Zwangerschapsmisselijkheid

Een van de meest gehoorde zwangerschapskwaaltjes: misselijkheid. Vooral in de ochtend is de misselijkheid vaak sterk aanwezig. Waardoor ontstaat deze misselijkheid eigenlijk en wat kun je er tegen doen?

Hoe ontstaat zwangerschapsmisselijkheid?
Ongeveer 60 tot 80% van alle zwangeren krijgt te maken met zwangerschapsmisselijkheid, het overgrote deel dus! Er is op dit moment nog niet precies duidelijk waardoor deze misselijkheid ontstaat. Uiteraard is er wel een vermoeden: de hormoonhuishouding. (ZEHG, s.a.; St. Antonius Ziekenhuis, s.a.)

De hormonen in je lichaam veranderen. Het zwangerschapshormoon, HCG, komt vrij in grote getalen. Deze hormonen zorgen voor veel veranderingen in je lichaam, zodat deze wordt klaargestoomd voor de groei en ontwikkeling van je kindje. Deze hormonen zouden er ook voor kunnen zorgen dat je misselijk wordt. We merken dit bijvoorbeeld bij een meerlingzwangerschap. In dat geval is er meer HCG aanwezig en deze vrouwen hebben ook regelmatig meer last van zwangerschapsmisselijkheid. Hoewel het nog niet met onderzoek is bevestigd, zou misselijkheid ook juist een goed teken kunnen zijn wanneer dit gelinkt is aan hormonen. Juist wanneer je dus misselijk bent, heb je veel zwangerschapshormonen in je lichaam. Dit zou mogelijk een kleinere kans geven op een miskraam, maar dit moet nog verder onderzocht worden. Wanneer je niet misselijk bent, hoef je je ook geen zorgen te maken. Er zijn ook vrouwen met een hoog HCG level die juist niet misselijk zijn, precies het punt waar het onderzoek dus op blijft steken. (St. Antonius Ziekenhuis, s.a.; Mayoclinic, 2016)

Symptomen (ZEHG, s.a.)
De symptomen van de zwangerschapsmisselijkheid kunnen erg verschillen per persoon.

Meest voorkomende klachten
– Periodes van misselijkheid met evt. overgeven
– Erg vermoeid zijn
– Minder eet- en drinklust
– Gevoelig zijn voor beweging (bij beweging wordt de misselijkheid heviger)
– Gevoeligheid voor geuren
– Je smaak van eten veranderd (minder zin in bepaalde voedingsmiddelen of juist zin in voedingsmiddelen die je normaal niet eet)
– Sneller de neiging tot kokhalzen
– Brandend maagzuur
– Overmatig speeksel

Normale misselijkheid vs. extreme misselijkheid
In de meeste gevallen is zwangerschapsmisselijkheid volkomen normaal, maar in sommige gevallen ontstaat er extreme misselijkheid. De misselijkheid gaat hierbij je hele leven beïnvloeden. Dit resulteert erin dat je niet (veel) meer kunt eten en drinken en uitgedroogd begint te raken. Zelfs een slokje water komt er vaak direct weer uit. Hierbij wordt dan ook vaak overmatig overgegeven. Dit noemen we hyperemesis gravidarum. Dit komt voor bij zo’n 0,5 tot 2% van alle zwangerschappen. Deze klachten zijn niet meer normaal. (ZEHG, s.a.)

Symptomen van hyperemesis gravidarum (NHS, 2015)
– Niet kunnen binnenhouden van vocht en/of voedsel
– Overmatig braken
– Donkere urine
– Niet kunnen plassen (gedurende meer dan 8 uur)
– Buikpijn
– Duizelig of slap worden bij opstaan
– Koorts
– Overgeven van bloed

Mocht je deze klachten herkennen is het dan ook zeer belangrijk om aan de bel te trekken bij je zorgverlener.

Wat kun je tegen zwangerschapsmisselijkheid doen?
De misselijkheid verdwijnt vaak nadat je de 4 maanden bereikt hebt, maar dit verschilt per persoon. Tot die tijd is het wel fijn als je wat vindt om de misselijkheid draaglijker te maken. Uiteraard is er ook medicatie mogelijk, maar mocht je natuurlijke remedies proberen: de volgende tips kunnen hierbij helpen.

1. Iets lichts eten voor je opstaat (bijvoorbeeld een cracker), zodat er iets in je maag zit voordat je op staat. (De verloskundige, s.a.)
2. Zorg ervoor dat je niet te vet,  te zout of te gasrijk eet. Dit kan er voor zorgen dat de misselijkheid verergerd. (De verloskundige, s.a.)
3. Eet en drink verspreid over de dag kleine beetjes. Dit gaat beter dan 3 grote maaltijden op 1 dag. En een lege maag kan ook voor misselijkheid zorgen. (De verloskundige, s.a.)
4. Zorg dat je voldoende rust. Juist door vermoeidheid kan de misselijkheid erger worden. (Minime, s.a.; NHS, 2015)
5. Koffie kan misselijkheid oproepen. Deze kun je dus beter even laten staan. (Mini me, s.a.)
6. Koude maaltijden werken vaak beter dan warme maaltijden. De geur van een warme maaltijd kan misselijkheid oproepen. (Mini me, s.a.; NHS, 2015)
7. Laat iemand anders voor je koken. Door de geuren tijdens het koken, kan het er voor zorgen dat de misselijkheid al opgeroepen wordt voordat je begint met eten. (NHS, 2015)
8. Draag comfortabele, niet knellende kleding. (Mini me, s.a.; NHS, 2015)
9. Gember! Gember kan helpen om de misselijkheid te verminderen. Gemberthee en capsules worden hiervoor het meeste gebruikt.
10. Acupunctuur! Uit onderzoek blijkt dat acupunctuur kan helpen tegen misselijkheid. (West, 2002)
11. Cola (geen light), zou mogelijk kunnen helpen tegen de misselijkheid.
12. Pepermunt. Ook pepermunt zou kunnen helpen om de misselijkheid tegen te gaan.

Aandachtspunt: let er op dat je voldoende blijft drinken!

Conclusie
Misselijkheid komt heel regelmatig voor tijdens de zwangerschap. Gelukkig zijn er allerlei kleine tips die er voor kunnen zorgen dat de misselijkheid beter te handelen is. Mocht de misselijkheid echt uit de hand lopen, bel dan je zorgverlener!

nausea.jpg
Bron: Alagich Katya @Flickr

Bronnen
De verloskundige (s.a.)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via http://deverloskundige.nl/zwangerschap/subtekstpagina/195/misselijk/

Mayoclinic (2016)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via http://www.mayoclinic.org/healthy-lifestyle/pregnancy-week-by-week/expert-answers/nausea-during-pregnancy/faq-20057917

Mini me (s.a.)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via https://www.minime.nl/artikelen/356/misselijkheid-tijdens-zwangerschap

NHS (2015)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via http://www.nhs.uk/conditions/pregnancy-and-baby/pages/morning-sickness-nausea.aspx

St. Antonius Ziekenhuis (s.a.)
Gevonden op het internet op 18 mei 2017 via https://www.google.nl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=33&ved=0ahUKEwiovPGRsfnTAhWJYVAKHdc-BD44HhAWCC4wAg&url=https%3A%2F%2Fwww.antoniusziekenhuis.nl%2Ffile%2F668%2Fdownload%3Ftoken%3DmZPFBiAf&usg=AFQjCNHa-ybDT–B_ejQkGK2JPIdD6sIyQ&sig2=p77cKk2VDcZ05wEGS-fhqw

West, Z. (2002) Acupuncture in pregnancy and childbirth. Elsevier.

