotografie
In 2011 is in Nederland de eerste geboortefotograaf van de Benelux gestart, Mary Fermont (Fermont fotografie, 2014). Sindsdien is het eigenlijk overal in het land mogelijk om een geboortefotograaf in te schakelen voor foto’s tijdens je bevalling.

Een geboortefotograaf is een fotograaf die zich heeft gespecialiseerd in het maken van foto’s tijdens de geboorte. Er zijn veel verschillende fotografen en het is belangrijk dat je een klik voelt met diegene, aangezien ze wel een erg intiem moment zal gaan fotograferen. Daarom is er altijd van te voren een (vrijblijvend) kennismakingsgesprek. Tijdens dit gesprek leer je elkaar kennen en kun je je wensen voorleggen. Na dit kennismakingsgesprek kun je kiezen of je wilt dat deze geboortefotograaf jouw bevalling vastlegt of toch liever niet. (Lobke Koppens geboortefotografie, 2012).

Indien je er voor kiest om de geboortefotograaf in te huren, is deze vanaf 2 weken voor je uitgerekende datum 24 uur per dag, 7 dagen per week beschikbaar (ook tijdens de feestdagen!). zodra je voelt dat je weeën begonnen zijn, mag je bellen. Of je in het ziekenhuis wilt bevallen of thuis maakt helemaal geen verschil. In beide situaties kunnen er foto’s gemaakt worden. (Pure life geboortefotografie, 2015).

Tijdens de bevalling legt de fotograaf alle emoties, details en momenten vast. De meeste foto’s worden achteraf zwart/wit gemaakt, zodat je ook geen bloederige taferelen op de foto’s zult tegen komen en de foto’s rustig en integer blijven.

Na de geboorte blijft de fotograaf gemiddeld nog 2 à 3 uur aanwezig om foto’s van jullie gezin te maken, maar ook van de controles, de eerste borst/flesvoeding, ontmoeting met andere kindjes of familieleden etc. (Fermont fotografie, 2014).

Voordelen
Leuk om te weten hoe het in zijn werk gaat, maar wat heb je er nu eigenlijk aan, aan een geboortefotograaf?
– Indien je geen fotograaf inhuurt, maakt meestal de partner foto’s. Dit houdt in dat hij zijn vrouw of gezin eventjes alleen moet laten om de fotocamera vast te pakken. Het is heel moeilijk om bij zo’n emotioneel moment de details, de gevoelens en de juiste sfeer vast te leggen. Tevens wil je als partner je vrouw/gezin helemaal niet alleen laten, je wilt er bij zijn! Op zulke momenten kan een geboortefotograaf veel betekenen. Zij weet precies de juiste snaar te raken en de foto’s op een unieke en toch integere manier te maken.
– Veel vrouwen weten na de geboorte niet meer precies wat er allemaal gebeurd is. Tijdens de geboorte zitten ze helemaal in hun eigen coconnetje. Vaak is het dan erg prettig om foto’s terug te kunnen kijken om je verhaal terug te halen. (Fermont fotografie, 2014).
– Sommige vrouwen vinden het ook prettig om hun geboorteverhaal te vertellen aan hun vriendinnen of familie. Het is dan leuk om met foto’s sommige gebeurtenissen te verduidelijken. Het is dan wel prettig dat je je foto’s niet hoeft te censureren of precies uit te kiemen welke je wilt laten zien. Foto’s van een geboortefotograaf kun je prima aan anderen laten zien.

Nadelen
Toch zitten er niet enkel voordelen aan.
– Door een geboortefotograaf in te huren, loopt er nog een persoon extra rond tijdens je bevalling. Niet iedereen voelt zich hier prettig bij en dit kan je bevalling dan weer verstoren. Hoewel ik zeer vaak hoor dat geboortefotografen zich ontzettend op de achtergrond houden en je vaak niet doorhebt dat ze er zijn, sommige vrouwen hebben dit wel degelijk door en voelen zich hierdoor geremd.
– Doordat je slechts 1 kennismakingsgesprek hebt gehad voordat je bevalling begint, is de geboortefotograaf ook eigenlijk nog een vreemde voor je. Je hebt geen vertrouwensband opgebouwd en dat kan heel onwennig voelen.

Kosten
Ook niet onbelangrijk zijn de kosten van een geboortefotograaf. Persoonlijk vind ik dit erg prijzig, maar ik kan niet ontkennen dat ze natuurlijk ook 24 uur per dag paraat moeten staan en vaak ook een grote reistijd hebben. Toch verschillen de prijzen wel erg per geboortefotograaf. De prijzen voor het fotograferen van een normale bevalling, thuis of in het ziekenhuis, lopen uiteen tussen de € 700,- en de € 1300,-.

Alternatieven
Wat nou als je dit toch te intiem vindt, maar je wel graag foto’s hebt van je pasgeborene kindje? Dan is newborn fotografie een mooi alternatief! Ook dit is heel uiteenlopend. Sommige fotografen bieden een fotoshoot aan vlak na de bevalling zodat je kindje echt nog net geboren is. Bij andere fotografen kun je een newbornshoot plannen vanaf 5 dagen na de geboorte. Heel geschikt voor mensen die geen vreemde bij zo’n intiem moment willen hebben of de geboortefotografie te prijzig vinden.

En wat nu als je een keizersnede krijgt? Indien je een geplande keizersnede krijgt kunnen de meeste geboortefotografen ook wat voor je betekenen! De keizersnede wordt vaak niet op camera vastgelegd en de werkelijke geboorte van je kindje heb je hierdoor vaak niet gezien. De geboortefotograaf legt dit wel vast op camera. Bovendien maakt ze ook foto’s van de voorbereidingen, de eerste kennismaking en van de momenten die je als moeder vaak niet meekrijgt, aangezien je op de operatiekamer moet blijven. Zo’n reportage loopt ook erg uiteen in de kosten: tussen de € 500 en € 800.

Conclusie
Hoewel ik zelf niet zo fan ben van veel verschillende mensen om je heen tijdens een bevalling, aangezien dit je bevalling kan verstoren, vind ik de geboortefotografie prachtig. Het is een manier om je bevalling vast te leggen en er later ook op terug te kunnen kijken en eventuele vergeten stukjes terug te halen. Op die manier kun je je bevalling vaak beter bevatten. Tevens vind ik het een prettig idee dat je partner zich helemaal kan focussen op jouw en later ook op jullie kindje. Hij hoeft zich niet bezig te houden met het maken van foto’s, ook niet direct na de geboorte. Als je het niet vervelend vind dat er een persoon extra bij je bevalling is, je je daar niet gestoord door voelt, je een klik hebt met de geboortefotograaf en je erg graag je bevalling op een prachtige wijze vast wilt laten leggen, is dit een perfecte keuze.

Kala Bernier @Flickr
Kala Bernier @Flickr

Bronnen
Fermont fotografie (2014)
Gevonden op het internet op 30 januari 2015 via http://fermontfotografie.nl/geboortefotografie

Lobke Koppens geboortefotografie (2012)
Gevonden op het internet op 30 januari 2015 via http://www.lobkekoppensgeboortefotografie.nl/informatie/geboortefotografie/

Pure life geboortefotografie
Gevonden op het internet op 30 januari 2015 via http://www.purelifegeboortefotografie.nl/geboortefotografie/

Advertenties

Persen op gevoel

Persen op gevoel, iets zeldzaams tegenwoordig. In vrijwel elk ziekenhuis staat er een verloskundige of kraamverpleegkundige naast je bed te vertellen hoe je moet persen (persen persen persen…., nieuwe hap lucht en nog een keertje!). In veel zwangerschaps/geboorte cursussen en boeken wordt je dit principe alvast aangeleerd, maar is dit principe wel zo goed? Kun je niet beter persen zoals je gevoel je ingeeft?

Valsalva techniek vs. Spontaan persen
Het persen op instructie wordt ook wel de Valsalva techniek genoemd. Hierbij wordt de adem ingehouden en zo hard mogelijk geperst gedurende 10, hardop getelde, seconde. Hierna blaast de barende de adem uit en wordt het proces herhaald. Dit gebeurt het liefst 3 keer. (Birthsource, 2015).
Bij spontaan persen volgt de barende vrouw haar gevoel op. Ze begint zelf met persen als ze persgevoel heeft. In de meeste gevallen zal ze hierbij kort persen, maar zeer frequent. Tevens zal ze regelmatig wisselen van houding. (Bogaerts, Geerdens & Gooris, 2009).