Centering pregnancy

Normaal gezien ga je snel even op controle bij je verloskundige. Je vertelt hoe het met je gaat, beantwoordt en stelt wat vragen, je bloeddruk wordt gemeten en als laatste luister je nog even naar het hartje van je kindje. Maar wist je dat er ook een andere vorm van begeleiding door de verloskundige is?

Wat is centering pregnancy?
Bij centering pregnancy word je ingedeeld in een groepje met zwangeren met ongeveer dezelfde zwangerschapstermijn. Samen krijg je 10 groepsconsulten. Deze consulten duren 1,5 tot 2 uur. (Mini me, s.a.)

Tijdens deze controles krijg je uitgebreid informatie over relevante onderwerpen en is er tijd om samen ervaringen te delen en vragen te beantwoorden. Het is geen lesvorm, dat wil zeggen je niet als het ware ‘geschoold’ wordt, maar het is de bedoeling dat je samen met de andere zwangeren interactief meer te weten komt over alle onderwerpen rondom je zwangerschap en bevalling. De verloskundige leidt het gesprek, maar verder is er veel ruimte voor eigen inbreng. Elke controle staat er een thema centraal. Zo worden er ook regelmatig andere collega’s uitgenodigd, zoals een lactatiekundige of een bekkenbodemfysiotherapeute. Hierdoor is het niet meer per se nodig om naar allerlei andere voorlichtingsavonden te gaan. (Mini me, s.a.)

Voor de uitwendige controles wordt je door de verloskundige even afgezonderd van de rest van de groep. (Centering Healthcare, 2017)

Voordelen van centering pregnancy (Centering Healthcare, 2017)

1. Ongeveer 17u meer zorg dan wanneer je individuele consulten krijgt.
Normaal gezien duurt een controle zo’n 10 tot 15 minuten bij de verloskundige. Hierdoor is er niet heel veel tijd. Wanneer je in een centering pregnancy traject zit, krijg je dus meer zorg dan individueel.

2. Meer ruimte voor het bespreken van onderwerpen, zodat je er ook dieper op in kunt gaan.
Doordat er meer tijd is gedurende de consulten kunnen er meer onderwerpen besproken worden en kan hier ook dieper op in gegaan worden.

3. Meer contact met zwangeren die ongeveer even ver zwanger zijn.
Veel vrouwen kennen eigenlijk weinig andere zwangeren, waardoor ze wat contact met gelijkgestemde missen. Doordat je participeert in centering pregnancy leer je automatisch vrouwen kennen die in hetzelfde schuitje zitten.

4. Je bent meer betrokken bij je eigen zorg.
Tijdens de centering pregnacy leer je zelf je bloeddruk opmeten, je zwangerschapsboekje invullen, eventueel jezelf wegen of je urine onderzoeken. Hierdoor voel je je meer betrokken bij je eigen zorg.

5. Medische onderzoeken krijg je afgezonderd van de groep.
De uitwendige (en eventueel inwendige) onderzoeken gebeuren afgezonderd van de groep, waardoor je ook nog 1 op 1 contact hebt met je verloskundige.

6. Ruimte om ervaringen te delen en te leren van anderen.
Normaal gezien heb je tijdens een zwangerschapsconsult geen ruimte om met andere zwangere te overleggen over hun ervaringen. Tijdens de centering pregnancy is hier wel ruimte voor.

7. Betere vertrouwensband
Doordat je meer tijd hebt tijdens de consulten, leer je je verloskundige beter kennen. Niet alleen fijn voor jou, maar ook voor je verloskundige!

8. Er is ook een bijeenkomst na de bevalling.
Ook na de bevalling is er nog een bijeenkomst, waar alle vrouwen terug samen komen.

Voordelen vanuit wetenschappelijk onderzoek (Centering Healthcare, 2017)
Buiten dat er allerlei voor de hand liggende voordelen zijn, is centering pregnancy ook werkelijk wetenschappelijk onderzocht. Hieruit komen allerlei mogelijke voordelen naar voren:
– 33% minder vroeggeboortes (in een hoog risico populatie)
– Hoger geboortegewicht
– Meer kennis
– Betere voorbereiding op de bevalling
– Er wordt vaker borstvoeding gegeven
– Er wordt meer sociale steun ervaren
– Minder stress
– Minder bijstimulatie tijdens de bevalling nodig
– Minder medicamenteuze pijnbestrijding
– Minder verwijzingen gedurende de zwangerschap nodig

Centering pregnancy in Nederland
Centering pregnancy is overgewaaid vanuit Amerika. In Nederland is dit dus nog niet helemaal ingeburgerd. Dat wil zeggen dat niet elke verloskundigenpraktijk hier al gebruik van maakt, maar mogelijk leidt meer bekendheid ook tot meer deelnames! Graag zien welke praktijken centering pregnancy al aanbieden? Kijk op de volgende site: https://www.centeringhealthcare.nl/zwanger/zoek-zorgverlener/

sebagee @Pixabay.com.jpg
Bron: Sebagee @Pixabay

Conclusie
Centering pregnancy is nog vrij nieuw in Nederland, maar een hele mooie nieuwe vorm van het begeleiden van een zwangerschap! Er zitten veel voordelen aan en dus hoop ik ook stiekem dat veel praktijken in Nederland dit gaan inburgeren.

Bronnen
Centering Healthcare (2017)
Gevonden op het internet op 30 april 2017 via https://www.centeringhealthcare.nl/zwanger/

Mini me (s.a.)
Gevonden op het internet op 30 april 2017 via https://www.minime.nl/artikelen/1665/centering-pregnancy

Paracetamol tijdens je zwangerschap

Paracetamol is een van de meest bekende pijnstillers. Veel vrouwen gebruiken paracetamol gedurende hun zwangerschap, maar hoe veilig is paracetamol eigenlijk?

Wat is paracetamol?
Paracetamol is een analgeticum, ofwel een pijnstiller. Deze pijnstiller wordt veel en laagdrempelig gebruikt bij verscheidene indicaties, zoals hoofdpijn, koorts, griep, spierpijn, menstruatiepijn en kiespijn. De normale dosering bij gezonde volwassenen is 0,5 – 1 gram, elke 6 uur, met een maximum van 4 gram per dag.

Aan paracetamol zitten weinig bijwerkingen en deze bijwerkingen treden tevens zelden op. 1 op de 100 à 1000 mensen krijgt last van duizeligheid, koorts, jeuk of andere bijwerkingen. (Farmacotherapeutisch kompas, s.a.)