Voordelen
Waarom zou je eigenlijk kiezen voor de Valsalva techniek of juist voor spontaan persen? Uit onderzoek is gebleken dat er amper verschillen in uitkomsten tussen deze twee technieken. Zo is er geen verschil in het aantal kunstverlossingen (vacuümbevallingen of met de tang), het soort of het aantal rupturen of in het hoeveelheid bloedvlies. (Prins, Boxem, Lucas & Hutton, 2011). Wel is er uit recenter onderzoek gebleken dat er een betere uitkomst is voor de baby bij spontaan persen en dat de moeder minder vermoeid is na de bevalling, indien ze spontaan perst (Haseeb, Alkunaizi, Turki, Aljama & Sobhy, 2014). Bovendien zouden moeders meer tevreden zijn over het persen, indien ze zelf kunnen bepalen hoe ze dat doen (Kennispoort verloskunde, 2008). Voordelen van de Valsalva techniek zijn er eigenlijk niet te noemen.

Nadelen
Een mogelijk nadeel van de Valsalva techniek is dat je zo hard perst, dat je er kleine bloedvaatjes in je gezicht of ogen springen. Dit zie je regelmatig bij pas bevallen vrouwen, doordat je kleine rode puntjes op het gezicht, in de hals of in de ogen ziet. (Birthsource, 2015). Toch bestaat er ook een mogelijk nadeel van het spontaan persen. Het kan namelijk zo zijn dat je bevalling bij spontaan persen iets langer duurt dan bij de Valsalva techniek, maar dit is nog niet werkelijk bewezen. Hier zal meer onderzoek voor nodig zijn. (Prins, Boxem, Lucas & Hutton, 2011).

Conclusie
Persoonlijk vind ik het raar dat er vaak voor gekozen wordt om juist niet de natuur te volgen, terwijl dit niet bewezen beter is (logisch ook, waarom zou de natuur er voor zorgen dat vrouwen niet zelf weten hoe ze het beste moeten persen). Dit is ook het geval bij persen. Zeer regelmatig wordt er overgegaan op de Valsalva techniek, terwijl dit zeker niet bewezen beter is als het volgen van de natuur. Er zijn zelfs voordelen voor het spontaan persen te noemen (minder vermoeidheid, betere uitkomst voor de baby) en het is zeer zeker niet bewezen dat spontaan persen er voor zorgt dat de bevalling langer duurt (wat vaak motivatie is voor artsen om over te gaan op interventies). Ik vraag me dan ook sterk af of de Valsalva techniek niet opnieuw een interventie is die puur wordt uitgevoerd om de artsen/verpleegkundigen/verloskundigen meer, onnodige, controle te geven over de situatie.

Ook persen is dus iets waar je eens bij stil moet staan. Het is uiteindelijk geheel je eigen keuze op wat voor manier je wilt bevallen en dus ook op wat voor manier je wilt persen, maar het is belangrijk je bewust te zijn van de verschillende methodes en te kiezen voor de manier waar je zelf compleet achter staat en tevens hier helemaal voor te gaan!

Kala Bernier @Flickr
Kala Bernier @Flickr


Bronnen
Birthsource (2015)
Gevonden op het internet op 26 januari 2015 via http://www.birthsource.com/scripts/article.asp?articleid=148

Bogaerts, A., Geerdens, L., & Gooris, F. (2009). Normale baring en kraambed (3e dr.). Antwerpen: Garant.

Haseed, Y.A., Alkunaize, A.N., Turki, H.A., Aljama, F., & Sobhy, S.I. (2014). The impact of valsalva’s versus spontaneous pushing techniques during second stage of labor on postpartum maternal fatigue and neonatal outcome. Gevonden op het internet op 26 januari 2015 via http://www.sjmms.net/article.asp?issn=1658-631X;year=2014;volume=2;issue=2;spage=101;epage=105;aulast=Haseeb

Kennispoort verloskunde (2008)
Gevonden op het internet op 26 januari 2015 via http://www.kennispoort-verloskunde.nl/nieuws-onderzoek-naar-perstechnieken-bij-turkse-zwangeren.aspx

Prins, M., Boxem, J., Lucas, C., & Hutton, E. (2011). Effect of spontaneous pushing versus Valsalva pushing in the second stage of labour on mother and fetus: a systematic review of randomised trials. The British Journal of Obstetrics and Gynaecology, 118(6), 662-70. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1471-0528.2011.02910.x/abstract

De Rapley-methode

Je kindje heeft sowieso tot de leeftijd van 6 maanden voldoende aan melk. Je kunt dan ook het beste, indien je borstvoeding geeft, gedurende eerste 6 maanden exclusief borstvoeding geven, aangezien borstvoeding voorziet in alle behoeften (Kleintjes, s.a.). Indien je flesvoeding geeft mag je, indien je ziet dat je kindje er aan toe is, vanaf 4 maanden starten met bijvoeding als oefenhapjes (gepureerd), maar je kunt prima wachten tot je kindje 6 maanden oud is (Voedingscentrum, s.a.). Na deze periode kun je, als je kindje er aan toe is, starten met bijvoeding. Dit kan op de ouderwetse manier, alles door elkaar geprakt met een vorkje of lepeltje, maar er bestaat ook een andere methode: de Rapley-methode.

Wat is de Rapley-methode?
De Rapley-methode kun je gebruiken vanaf het moment dat je kindje 6 maanden is en echt toe is aan bijvoeding. Wanneer je kindje toe is aan bijvoeding, kun je het uiteraard pureren en het kindje zelf voeden, maar je kunt ook je kindje gewoon uit zijn of haar vuistje laten eten. Je kunt hem dan bijvoorbeeld een gekookt roosje broccoli geven, een stuk wortel, een partje appel of een stuk mango. Eigenlijk kun je vrijwel alle groenten en fruit op deze manier aanbieden en je kunt bijvoorbeeld ook denken aan stukjes aardappel, een broodkorst of een rijstewafel. (Ecomama, 2010; oei ik groei, s.a.) Het introductieschema van borstvoeding.com kan hierbij een mooie leidraad zijn: http://www.borstvoeding.com/files/voedselintroductieschema.4.pdf

Doormiddel van deze methode zal je kindje eerst op onderzoek uit gaan. Daarna kan hij zelf bepalen hoeveel hij van dit voedsel op eet en tevens ook welk deel. Vanaf 6 maanden tot een maand of 9 is voeding nog steeds slechts om mee te oefenen. Het is niet zo dat ze gelijk een hele voeding binnen moeten krijgen. Door de Rapley-methode kunnen ze zelf experimenteren en zal je zien dat ze bijvoorbeeld op den duur ook gaan vragen om wat er op jouw bord ligt. (Ecomama, 2010).

Voordelen
Door het gebruik van deze methode leert je baby snel verschillende smaken herkennen. Indien je kindje gepureerd voedsel krijgt aangeboden, bijvoorbeeld broccoli met worteltjes, dan zal het niet de smaak van broccoli van de smaak van worteltjes kunnen onderscheiden. Tevens ontwikkelt de mondmotoriek zich goed met deze methode. (Ecomama, 2010).  Verder zou het er voor zorgen dat je kindje later meer lust, al moet dit nog wetenschappelijk bevestigd worden (Ouders van nu, 2014).