Tijdens de zwangerschap
Ook tijdens de zwangerschap wordt paracetamol veelvuldig aangeraden. Zo wordt er regelmatig paracetamol aangeraden bij bijvoorbeeld voorweeën, bandenpijn en rugpijn. Studies laten zelfs zien dat 45-65 % van alle zwangeren vrouwen paracetamol gebruikt gedurende de zwangerschap. (Andrade, 2016) Uiteraard kun je medicijngebruik, indien mogelijk, het beste vermijden tijdens de zwangerschap, maar zitten er eigenlijk ook mogelijke risico’s aan gebruik van paracetamol?

Mogelijke risico’s
Paracetamol komt via de placenta bij het ongeboren kindje. (Farmacotherapeutisch kompas, s.a.) Om meer duidelijkheid te geven over mogelijke risico’s, heb ik verscheidene mogelijke risico’s opgesomd, die ik zelf wel eens vernomen heb. Hierbij heb ik wetenschappelijk onderbouwde informatie geplaatst of dit een fabel is of dat het risico werkelijk een mogelijk risico is.

1. Aangeboren afwijkingen
Fabel.
Volgens het farmacotherapeutisch kompas (s.a.) is paracetamol veilig in gebruik tijdens de zwangerschap. Uit dierproeven komt naar voren dat er geen risico is dat paracetamol zou zorgen voor aangeboren afwijkingen. Wel adviseert het farmacotherapeutisch kompas om paracetamol zo laag mogelijk te doseren en het zo kort mogelijk te gebruiken.

2. Autisme
Fabel. Regelmatig wordt paracetamol gebruik ook gelinkt aan een mogelijk risico op autisme. Dit is met geen enkel onderzoek bevestigd. (Andrade, 2016)

3. Stoornis in motorische ontwikkelingen
Mogelijk. Een onderzoek ziet een link tussen meer dan 28 dagen gebruik van paracetamol gedurende de zwangerschap en slechtere ontwikkeling in communicatie, fijne en grove motoriek en meer hyperactiviteit. Sociale en emotionele ontwikkeling toonde geen verandering. Mogelijk beïnvloed langdurige gebruik van paracetamol dus de neurologische ontwikkeling van je kindje. (Brandlistuen, Ystrom, Nulman, Koren & Nordeng, 2013

4. Miskraam
Fabel. Studies laten geen verhoogde kans zien op het krijgen van een miskraam wanneer je paracetamol gebruikt. (Medicines in pregnancy, 2017)

5. Onderontwikkelde testikels
Mogelijk. Er is onderzoek gedaan naar de mogelijkheid dat paracetamol er voor zorgt dat jongetjes geboren worden met onderontwikkelde testikels en daardoor op latere leeftijd mogelijk verminderde vruchtbaarheid. Hier is nog geen consensus over. Sommige studies laten een verhoogd risico zien op onderontwikkelde testikels, andere studies zien geen verschil. Een onderzoek met dieren laat zien dat paracetamol er mogelijkerwijs voor zorgt dat jongetjes minder testosteron aanmaken. Hier zal dus nog meer onderzoek naar gedaan moeten worden om hier meer duidelijkheid over te geven. (Medicines in pregnancy, 2017)

6. Astma
Mogelijk. Paracetamol zou mogelijk gelinkt kunnen worden aan het krijgen van astma. Sommige studies beweren een verhoogde kans, andere studies beweren van niet. Mogelijkerwijs zijn vrouwen met astma eerder in een situatie waarin ze paracetamol zouden gebruiken. Hier moet dus nog meer onderzoek naar gedaan worden. (Medicines in pregnancy, 2017)

Conclusie

Hoewel in eerste instantie altijd werd beweerd dat paracetamol veilig gebruikt kan worden tijdens de zwangerschap, komen hier nu wat vaker vraagtekens bij te staan. Op dit moment is paracetamol nog niet bewezen onveilig, maar moet er echt nog meer onderzoek naar gedaan worden om te zien wat mogelijke effecten zijn op het kindje, zoals bijvoorbeeld een verhoogde kans op astma, een verhoogde kans op onderontwikkelde testikels of een verhoogde kans op een verstoring in de neurologische ontwikkeling. Om die reden lijkt het me verstandig om voorzichtig om te gaan met paracetamol. Het liefst in een lage dosering en zo kort mogelijk, maximaal 5 dagen en maximaal 6 per dag (3 gram). (Apotheek, s.a.)

David Pacey @Flickr
Bron: David Pacey @Flickr

Bronnen
Andrade, C. (2016) Use of acetaminophen (paracetamol) during pregnancy and the risk of autism spectrum disorder in the offspring. The Journal of Clinical Psychiatry, 77(2), 152-4.

Apotheek (s.a.)
Gevonden op het internet op 10 april 2017 via http://www.apotheek.nl/medicijnen/paracetamol?product=paracetamol#mag-ik-dit-medicijn-gebruiken-als-ik-zwanger-ben-wil-worden-of-borstvoeding-geef

Brandlistuen, R.E., Ystrom, E., Nulman, I., Koren, G., & Nordeng, H. (2013) Prenatal paracetamol exposure and child neurodevelopment: a sibling-controlled cohort study. International Journal of Epidemiology, 42(6), 1702-1713.

Farmacotherapeutisch kompas (s.a.)
Gevonden op het internet op 10 april 2017 via https://www.farmacotherapeutischkompas.nl/bladeren/preparaatteksten/p/paracetamol

Medicines in pregnancy (2017)
Gevonden op het internet op 10 april 2017 via http://www.medicinesinpregnancy.org/medicine–pregnancy/paracetamol/

Kruiken

In veel gevallen zie ik dat er in de kraamweek snel wordt afgezien van het gebruik van kruiken. Immers het kindje groeit en het kan zijn temperatuur mooi stabiel houden. Maar dan zien we ineens dat het kindje stagneert in groei of zelfs terug afvalt. Daarbij blijft wel zijn temperatuur mooi. Hoe komt dit? Hoe kan een kruik hierbij helpen? Hoe gebruik je een kruik? En wat voor soorten kruiken zijn er eigenlijk?

Temperatuurregulatie
Een pasgeborene vindt het moeilijk om zijn eigen lichaamstemperatuur mooi op peil te houden in de eerste periode na zijn geboorte. Dit komt omdat er nog weinig vet aanwezig is als isolatie en het kindje tevens een groot lichaamsoppervlakte heeft als je dit vergelijkt met de lichaamsmassa. Hierdoor koelt het kindje sneller af. (Reinke, 2011) Wanneer de omgeving niet stabiel is in temperatuur, zal het kindje toch proberen om zijn lichaamstemperatuur zelf stabiel te houden, waardoor zijn stofwisseling zal toenemen en daarmee dus ook het energieverbruik. Dit zorgt er voor dat het kindje minder energie over heeft om te drinken en te groeien. (Moore, Kollee & Vrancken, 2003) Des te belangrijker dat wij, zeker in de kwetsbare periode van de kraamweek, er voor zorgen dat de omgevingstemperatuur zo stabiel mogelijk is, waardoor het kindje geen energie hoeft te verspillen aan het op peil houden van zijn/haar lichaamstemperatuur.