Verslikken
Veel ouders zijn bang dat de kinderen zich met deze methode snel zullen verslikken. Dit is niet het geval. Dit gebeurd juist sneller met gepureerd of vloeibaar voedsel. Je verslikt je het snelst als het voedsel achter in je keel terecht komt, maar een kindje is nog niet in staat om het voedsel direct achter in zijn mond te brengen voordat het gekauwd/zacht is. (Kleintjes, s.a.; Ecomama, 2010)

Uiteraard is verslikken wel mogelijk, probeer dan rustig te blijven. Door het hoesten komt het voedsel juist terug omhoog, wat dus juist een goed teken is. Om de kans op verslikken te verminderen (Kleintjes, s.a.):
– Laat je kindje nooit alleen met voeding
– Wacht met het aanbieden van vast voedsel tot het kindje hier aan toe is. Dit zie je doordat je kindje in staat is om bijvoorbeeld blokjes naar de mond en in de mond te brengen.
– Zet het kindje goed rechtop

Conclusie
Waarom zou je in deze tijd nog je kindje gepureerd voedsel geven na 6 maanden? Je kindje is om staat om te kauwen, dus vloeibaar voedsel is niet meer nodig. Door je kindje zelf te laten experimenteren en proeven, zal het eten een leuke bezigheid worden. Dwing je kindje dus ook nooit om iets te eten. Voor je kindje is dit de beste methode en ze kunnen het prima, ook als ze voorheen flesvoeding hebben gehad!

Simon Wheatley @Flickr
Simon Wheatley @Flickr

Bronnen
Ecomama (2010)
Gevonden op het internet op 16 januari 2015 via http://www.ecomama.nl/voeding/leren-eten-met-de-rapley-methode/

Kleintjes, S. (s.a.) Borstvoeding en de introductie van bijvoeding. Gevonden op het internet op 16 januari 2015 via http://www.borstvoeding.com/voedselintroductie/blw/bijvoeding.html

Oei ik groei (s.a.)
Gevonden op het internet op 16 januari 2015 via http://www.oeiikgroei.nl/baby/eten-drinken-baby/rapley-methode/

Voedingscentrum (s.a.)
Gevonden op het internet op 16 januari 2015 via file:///C:/Users/Gebruiker/Downloads/de_eerste_hapjes.pdf

Natuurlijke keizersnede

Aangezien je nu eenmaal niet altijd de keuze hebt hoe je wilt gaan bevallen, is een natuurlijke keizersnede, of gentle sectio, voor veel vrouwen een uitkomst, maar wat moet je je hierbij voorstellen?

Reden voor een keizersnede (Essed, 2000; Dries, Moons & Gebel, 2008)
Er kunnen verschillende redenen zijn waardoor je niet vaginaal mag/kunt bevallen, maar er een keizersnede wordt gedaan. Voorbeelden hiervan zijn:
– De placenta ligt voor de uitgang van de baarmoeder (placenta praevia, voorliggende placenta)
– Dwarsligging van het kindje
– Een vleesboom die ervoor zorgt dat het kindje niet voldoende in kan dalen
– Een onvoldoende functionerende placenta (bijvoorbeeld gevonden bij groeiachterstand van het kindje)

Wat houdt het in? (Munster, 2014)
Een natuurlijke keizersnede omvat verschillende punten:
– Zodra het hoofdje geboren is, gaat de blauwe doek omlaag, zodat de ouders de rest van de geboorte van hun kindje werkelijk kunnen zien
– Het kindje wordt vanzelf naar buiten geduwd door het samenknijpen van de baarmoeder.
– Je kindje wordt langzaam uit de buik gehaald, waardoor de longen zich beter kunnen ontplooien.
– Direct na de geboorte wordt het kindje op de blote borst van moeder gelegd, waarna er een doek om beide wordt gevouwen.
– Het kindje blijft continue bij moeder, ook tijdens het hechten, ook op de uitslaapkamer.
– De navelstreng wordt later doorgeknipt, waardoor de voordelen van het laattijdig afnavelen benut worden.
– Er wordt gelijk gestart met aanleggen, indien moeder van plan is borstvoeding te gaan geven.
– Soms wordt het kindje tussendoor snel gecontroleerd, vaak gebeurd dit pas na enkele tijd, indien het kindje een goede start heeft.
– De vader mag continue bij de keizersnede aanwezig zijn.
– De temperatuur op de OK wordt verhoogd van 18 naar 22 graden.
– Er wordt een ruggenprik geplaatst in plaats van een volledige narcose, zodat moeder alles bewust meemaakt.
– De stickers (elektrodes) voor de controles van het hart (ECG) worden niet op de borst geplaatst, maar op de schouder van moeder, zodat huid op huid contact kan plaats vinden.
– Het licht wordt gedempt direct na de geboorte.
– Er wordt zo min mogelijk geluid gemaakt.

Grote verschillen dus met een ‘normale’ keizersnede, waarbij het kindje direct wordt weggehaald voor controle en moeder het kindje pas echt kan vasthouden een flinke tijd na de bevalling.

Voordelen
(Munster, 2014; Diakonessenhuis, 2014)
De voordelen zijn nog niet wetenschappelijk bewezen, aangezien er nog geen onderzoek naar gedaan is, maar natuurlijk kun je al wel veel afleiden aan de ervaringen van de vrouwen.
– Vrouwen hebben een veel beter gevoel over hun keizersnede dan voorheen. Ze hebben hun kindje continue bij zich, dus hebben niet het gevoel de eerste uren van het kind gemist te hebben. Vaak ervaren de vrouwen ook minder pijn, doordat ze niet met de pijn bezig zijn.
– Er ontstaat sneller een hechte band tussen moeder en kind doordat er direct (ononderbroken) huid op huid contact plaats vindt.
– De baby’s zijn vaak rustiger
– De baby’s drinken vaak beter aan de borst (ook omdat er zo snel mogelijk gestart wordt met borstvoeding)
– Mogelijkerwijs is deze natuurlijke keizersnede ook beter voor de ontwikkeling van de longen en zorgt dit er voor dat er minder ademhalingsproblemen zijn na een keizersnede. Dit zal onderzoek moeten uitwijzen.

Conclusie
Uiteraard is deze methode enkel mogelijk indien er geen spoed achter de keizersnede zit. Tevens kan het alleen maar plaats vinden als het kindje een goede start doormaakt na de bevalling en geen extra hulp nodig heeft. Toch is dit een prettig alternatief als je echt een keizersnede moet ondergaan. Je hebt er zelf een beter gevoel bij en mogelijk heeft het ook veel positieve, gewenste effecten op het kindje. Op dit moment is het in bijna de helft van de ziekenhuizen mogelijk, maar hoe vaker er naar geïnformeerd wordt, hoe sneller andere ziekenhuizen het ook zullen gaan toepassen.

@wikipedia
@wikipedia

Bronnen
Diakonessenhuis (2014)
Gevonden op het internet op 16 januari 2015 via https://www.diakonessenhuis.nl/Pub/Nieuws/Natuurlijke-keizersnede-mogelijk-in-het-Diakonessenhuis.html

Dries, I., Moons, C., & Gebel, R. (2008) Leerboek Obstetrie En Gynaecologie Verpleegkunde / 4 Gynaecologie. Amsterdam: Reed Business.

Essed, G.G.M. (2000) De keizersnede. Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie. Gevonden op het internet op 16 januari 2015 via http://www.nvog.nl/Sites/Files/0000000098_01%20Keizersnede.pdf

Munster, J. (2014) Gentle sectio: nabootsen van een natuurlijke bevalling. Nataal, 21. http://www.nataal.nl/index.php/informatie-geboortezorg/verloskunde/374-gentle-sectio

Drop that hat!

Als je een geboorte volgt in het ziekenhuis of thuis, zie je dat er direct na de geboorte vrijwel standaard een mutsje op het hoofdje van het kindje wordt geplaatst, maar zou je dat wel doen?

Waarom een muts?
Een kindje verliest snel en gemakkelijk warmte. Aangezien het hoofd vrij groot is in vergelijking met het lichaam, verliest het kindje snel warmte via het hoofd. Na de geboorte is het hoofdje vaak nog wat vochtig, waardoor het hoofd nog sneller afkoelt. Daarom wordt, om dat te voorkomen, na de geboorte een mutsje op het hoofdje van het kindje gezet. (Oei ik groei, s.a.).