Hoe gebruik je een kruik?
In de eerste periode na de geboorte is een kruik heel belangrijk. De kruik zorgt er voor dat de temperatuur rondom de baby voldoende warm is, waardoor de lichaamstemperatuur van het kindje mooi stabiel blijft, zonder dat het kindje hier energie voor hoeft te gebruiken. Een voordeel dus van de kruik! Toch is het belangrijk voorzichtig om te gaan met een kruik, want er zijn ook risico’s verbonden aan het gebruik.

Risico’s
1. Brandwonden. Wanneer er gebruikt wordt gemaakt van een hete kruik, is er kans op de ontwikkeling van brandwonden. Dit ontstaat niet enkel bij direct contact tussen de huid en de kruik, maar bijvoorbeeld ook als er een erg hete kruik vlakbij het kindje ligt, zonder direct contact. Ook kunnen er brandwonden ontstaan wanneer een kruik lekt. Daarom is het heel belangrijk om de kruiken regelmatig te controleren, gebruik te maken van een kruikenhoes en de kruik op voldoende afstand van het kindje te leggen met de dop naar het voeteneind. (Vet, Canninga-van Dijk & de Waal, 2009)
2. Oververhitting. De meest voorkomende oorzaak van een te hoge temperatuur bij een pasgeborene is een verhoogde omgevingstemperatuur. (Moore, Kollee & Vrancken, 2003). Het kan voorkomen dat wanneer een kindje al goed in staat is om zijn temperatuur stabiel te houden, zonder veel gebruik van energie, dat kruiken er bijvoorbeeld voor zorgen dat de temperatuur van het kindje boven de 37,5 uit komt. Wanneer een kindje en te hoge temperatuur heeft, is het altijd goed om kritisch te kijken naar de omgeving van het kindje en in eerste instantie daarin iets te veranderen: 1 kruik in plaats van 2, muts af, extra wollen deken weg, etc. Belangrijk is dus om regelmatig de temperatuur van het kindje te blijven controleren om daarop in te kunnen spelen.

Gebruik (Veiligheid, s.a.)
1. Gebruik een kruikenzak (bij elke soort kruik)
2. Leg de kruik op de deken, met een handbreedte afstand van je kindje.
3. Leg de kruik met de dop naar het voeteneind.
4. Controleer de kruik voor elk gebruik op eventueel lekken. Controleer hierbij goed de dop.
5. Gebruik in principe heet water uit de kraan. Gebruik enkel kokend water op advies van kraamverzorgster/verloskundige/arts.

Welke soorten kruiken zijn er? (Veiligheid, s.a.; Baby op komst, s.a.)

Heetwater (metalen) kruik
Deze kruiken zijn het meest verkrijgbaar in metaal, maar soms ook in kunststof. Dit is de vorm van kruik die het langste warm blijft. Meestal blijft deze warm genoeg om hem slechts 1 keer per nacht te hoeven verversen. De dop is in de vorm van een schroefdop met een rubberen afsluitplaatje.

Belangrijk bij deze kruik is om zeer regelmatig de dop te controleren. De rubberen plaatjes kunnen verslijten en hierdoor lekken mogelijk maken. Je kunt bij verschillende baby winkels nieuwe doppen kopen. Tevens kunnen deze kruiken gaan roesten. Door de roest kan er een gat in de kruik komen wat ook kan zorgen voor een lek. Controleer deze kruik dus goed voor gebruik!

Gebruik: Vul de kruik in de gootsteen. Vul de kruik tot aan de rand. Draai de dop goed dicht en controleer op lekken. Doe een kruikenzak om de kruik heen. Leg de kruik op een handbreedte afstand van je kindje met de dop naar beneden.

Kersenpit
De kersenpit kun je niet gebruiken bij je kindje. Het is namelijk wel eens voorgekomen dat kersenpitten spontaan ontvlammen.
Je kunt de kersenpit wel gebruiken om het bedje voor te verwarmen.
De zak met kersenpitten warm je op in de magnetron. De magnetron verwarmt niet gelijkmatig, waardoor het belangrijk is om na het verwarmen de kersenpitten wat te schudden, waardoor de warmte gelijkmatig verdeeld.

Gebruik: Gebruik deze kruik niet bij je kindje! Verwarm de kersenpit in de magnetron volgens gebruiksaanwijzing. Gebruik een kruikenzak.

Elektrische kruik
De elektrische kruiken zijn in opkomst. De meeste kraamverzorgster zullen nog wat afhoudend zijn voor het gebruik van deze kruiken, omdat ze nog zo nieuw zijn. Deze kruiken koelen sneller af dan de metalen kruiken. Het duurt gemiddeld 10 minuten voordat de kruik opnieuw op temperatuur is. Voordeel: de kruik kan niet lekken.

Bij deze kruiken is het belangrijk om de kruiken op te warmen op een vuurvaste stabiele ondergrond. Tevens is het belangrijk om in de gaten te houden of de kruik vanzelf uit gaat wanneer de juiste temperatuur is bereikt.

Gebruik: Raadpleeg de gebruiksaanwijzing. Warm de kruik op volgens de gebruiksaanwijzing. Haal de stekker uit het stopcontact. Plaats de kruik in een kruikenzak. Leg de kruik op een handbreedte afstand van je kindje.

Gelkruik
De gelkruik warm je op in de magnetron. De magnetron verwarmt niet gelijkmatig, waardoor er koude en hete plekken ontstaan in de kruik, het is dus belangrijk om de kruik te kneden na het opwarmen, zodat de warme gelijkmatig verdeeld wordt. Deze kruiken blijven maar kortdurend warm en zijn daardoor niet geschikt om te gebruiken bij je kindje. Wel kun je hem gebruiken om het bedje voor te verwarmen.

Controleer de kruik regelmatig, want in de gel kunnen barsten ontstaan. Dit zou er voor kunnen zorgen dat de kruik lekt.

Gebruik: Warm de kruik op in de magnetron volgens gebruiksaanwijzing. Kneed de gel, zodat de warmte goed verdeeld wordt over de gehele kruik. Plaats de kruik in een kruikenzak.

Rubberen kruik
Een rubberen zak, die je kunt vullen met warm water. Dit soort kruiken zijn niet geschikt voor pasgeborene, omdat hier een groot risico op lekkage aan zit en daarmee dus verbranding van de pasgeborene. Je kunt de kruik wel gebruiken om het bedje te verwarmen.

Gebruik: Gebruik deze kruik niet bij je kindje! Vul de rubberen kruik met warm water. Controleer de kruik op lekken. Gebruik een kruikenzak.

Conclusie
Een kindje is in de eerste periode van zijn/haar leven nog niet in staat om zijn/haar temperatuur stabiel te houden zonder veel onnodige energie te gebruiken. Hierdoor kunnen kruiken nuttig zijn om je kindje te helpen zijn/haar temperatuur stabiel te houden. Er zijn heel veel verschillende kruiken. Belangrijk is om voorzichtig om te gaan met kruiken en ze regelmatig te controleren.