Waarom zou je het juist niet doen?
Na een normale, fysiologische geboorte, ligt het kindje bij de moeder. Huid of huid, zo dichtbij mogelijk. Maar dit proces wordt verstoord door het mutsje. Door het mutsje kan de moeder niet meer de geur van haar kindje opsnuiven vanaf het hoofdje, wat uiteraard het gemakkelijkste is. Dit is heel belangrijk, aangezien onder andere het ruiken van de geur van haar eigen kindje voor de hechting zorgt. (Modern alternative pregnancy, 2013; Belly belly, 2015; Lemay, 2011). Tevens zorgt het opsnuiven van deze speciale geur ervoor dat er oxytocine vrijkomt. Dit hormoon laat je baarmoeder samenknijpen, waardoor je placenta sneller zal loskomen en je minder bloedverlies zult hebben. (Modern alternative pregnancy, 2013; Belly belly, 2015).

Warmteverlies
Hoe vang je dan het aspect warmteverlies op zo zonder mutsje? Puur door huid op huid contact. Een blote baby, op de blote huid van mama met een dekentje om beide heen (dus niet het kindje in een dekentje willen en dan tegen je aan). Jouw lichaam is prima in staat om je kindje op de juiste temperatuur te houden en niet eens alleen dat. Je lichaam houdt ook de ademhaling, de hartslag en de suikerspiegels van je kindje op pijl. (Ludington-Hoe et al, 2006).

Buiten de hechting en de oxytocine, is er dan nog een andere reden om geen muts op te zetten indien het kindje lekker bij de moeder ligt. Het mutsje kan dan juist zorgen voor oververhitting. Door het mutsje kan het kindje namelijk het teveel aan warmte niet kwijt. (Belly belly, 2015).

Wanneer wel een mutsje?
Natuurlijk zijn er momenten dat een mutsje wel belangrijk is. Bijvoorbeeld als je naar buiten gaat, als je kindje op de kinderafdeling komt te liggen zonder huid op huid contact, als het kindje ziek is of als er om een andere reden geen skin to skin contact mogelijk is. (Belly belly, 2015).

Kala Bernier @Flickr
Kala Bernier @Flickr

Bronnen
Belly Belly (2015)
Gevonden op het internet op 16 januari 2015 via http://www.bellybelly.com.au/baby/why-its-best-to-avoid-putting-a-hat-on-your-newborn-baby#.VLj3WSuG-H9

Lemay, G. (2011) Hold that hat! Gevonden op het internet op 16 januari 2014 via http://www.glorialemay.com/blog/?p=519

Ludington-Hoe, S.M., Lewis, T., Morgan, K., Cong, X., Anderson, L., & Reese, S. (2006) Breast-Infant Temperature with Twins during Shared Kangaroo Care. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs, 35(2), 223-31.

Modern alternative pregnancy (2013)
Gevonden op het internet op 16 januari 2015 via http://modernalternativepregnancy.com/2013/09/06/take-it-off-why-you-should-drop-your-newborns-hat/#.VLj3HiuG-H9

Oei ik groei (s.a.)
Gevonden op het internet op 16 januari 2015 via http://www.oeiikgroei.nl/baby/verzorging-baby/baby-en-kou/

Een lotusbevalling

Een lotusbevalling, misschien heb je er ooit al over gehoord, maar wat houdt het eigenlijk precies in?
Hoe werkt het? Zitten er voordelen aan of juist nadelen?

Wat is een lotusbevalling?
Bij een lotusbevalling gaat het eigenlijk vooral om wat er gebeurt na de bevalling. Het is namelijk zo dat je bij een lotusbevalling de navelstreng niet doorknipt. Je zorgt er voor dat de placenta aan het kindje bevestigd blijft totdat de navelstreng vanzelf afvalt. (Lotusbevalling, s.a.)

Hoe werkt het? (Lotusbevalling, s.a.)
Na de bevalling knip je dus de navelstreng niet door. Je wikkelt de placenta in een doek en legt deze in een vergiet, in een schaal. 24 uur na de geboorte, was je de placenta met warm water en dep je hem na het wassen droog, zo verwijder je alle bloedresten. Vervolgens wrijf je de placenta aan beide kanten in met zout. Het is de bedoeling dat je de dagen daarna elke dag de placenta insmeert met zout, totdat de navelstreng vanzelf afvalt.

Nadat je de placenta (na 24 uur) gewassen hebt met warm water, kun je de placenta in een speciale katoenen zak plaatsen. Je kunt het ook gewoon in een andere schaal doen of in een doek wikkelen, dit is helemaal aan jezelf.

Als de navelstreng afvalt, kun je doen met de placenta wat je wilt. Je kunt hem uiteindelijk planten, je kunt hem invriezen, je kunt hem begraven maar je kunt hem ook opeten of weggooien (al zal dit laatste voor vrouwen met een lotusbevalling vaak geen optie zijn). Waar jezelf het beste gevoel bij hebt. Ik zal later over de verschillende opties nog een blog schrijven.

Voordelen
– Doordat je de navelstreng niet doorknipt, stroomt al het bloed wat nog in de placenta zit, richting het kindje. Zo krijgt het kindje extra voedingsstoffen. Zie voor meer informatie hierover https://dekritischeverloskundige.wordpress.com/2014/10/24/het-belang-van-het-laten-uitkloppen-van-de-navelstreng/
– De navelstreng valt vaak veel sneller af dan wanneer de navelstreng wordt doorgeknipt. (Dag of 3 à 4 bij een lotusgeboorte, een dag of 6 à 7 wanneer de navelstreng wordt doorgeknipt.) Maar ook bij een lotusgeboorte kan het tot 10 dagen duren! De navel ziet er na een lotusbevalling hetzelfde uit als bij een kindje waarbij de navelstreng na de geboorte is doorgeknipt. (Lotusbevalling, s.a.)
– Minder kans op een infectie, aangezien de navelstreng intact blijft totdat het vanzelf afvalt. (Ceallaigh, 2013; Telegraaf, 2013).
– Veel mensen hechten nog een andere waarde aan de lotusbevalling. Zo denken zij dat het kind de placenta herkent als iets eigen en dat als de placenta aan het kindje vast blijft zitten na de geboorte, het kind er zelf voor kan kiezen wanneer ze van elkaar gescheiden willen worden. (Graff, 2008).

Nadelen
– Je moet rekening houden met de placenta en de navelstreng. Het is dus zo dat je kleertjes aan moet trekken waar de navelstreng nog wel tussendoor kan en je er rekening mee moet houden dat er niet aan getrokken wordt. (Lotusbevalling, s.a.).
– Niet alle visite zal er zo van gediend zijn dat de placenta nog aanwezig is bij het kindje en dat, als ze het kindje zouden willen vasthouden, ze de placenta er ook bij moeten houden. Aan de andere kant is dit weer een voordeel. Zo heb je de kans om visite nog even uit te stellen en optimaal te rusten en te genieten van jullie kindje.

Conclusie
Het belangrijkste bij een lotusgeboorte is dat je er allebei achter moet staan, want als een van de partners een lotusgeboorte niet ziet zitten, kan dit hinder geven in de hechting met het kind. Immers kan het dan voorkomen dat een van de partners de placenta hindert vindt en daardoor minder contact zal zoeken met het kind.

takomabibelot @Flickr
takomabibelot @Flickr

Bronnen
Ceallaigh, M. (2013) Lotus Birth, craziest trend yet— Don’t cut that umbilical cord! New York Post.

Graff, K. (2008) The Bridge of Life: Options for Placentas. Midwifery Today, 84.

Lotusbevalling (s.a.)
Gevonden op het internet op 14 januari 2015 via http://www.lotusbevalling.nl/index.html

Telegraaf (2013)
Gevonden op het internet op 14 januari 2015 via http://www.telegraaf.nl/vrouw/mama/21473886/__Niet_de_navelstreng_doorknippen___.html

Skivakantie

Aangezien ik vannacht voor een week op skivakantie vertrek, kan ik aankomende week geen vriendschapsverzoeken accepteren (op facebook) of reageren op berichtjes. Wel zullen er aankomende week op maandag, woensdag en vrijdag  blogposts verschijnen (tipje van de sluier: Rapley, natuurlijke keizersnede, geen mutsje)! Vanaf 25 januari zal ik alle vragen/berichtjes en vriendschapsverzoeken weer beantwoorden! Fijn weekend allemaal!

tomfreakz @Flickr
tomfreakz @Flickr