PublicDomainPictures @Pixabay
Bron: pixabay

Bronnen
Baby op komst (s.a.)
Gevonden op het internet op 27 maart 2017 via https://www.babyopkomst.nl/babyuitzet/kruiken/

Kraamzorggroep (2015)
Gevonden op het internet op 27 maart 2017 via https://www.kraamzorgmetpassie.nl/wp-content/uploads/2017/01/borstvoedingsbeleid-de-kraamzorggroep-2015.docx

Moore, M.L., Kollee, L.A.A., & Vrancken, S.L.A.G. (2003) Perinatologie: leerboek neonatologie en verloskunde voor verpleegkundige. Bohn Stafleu van Loghum, 156-162.

Reinke, X. (2011) Kraamzorg. Bohn Stafleu van Loghum, 96.

Veiligheid (s.a.)
Gevonden op het internet op 27 maart 2017 via https://www.veiligheid.nl/kinderveiligheid/slapen/beddengoed-voor-kinderen/kruik?gclid=CjwKCAjw8OLGBRAkEiwAj-AR64tXWw9pIJUGLmtUINVmeOHyQprBDIFBdhpU48QXppcs4wtD7QZh_xoC-BIQAvD_BwE

Vet, N.J., Canninga-van Dijk, M.R., & de Waal, W.J. (2009) Brandwonden bij pasgeborenen door warme kruiken. Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde, (153).

 

Meconium houdend vruchtwater

Meconium houdend vruchtwater, de medische term voor het feit dat het ongeboren kindje in het vruchtwater heeft gepoept. De eerste ontlasting van de pasgeborene heet immers meconium. Waar het vruchtwater normaal helder of lichtroze is, soms met wat vlokjes door het huidsmeer, kleurt het vruchtwater nu groen of bruin. Hoe ontstaat meconium houdend vruchtwater en wat zijn de gevolgen?

Meconium houdend vruchtwater
In de meeste gevallen is het heel duidelijk. Wanneer de vliezen breken is het vruchtwater zichtbaar groen of bruin. Soms is het zelfs zo dik als erwtensoep. Meconium houdend vruchtwater komt regelmatig voor. In de literatuur varieert de prevalentie enorm, van zo’n 5,6 tot 25% van alle bevallingen. (KNOV, 2015) Voor de uitgerekende datum komt het niet zo vaak voor, ongeveer bij 5% van alle bevallingen, terwijl als we voorbij de 42 weken gaan de prevalentie stijgt naar 25 tot zelfs 50%. (NVOG, 2011)

Oorzaak van de meconium houdend vruchtwater
Vanuit onderzoeken komen er 2 mogelijke oorzaken van meconium houdend vruchtwater naar voren.

1. Stress
Al vanaf de 10e week van de zwangerschap kan er meconium aangetroffen worden in de darmen van het ongeboren kindje. We gaan er vanuit dat het kindje al vroeg in de zwangerschap af en toe wat meconium loost, maar omdat het kindje het vruchtwater ook weer drinkt, wordt het vruchtwater steeds opnieuw helder.
Stress zou er aan de ene kant voor kunnen zorgen dat de anale spieren ontspannen, waardoor er meconium geloosd wordt, aan de andere kant zou stress er voor kunnen zorgen dat het kindje minder vruchtwater drinkt, waardoor het vruchtwater niet voldoende verschoond wordt. Wat er precies gebeurt bij stress waardoor er meconium houdend vruchtwater ontstaat, is dus nog niet geheel bekend. (NVOG, 2011)

2. Rijpe darmen
Meconium houdend vruchtwater kan optreden doordat de darmen rijp zijn en meer meconium gaan lozen. Dit verklaart mogelijk ook waarom de prevalentie van meconium houdend vruchtwater toeneemt na de 42e zwangerschapsweek. (KNOV, 2015)

Risico’s voor het ongeboren kindje

Uit onderzoeken komt naar voren dat er een verband gezien wordt tussen meconium houdend vruchtwater en slechtere uitkomsten voor het kindje. Het grootste probleem is het meconium aspiratie syndroom.

Meconium aspiratie syndroom
Sommige baby’s ademen tijdens de bevalling of na de bevalling meconium in. Dit kan na de geboorte zorgen voor ernstige ademhalingsproblemen dit noemen we het meconium aspiratie syndroom (MAS). MAS treedt op bij ongeveer 5% van alle pasgeborene met meconium houdend vruchtwater. (NVOG, 2011) Doordat er meconium terecht komt in de luchtwegen, kan er geen normale gasuitwisseling plaats vinden, aangezien de luchtwegen volledig of gedeeltelijk worden afgesloten. (UZ Leuven, 2010)  Symptomen zijn een snelle ademhaling, kreunen, blauw zien, intrekken van de borstkas of juist een uitgezette borstkas. (UMC Utrecht, s.a.) Ernstige MAS kan zorgen voor hersenbeschadigingen en zelfs overlijden (1,5 op 1000 kindjes overlijden bij meconium houden vruchtwater, tegenover 0,3 op 1000 bij helder vruchtwater (NVOG, 2011). MAS ontstaat eerder bij dik meconium houdend vruchtwater (erwtensoep), dan bij dun meconium houdend vruchtwater. (KNOV, 2015)

Preventie

Voorkomen van meconium houdend vruchtwater
Helaas kunnen we niet voorkomen dat er meconium houdend vruchtwater optreedt. Uiteraard proberen we wel altijd om eventuele problemen door meconium houdend vruchtwater te voorkomen.

Voorkomen van MAS
Vroeger werd gedacht dat kinderen de meconium pas inademende bij hun eerste ademteugen. Om dit te voorkomen werd er toen standaard bij meconium houdend vruchtwater er voor gekozen om de luchtwegen uit te zuigen. Ondertussen weten we dat veel kinderen tijdens de bevalling al meconium inademen en dat het uitzuigen meer beschadigd dan dat het goed doet. Er is dus voor gekozen om bij een kindje dat gelijk goed begint met ademen na de geboorte, niet uit te zuigen (NVOG, 2011). Onderzoeken laten zien dat er geen verschil wordt aangetoond in het ontstaan van MAS bij het wel of niet uitzuigen.

Beleid bij meconium houdend vruchtwater

In Nederland is het beleid bij meconium houdend vruchtwater een ziekenhuisbevalling met continue bewaking van het kindje met behulp van een CTG en in principe dus overdracht van zorg aan het ziekenhuis. Waarom? Omdat het bij meconium houdend vruchtwater niet altijd duidelijk is of dit veroorzaakt wordt door rijpe darmen of door stress.

MAS ontstaat bij 5% van alle bevallingen met meconium houdend vruchtwater en meestal bij dik meconium houdend vruchtwater. Er zijn nog geen onderzoeken die aantonen of er betere uitkomsten zijn bij continue gebruik van een CTG of intermitterend foetale bewaking. Indien het gaat om een bevalling waarin het kindje in de uitgerekende periode zich aandient en het gaat om dun meconium houdend vruchtwater, kan in mijn ogen de verloskundige ook prima de zorg dragen, indien ze regelmatig de conditie van het kindje bepaald. Indien er twijfels zijn of het kindje stress vertoont, kan er altijd nog over gegaan worden op overdracht van zorg.
Anders bekeken. Bij 5% van alle bevallingen ontstaat er een fluxus (meer dan een liter bloedverlies). Hierdoor kiezen we er toch ook niet voor om iedereen verplicht in het ziekenhuis te laten bevallen onder leiding van de gynaecoloog?

kala-bernier
Bron: Kala Bernier @Flickr

Conclusie
Meconium houdend vruchtwater kan een teken zijn van rijpe darmen van het kindje, maar het kan dus ook een teken zijn van stress. Om die reden wordt er in Nederland op dit moment vrijwel altijd overgegaan op overdracht aan het ziekenhuis, maar of dit altijd echt nodig is daar kunnen we nog over discussiëren.

Bronnen

KNOV (2015)
Gevonden op het internet op 6 maart 2017 via http://www.knov.nl/fms/file/knov.nl/knov_downloads/903/file/Def_versie_factsheet_meconiumhoudendvw_13_april_2015_met_logo.pdf?download_category=overig
NVOG (2011)
Gevonden op het internet op 6 maart 2017 via http://nvog-documenten.nl/index.php?pagina=/richtlijn/item/pagina.php&richtlijn_id=880
UMC Utrecht (s.a.)
Gevonden op het internet op 6 maart 2017 via http://geboortecentrumfolders.umcutrecht.nl/nl/magazine/9072/779424/mas.html

UZ Leuven (2010)
Gevonden op het internet op 6 maart 2017 via https://www.uzleuven.be/video/Meconiumaspiratiesyndroom%20(MAS)

NIPT 2.1

 

Vorig jaar is er een hoop te doen geweest over de NIPT. In die periode heb ik ook een blog geschreven over de NIPT. Ondertussen is er een hoop veranderd. Tijd voor een actuele NIPT blog.

Vanaf april 2017 zal de NIPT in Nederland niet enkel meer beschikbaar zijn voor vrouwen die een verhoogde kans hebben uit de combinatietest, maar voor alle vrouwen die dit wensen.
Door de enorme media-aandacht die er nog altijd is over de NIPT, ontstaan er ook veel vragen.. Hieronder even alles op een rijtje.

Wat is de NIPT?
NIPT staat voor Niet-Invasieve Prenatale Test. Om de test uit te voeren wordt er bloed afgenomen bij de zwangere. In dit bloed zit niet enkel haar eigen DNA, maar ook DNA van het kindje. Door dit DNA te analyseren kan er gekeken worden of het kindje trisomie 21 (syndroom van Down), trisomie 18 (syndroom van Edwards) of trisomie 13 (syndroom van Patau) heeft. (Gendia, 2015).

Hoe kom je nu in aanmerking?

Tot april 2017 (Meer over NIPT, s.a.)
Vanaf 1 april 2014 is de NIPT beschikbaar in Nederland. Maar deze is niet zomaar voor iedereen toegankelijk. Je kon enkel kiezen voor de NIPT als je meedoet aan de TRIDENT studie. Dat klinkt makkelijk, maar hier zitten ook nog voorwaarden aan. Je kunt op dit moment enkel meedoen aan deze studie als je meer dan 11 weken zwanger bent en:
– je een verhoogde kans hebt op trisomie 21, 18 of 13 via de combinatietest (kans 1 op 200 of hoger) of
– je een medische indicatie hebt (bijvoorbeeld je bent als zwanger geweest van een kindje met het Down syndroom)

Dit hield dus in dat, indien je geen medische indicatie hebt, je altijd eerst de combinatietest moest laten doen. De combinatietest is een combinatie van een nekplooimeting en een bloedafname bij de zwangere. Tevens wordt hierin de leeftijd van de moeder meegerekend. Hieruit volgt een kansberekening. Deze kansberekening laat jouw kans zien op een kindje met trisomie 21, trisomie 18 en trisomie 13. Zo kan het bijvoorbeeld zo zijn dat bij jou uit de combinatietest een kans komt van 1 op 50 op een kindje met het Down syndroom. Dit wil zeggen dat, indien je 50 kindjes zou krijgen er 1 kindje het syndroom van Down zou hebben. Dit wil dus niet zeggen dat je op dat moment zwanger bent van een kindje met het Down Syndroom. (De verloskundige, s.a.)

Een kans van 1 op 200 of hoger bestempelen we in Nederland als een verhoogde kans. Indien je een verhoogde kans hebt, kun je vervolgonderzoek laten doen, zoals een vruchtwaterpunctie of een vlokkentest. Een andere optie is de NIPT. Je bent niet verplicht om vervolgonderzoek te laten uitvoeren.

Buitenland
Aangezien je in Nederland dus niet zomaar in aanmerking kwam voor de NIPT, weken veel Nederlandse koppels uit naar het buitenland. Zo kun je bijvoorbeeld in België terecht. Hier hoef je niet eerst een verhoogde kans te hebben uit een combinatietest, om voor een NIPT te gaan. Er zijn ook verschillende locaties in Nederland waar bloed wordt afgenomen voor de NIPT, waarna dit bloed naar België vervoerd wordt voor analyse. (NOS, juli 2016)
Vanaf april 2017
Tot op heden kon je dus niet zomaar voor de NIPT kiezen, ook niet als je al wat ouder bent. Je moest altijd eerst de combinatietest laten doen en daaruit moet eerst een verhoogde kans komen, voordat je mee kon doen aan de TRIDENT studie, tenzij je op voorhand al een medische indicatie hebt.
Vanaf 1 april 2017 gaat dit veranderen. Je hebt op dat moment 2 keuzes. Je kunt kiezen voor de combinatietest, maar je kunt ook rechtstreeks kiezen voor de NIPT. De NIPT kan afgenomen worden vanaf de 11de zwangerschapsweek.
NIPT vs. Combinatietest
Waarom zou je nu rechtstreeks kiezen voor de NIPT en niet voor de combinatietest?
Dit is natuurlijk een hele persoonlijke keuze, maar hieronder wat redenen op een rijtje.
1) De combinatietest is een kansberekening. De NIPT geeft je duidelijkheid.
2) De combinatietest kan voor veel onrust zorgen. Indien je bijvoorbeeld een kans hebt van 1 op 201 kun je niet kiezen voor vervolgonderzoek, aangezien 1 op 200 pas een verhoogde kans is.
3) De prijs is ongeveer gelijk. (175 vs. 165 euro)

Waarom zou je wel kiezen voor de combinatietest en niet voor de NIPT?

Bij de combinatietest wordt een bloedafname gedaan, net als bij de NIPT, maar er wordt ook een nekplooimeting gedaan. Deze nekplooimeting wordt verricht doormiddel van een echo tussen de 11e en de 14e week van de zwangerschap. Deze echo wordt niet uitgevoerd bij de NIPT.
Hoewel in principe het doel van deze echo is om de nekplooi op te meten, wordt er ondertussen naar meer gekeken dan alleen dat. Bij deze echo kunnen er ook al andere ernstige afwijkingen opgespoord worden, zoals skelet- en hersenafwijkingen. Met het kiezen voor de NIPT, heb je dus geen echo tussen de 11 en de 14 weken, deze heb je uiteraard ook niet als je helemaal geen prenatale screening wenst.

Op dit moment probeert de gezondheidsraad ervoor te zorgen dat er een ’13 weken echo’ aangeboden gaat worden. Dit zou kunnen resulteren in het vroeger opsporen van kindjes met ernstige afwijkingen. (NOS, 2016a) Maar ergens maak ik me ook zorgen over deze ontwikkeling. Zouden dan alle zwangeren deze 13 weken echo aangeboden krijgen en zouden ze hier ook allemaal voor kiezen? Ik blijf sceptisch over al deze echo’s. Hoewel ik uiteraard in zie dat er vroeger afwijkingen opgespoord kunnen worden, vraag ik me ook af of we geen extra afwijkingen creëren. Lees hiervoor ook een oudere post: https://dekritischeverloskundige.wordpress.com/2014/10/24/29/

NIPT vs. Vruchtwaterpunctie/vlokkentest (Meer over NIPT, s.a.)
Waarom zou je nu kiezen voor een NIPT en niet voor de traditionele vlokkentest of vruchtwaterpunctie?

1) Indien een NIPT geen afwijkende uitslag laat zien, is er geen invasief onderzoek zoals een vlokkentest of vruchtwaterpunctie meer nodig.
2) Er is geen risico voor het ongeboren kindje bij de NIPT. Dit in tegenstelling tot de vruchtwaterpunctie en de vlokkentest. Hierbij is er een kans op een miskraam van 0,3-0,5 op 100.

Betrouwbaarheid (Meer over NIPT, s.a.)
De NIPT is niet 100% betrouwbaar, maar komt daar wel in de buurt.
Trisomie 21: meer dan 99% van alle kindjes worden hiermee opgespoord.
Trisomie 18: 97% van alle kindjes worden hiermee opgespoord.
Trisomie 13: 92% van alle kindjes worden hiermee opgespoord.

Bij een afwijkende uitslag
Als er een afwijkende uitslag uit de NIPT komt, is er een hoge kans dat het kindje trisomie 21, 18 of 13 heeft. Echter is er ook nog een kans dat het kindje geen trisomie heeft. Daarom wordt er bij een afwijkende NIPT altijd geadviseerd om nog verder onderzoek te doen in de vorm van een vlokkentest of vruchtwaterpunctie.

In de laagrisico populatie waarin we de NIPT gaan invoeren is de kans dat het werkelijk om een kindje met trisomie 21 gaat bij een afwijkende uitslag ongeveer 75%. Dit wil zeggen dat wanneer iemand een afwijkende uitslag krijgt voor het down syndroom, er 75% kans is dat het kindje werkelijk een trisomie 21 heeft en dus nog 25% dat het kindje gezond is.
Bij trisomie 13 en 18 ligt deze waarde veel lager. Wanneer de NIPT afwijkend is, is er 23-24% kans dat het werkelijk gaat om trisomie 13 of 18. Dit wil zeggen dat ruim 75% van al deze kindjes GEEN trisomie hebben.
Dit is de reden dat er altijd verder onderzoek wordt geadviseerd.  (RIVM, 2017)

Bij een niet afwijkende uitslag
Als er geen afwijkende uitslag uit de NIPT komt, is de kans op toch een kindje met een trisomie zo klein (kleiner dan 1 op 1000), dat er niet geadviseerd wordt om nog extra onderzoek te doen. Er is dan dus geen vruchtwaterpunctie of vlokkentest meer nodig.

De uitslag
De uitslag van de NIPT volgt binnen 10 tot 15 werkdagen. (Meer over NIPT, s.a.)

Kosten

In Nederland
Vanaf april 2017 kunnen we dus rechtstreeks gaan kiezen voor de NIPT. Deze NIPT wordt voor een groot deel vergoed, maar niet in zijn geheel. Er wordt hierbij een eigen bijdrage gevraag van 175 euro. (Rijksoverheid, s.a.)

In België
De kosten voor de NIPT in België zijn geheel voor eigen rekening. De kosten kunnen wat variëren. Voor de exacte prijs kun je contact opnemen met desbetreffende instellingen.

Conclusie 
Vanaf 1 april 2017 is elke zwangere vrouw zelf in demogelijkheid om te kiezen voor geen prenatale screening, de combinatietest of de NIPT. Uiteraard is het hierbij belangrijk dat vrouwen goed worden voorgelicht en hierin zelf een weloverwogen keuze maken. Om hierbij te kunnen ondersteunen zullen alle deskundigen in maart een extra bijscholing krijgen om goede voorlichting te kunnen geven
over de NIPT.

Veel mensen zijn bang dat zwangere onder druk gezet gaan worden door de populatie om deze test te gaan uitvoeren, waardoor ze bang zullen zijn om een kindje met een trisomie toch geboren te laten worden. Mensen zijn bang dat kinderen met het Down syndroom uit het wereldbeeld zullen verdwijnen. Hier wordt het belang van adequate voorlichting aangestipt. Op dit moment kunnen mensen al kiezen voor de combinatietest en doen lang niet iedereen dit. Dit zal denk ik ook bij de NIPT het geval zijn. Belangrijk blijft om mensen eerlijke informatie te verstrekken, waardoor ze zelf een weloverwogen, ondersteunde beslissing kunnen maken in het wel of niet meedoen aan prenatale testen.

wikipedia
Bron: wikipedia

 

Bronnen
De verloskundige (s.a.)
Gevonden op het internet op 9 september 2016 via http://deverloskundige.nl/zwangerschap/subtekstpagina/39/combinatietest/

Gendia (2015)
Gevonden op het internet op 9 september 2016 via http://www.downsyndromenipt.info/nipt/

Meer over NIPT (s.a.)
Gevonden op het internet op 9 september 2016 via www.meerovernipt.nl

NOS (2016)
Gevonden op het internet op 9 september 2016 via http://nos.nl/artikel/2115799-gezondheidsraad-maak-nipt-beschikbaar-voor-alle-zwangeren.html

NOS (2016a)
Gevonden op het internet op 6 maart 2017 via http://nos.nl/artikel/2149630-gezondheidsraad-extra-echo-al-na-13-weken-zwangerschap.html
Rijksoverheid (s.a.)
Gevonden op het internet op 24 februari 2017 via https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/zwangerschap-en-geboorte/vraag-en-antwoord/wat-is-de-nipt-test
RIVM (s.a.)
Gevonden op het internet op 9 september 2016 via http://www.rivm.nl/Onderwerpen/D/Downscreening/Hoe_verloopt_de_screening/De_kosten

RIVM (2017)
Gevonden op het internet op 6 maart 2017 via http://www.rivm.nl/dsresource?objectid=54550267-325d-4094-a507-dc1d59be7540&type=pdf&disposition=inline

Vaginale schimmelinfectie

Wanneer je zwanger bent kun je merken dat je vaginale afscheiding toeneemt. Dit is volkomen normaal en hoort bij de toename van hormonen en de voorbereiding op de bevalling. Maar soms wordt je afscheiding anders dan normaal. Het kan gaan ruiken, gaan jeuken en veranderen van kleur, dit noemen we een vaginale schimmelinfectie. Wat is dit precies en hoe behandel je het?

Wat is een vaginale schimmelinfectie?
Tijdens je zwangerschap nemen de hormonen in je lichaam toe. Dit zorgt er voor dat je een grotere kans hebt op een vaginale schimmelinfectie. De flora in je vagina verandert onder invloed van deze hormonen en dit kan er voor zorgen dat gisten de kans hebben om zich optimaal te verspreiden. Wanneer deze gisten de overhand krijgen, spreken we van een vaginale schimmelinfectie. (Apotheek, 2015)

Symptomen (Apotheek, 2015; RIVM, s.a.)
Een vaginale schimmelinfectie herken je door de volgende typische klachten:
– Vaginale jeuk, soms ook jeuk aan je schaamlippen.
– Witte of gelige afscheiding, soms kan deze ook brokkelig zijn.
– Vreemde geur.
– Gezwollen, pijnlijk en rood vaginaal slijmvlies.
– Branderig of pijnlijk gevoel tijdens het plassen of vrijen.

Verhoogde kans (Apotheek, 2015)
Er zijn bepaalde scenario’s waarin je meer kans hebt op een schimmelinfectie:
– Tijdens je zwangerschap
– Bij gebruik van antibiotica
– Wanneer je de pil slikt (meer hormonen)
– Wanneer je je vagina wast met zeep

Risico’s

Tijdens je zwangerschap/na je zwangerschap
Deze vaginale schimmelinfectie is tijdens je zwangerschap (en na je zwangerschap) onschuldig, maar wel heel erg vervelend. Je kunt hier flink last van hebben en het kan ook invloed hebben op je relatie, aangezien seks erg pijnlijk kan zijn.

Tijdens je bevalling
Ook tijdens je bevalling is de schimmelinfectie ongevaarlijk. Wel komt je kindje tijdens het passeren van je baringskanaal in aanraking met deze gisten. Ook je kindje kan op dat moment gekoloniseerd worden met de schimmel en dit kan spruw veroorzaken. Spruw is een schimmelinfectie. Deze zit vaak in het mondje van je kind, waardoor het moeite kan hebben met drinken, aangezien dit pijnlijk is. Ook kan de spruw resulteren in luieruitslag. Onschadelijk, maar wel heel erg vervelend!

Voorkomen (Apotheek, 2015; Gezond met Femke, s.a.)
Je kunt de kans op een schimmelinfectie verkleinen met behulp van de volgende maatregelen:
– Was je vagina enkel met water.
– Gebruik zo min mogelijk inlegkruisjes of vervang ze zeer regelmatig.
– Trek geen strakke of synthetische (onder)broeken aan.
– Eet gezond en gevarieerd. Probeer suikers te vermijden.

Genezen
Uiteraard zijn er ook maatregelen om weer van je schimmelinfectie af te komen. Ik maak hierbij een onderscheid tussen natuurlijke maatregelen en medicatie. De natuurlijke middeltjes zijn niet allemaal wetenschappelijk bewezen, maar berusten meer op ervaring.

Natuurlijk
– Wanneer je vrijt met een schimmelinfectie: zorg voor voldoende glijmiddel. Wanneer je vrijt zonder glijmiddel, kan het pijnlijk zijn en kan dit er voor zorgen dat er kleine beschadigingen oplevert aan de vaginawand. Hierdoor kunnen de schimmels extra gaan groeien. (Apotheek, 2015)
– Gebruik geen tampons, zo zorg je ervoor dat de schimmels niet kunnen gaan broeien. (Apotheek, 2015)
– Yoghurt: Yoghurt werkt schimmeldodend. Hoe kun je dit toepassen bij een vaginale schimmelinfectie? Vries yoghurt in in een omhulsel van een tampon. Deze bevroren yoghurt kun je inbrengen. Heel koud, maar werkt schimmeldodend en verlichtend. (Optimaal gezond, 2016)
– Knoflook: Ook knoflook werkt schimmeldodend. Een teentje knoflook (zonder schil) inpakken in gaasjes met een touwtje eraan. Inbrengen als tampon, de nacht laten zitten. Evt. nacht erop herhalen. (Optimaal gezond, 2016)
– Cranberry: Cranberry sap gebruik we bij het bestrijden van een urineweginfectie, maar kan ook gebruikt worden bij een vaginale schimmelinfectie. Door het drinken van de cranberry sap, neemt de zuurtegraad van de urine toe. Wanneer de zure urine je besmette delen aanraakt, werkt dit schimmeldodend. Je kunt uiteraard ook gewoon cranberry’s eten of cranberrypillen gebruiken. (Optimaal gezond, 2016)
– Zeewater!
– Tea tree olie: Spoel je vagina, doormiddel van een vaginale douche, met daarin 5 druppel tea tree olie aan gelengd met water. Ook tea tree olie werkt schimmeldodend. (Oma weet raad, s.a.; Gezond met Femke, s.a.; Optimale gezondheid, 2016)

6849003064_b02ceb5c0a_b.jpg
Bron: @Flickr

Medicatie (Apotheek, 2015)
Wanneer de natuurlijke middelen er niet in slagen om de schimmelinfectie op te lossen, kun je de huisarts inschakelen voor antischimmelmedicatie. Dit kan gaan om een tablet of een crème. Beide werken even goed, maar de tablet hoef je slechts 1 maal te gebruiken en de crème gebruik je enkele dagen na elkaar. Wanneer je kiest voor de tablet is het belangrijk deze met je vingers in te brengen in plaats van met de applicator.
Deze producten kun je veilig gebruiken tijdens je zwangerschap en tijdens het geven van borstvoeding.

Conclusie
Een vaginale schimmelinfectie is niet gevaarlijk, maar wel heel erg vervelend! Er zijn veel huis- tuin- en keukenmiddeltjes die er voor kunnen zorgen dat je snel van je klachten af bent, maar als dit onvoldoende werkt kun je ook de huisarts bellen voor medicatie.

 

Bronnen
Apotheek (2015)
Gevonden op het internet op 8 februari 2017 via http://www.apotheek.nl/klachten-ziektes/vaginale-schimmelinfectie#hoe-herken-ik-vaginale-schimmelinfectie

Gezond met Femke (s.a.)
Gevonden op het internet op 8 februari 2017 via https://www.gezondmetfemke.nl/tips-tegen-een-vaginale-schimmelinfectie-candida/

Oma weet raad (s.a.)
Gevonden op het internet op 8 februari 2017 via https://omaweetraad.nl/gezondheid/vaginale-schimmelinfectie

Optimale gezondheid (2016)
Gevonden op het internet op 8 februari 2017 via http://www.optimalegezondheid.com/19-tips-om-een-candida-infectie-de-baas-te-worden/

RIVM (s.a.)
Gevonden op het internet op 8 februari 2017 via http://www.rivm.nl/Onderwerpen/C/Candida/Candida_en_zwangerschap